รักเรากับเค้าอีกคน

มันเหมือนจะดูโง่ๆนะกับความรักของเรา. ย้อนเวลาไปเมื่อ7ปีก่อนเราได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งทำงานที่เดียวกัน เราเจอพี่เค้าครั้งแรกรู้สึกแอบชอบเลยละ บอกไม่ถูกจริงๆเหมือนเคยเจอกันมาก่อนถูกชะตามาก เราก็ไม่กล้าบอกเค้าตรงๆเพราะเค้าก็มีแฟนอยู่แล้ว เอาจริงๆเราเป็นทอม จนมีวันหนึ่งเกิดเหตุการณ์น้ำท่วมบริษัทไม่สามารเปิดทำงานได้ จึงปิดประมาณเกือบสามเดือนเราก็กลับบ้าน พี่เค้าก็โทรมาหาหาว่าเป็นยังไงสบายดีมั้ย ซึ้งตอนนั้นเราก็งงงแบบดีใจ ถึงแม้ว่าเราจะไม่ค่อยได้คุยกันมากเท่าไหร่ แต่เรากลับดีใจทุกๆครั้งที่ได้คุยกับพี่เค้า แล้วเราก็มีแฟนใหม่ เวลาเรามีเรื่องอะไรไม่สบายใจเราจะเล่าให้พี่เค้าฟังตลอด พี่เค้าคอยให้คำปรึกษาเราดีมากเลย จนวันหนึ่งเราเลิกกะแฟนเรา เราก็เลยออกจากบริษัทกลับมาอยู่บ้านแต่เราก็ยังติดต่อกับพี่เค้าตลอดอาจจะนานๆบ้างที่คุยกันและเราก็ได้ไปทำงานที่ต่างประเทศและก็เรียนด้วยวันหนึ่งพี่เค้าก็ทักมาหาเราอีก ตอนแรกเราคุยกันแบบพี่แบบน้องเราก็ไม่เข้าใจมาเรามาผูกพันกันตอนไหนจะกินจะทำอะไรพี่เค้าจะรู้เกี่ยวกะเราหมด...จนเราถามพี่เค้าว่าชอบเรามั้ย....และคำตอบที่ได้เออวะพี่เค้าชอบเรา เราก็ชอบพี่เค้า...เหมือนจะดูดีใช่มั้ยละไม่ใช่เลย...อย่าลืมพี่เค้าทีแฟนแล้วเราพยายามถามตัวเองมาตลอดว่าไปชอบเค้าตรงไหนทั้งการงานหน้าตาเราดีทุกอย่าง....แต่เราได้คำตอบวะเรารักเค้าจริงๆแล้วเราก็สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆๆทั้งๆต่างคนต่างรู้ว่ามันผิดเราห้ามความรู้สึกไม่ได้จริงๆพี่เค้าบินมาหาเรา เรามีเวลาอยู่ด้วยกันสามวันสองคืน ณ ตอนนนั้นเราไม่รู้อะไรถูกผิดเราสองคนรักกันมากเรามีความสุขกันมากและแล้วเวลาของเราก็หมดไปพี่เค้ากลับไปพร้อมทิ้งความทรงจำดีทั้งหมดไว้ที่เรา เราเหมือนคนบ้า ไม่เป็นอันเรียน อันทำงาน รอเวลาที่เค้าบอกจะมาหาอีก เค้าบอกให้เรารอ รอ รอ รอ จนวันหนึ่งเราถามเค้าตรงๆเค้ากลับบอกว่าไม่เลือกเรา เราเข้าใจพี่เค้านะแต่เราไม่เข้าใจตัวเราเองว่าทำไมต้องเจ็บแบบเดิมๆๆๆๆซ้ำๆๆเพียงแค่เขากลับมาทำไมเราลืมเขาไม่ได้จนถึงตอนนี้เรายังไม่ลืม