คือ....ไม่รู้จะเริ่มยังไง เริ่มจากตรงไหน???
เอาเป็นว่าด้วยเรื่องของคนรัก แฟน ชีวิตคู่
คือเรามีปัญหาคาใจว่าทำไมเราถึงเหมือนอยู่กับใครไม่ได้เลย
เพราะตั้งแต่มีแฟนมา มีสาเหตุที่เลิกกันอยู่ 3 อย่าง คือ
1. พ่อแม่ให้เลิก
2. แฟนนอกใจ
3. รู้สึกว่าเข้ากันไม่ได้
แต่สาเหตุหลักๆเลยคือ ข้อ 3 คือไม่รู่ว่าคนอื่นจะเป็นกันไหม จะเข้าใจในสิ่งที่เรากำลังจะอธิบายรึเปล่านะ แต่ที่มาโพสต์เพราะอยากหาเหตุผลให้ตัวเอง ว่าจริงๆแล้วเราเป็นอะไรกันแน่
คิอเราเป็นคนที่ชอบคนง่าย ถูกใจคนง่าย ก็จะตกลงคบกับใครด้วยอารมณ์ และไม่สนสิ่งใดทั้งสิ้น ไม่ว่าจะรวย ไม่รวย จน ไม่จน หล่อไหม บลาๆๆๆ คือไม่ได้สนตรงนั้นเลย
แต่พอตัดสินใจคบกันไปสักพัก มันก็จะมีปัญหาละ คือแต่ก่อนเป็นคนที่ชอบเงียบเวลาโกรธ หรือไม่พอใจอะไร เก็บไว้ในใจ แต่ก็จะมีระบายให้เพื่อนฟังอยู่บ้าง ละพอยิ่งนานวันยิ่งสะสม พอมันรู้สึกเหมือนถึงจุดที่มันไม่ไหวแล้วเราก็บอกเลิกโดยที่ไม่หันกลับไปอีก คือด้วยเหตุผลส่วนตัวของเรา เราเชื่อว่าคนทุกคนมีนิสัยที่ต่างกัน และนิสัยของแต่ละคนไม่สามารถเปลี่ยนได้หรือเปลี่ยนได้ยากมาก การที่คนสองคนจะคบกันให้ยาวนานต้องยอมรับข้อเสียของกันและกันได้ แต่ถ้ามันรับกันไม่ได้ก็คือจบ
สิ่งที่เราไม่ชอบเลยคือความรู้สึก การเอาใจใส่ของเราที่ให้เขาทุกอย่างมันไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขาเลย เขากลับรู้สึกไม่เชื่อใจเรา หาว่าเรามีคนอื่นบ้างหล่ะ คุยกับคนอื่นบ้างหล่ะ ซึ่งตรงนี้เราไม่มีเลยจริงๆ แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไม อะไรที่ทำให้เขาคิดแบบนั้นกับเรา เพราะเราก็คิดว่าพฤติกรรมและการกระทำของเรามันไม่ได้ไปในแนวนั้น แล้วเรากลับหวังให้เขามองเห็นความรู้สึกที่เรามีให้ผ่านการกระทำที่เราคอยทำให้เขา คือเราไม่ค่อยชอบพูด เพราะเรารู้สึกว่า “คำพูด” มันจะพูดตอนไหนก็ได้ พูดโดยที่ไม่รู้สึกก็ได้ คือมันโกหกได้อ่ะ แต่การกระทำมันคือความรู้สึกทั้งหมด ที่แสดงออกมาแทนคำพูด (เน่าได้อีก 555 แอบเอียนตัวเอง แต่พูดจริงนะ)
สิ่งที่เราไม่ชอบอีกอย่างคือการทะเลาะ เราไม่ชอบทะเลาะ ไม่ชอบการเผชิญหน้ากัน แบบเฮ้ยเป็นคนรักกันนะโว๊ย แต่มาตะโกนใส่กัน มาทำร้ายกันงี้อ่ะหรอ คือเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่อ่ะ (อาจจะโลกสวยไปนิดต้องขออภัย) อาจเพราะเหตุผลนี้เราเลยไม่ชอบที่จะพูดอะไรที่ทำให้มันมีปัญหากัน
ก็เลยมีการตั้งปณิธานว่า .. พอและ กุอยู่คนเดียวของกุดีกว่า กุไม่ชอบให้ใครโทรจิกโทรตาม ไม่ชอบการที่จะไปไหนต้องรายงาน ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายในชีวิตมากๆ คือทุกคนก็อยากมีพื้นที่ส่วนตัวที่เป็นของตัวเองมั่งถูกป่ะ ละก็คิดว่าคงอยู่กับใครยากอ่ะ เพราะนิสัยขี้รำคาญของตัวเอง โดยเฉพาะเวลาที่ตั้งใจทำอะไรอยู่แล้วมีคนมากวนนี่ บอกเลยว่ามีระเบิดลงบ้างอ่ะ
...........
คำถามจากคนไร้คู่
เอาเป็นว่าด้วยเรื่องของคนรัก แฟน ชีวิตคู่
คือเรามีปัญหาคาใจว่าทำไมเราถึงเหมือนอยู่กับใครไม่ได้เลย
เพราะตั้งแต่มีแฟนมา มีสาเหตุที่เลิกกันอยู่ 3 อย่าง คือ
1. พ่อแม่ให้เลิก
2. แฟนนอกใจ
3. รู้สึกว่าเข้ากันไม่ได้
แต่สาเหตุหลักๆเลยคือ ข้อ 3 คือไม่รู่ว่าคนอื่นจะเป็นกันไหม จะเข้าใจในสิ่งที่เรากำลังจะอธิบายรึเปล่านะ แต่ที่มาโพสต์เพราะอยากหาเหตุผลให้ตัวเอง ว่าจริงๆแล้วเราเป็นอะไรกันแน่
คิอเราเป็นคนที่ชอบคนง่าย ถูกใจคนง่าย ก็จะตกลงคบกับใครด้วยอารมณ์ และไม่สนสิ่งใดทั้งสิ้น ไม่ว่าจะรวย ไม่รวย จน ไม่จน หล่อไหม บลาๆๆๆ คือไม่ได้สนตรงนั้นเลย
แต่พอตัดสินใจคบกันไปสักพัก มันก็จะมีปัญหาละ คือแต่ก่อนเป็นคนที่ชอบเงียบเวลาโกรธ หรือไม่พอใจอะไร เก็บไว้ในใจ แต่ก็จะมีระบายให้เพื่อนฟังอยู่บ้าง ละพอยิ่งนานวันยิ่งสะสม พอมันรู้สึกเหมือนถึงจุดที่มันไม่ไหวแล้วเราก็บอกเลิกโดยที่ไม่หันกลับไปอีก คือด้วยเหตุผลส่วนตัวของเรา เราเชื่อว่าคนทุกคนมีนิสัยที่ต่างกัน และนิสัยของแต่ละคนไม่สามารถเปลี่ยนได้หรือเปลี่ยนได้ยากมาก การที่คนสองคนจะคบกันให้ยาวนานต้องยอมรับข้อเสียของกันและกันได้ แต่ถ้ามันรับกันไม่ได้ก็คือจบ
สิ่งที่เราไม่ชอบเลยคือความรู้สึก การเอาใจใส่ของเราที่ให้เขาทุกอย่างมันไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขาเลย เขากลับรู้สึกไม่เชื่อใจเรา หาว่าเรามีคนอื่นบ้างหล่ะ คุยกับคนอื่นบ้างหล่ะ ซึ่งตรงนี้เราไม่มีเลยจริงๆ แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไม อะไรที่ทำให้เขาคิดแบบนั้นกับเรา เพราะเราก็คิดว่าพฤติกรรมและการกระทำของเรามันไม่ได้ไปในแนวนั้น แล้วเรากลับหวังให้เขามองเห็นความรู้สึกที่เรามีให้ผ่านการกระทำที่เราคอยทำให้เขา คือเราไม่ค่อยชอบพูด เพราะเรารู้สึกว่า “คำพูด” มันจะพูดตอนไหนก็ได้ พูดโดยที่ไม่รู้สึกก็ได้ คือมันโกหกได้อ่ะ แต่การกระทำมันคือความรู้สึกทั้งหมด ที่แสดงออกมาแทนคำพูด (เน่าได้อีก 555 แอบเอียนตัวเอง แต่พูดจริงนะ)
สิ่งที่เราไม่ชอบอีกอย่างคือการทะเลาะ เราไม่ชอบทะเลาะ ไม่ชอบการเผชิญหน้ากัน แบบเฮ้ยเป็นคนรักกันนะโว๊ย แต่มาตะโกนใส่กัน มาทำร้ายกันงี้อ่ะหรอ คือเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่อ่ะ (อาจจะโลกสวยไปนิดต้องขออภัย) อาจเพราะเหตุผลนี้เราเลยไม่ชอบที่จะพูดอะไรที่ทำให้มันมีปัญหากัน
ก็เลยมีการตั้งปณิธานว่า .. พอและ กุอยู่คนเดียวของกุดีกว่า กุไม่ชอบให้ใครโทรจิกโทรตาม ไม่ชอบการที่จะไปไหนต้องรายงาน ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายในชีวิตมากๆ คือทุกคนก็อยากมีพื้นที่ส่วนตัวที่เป็นของตัวเองมั่งถูกป่ะ ละก็คิดว่าคงอยู่กับใครยากอ่ะ เพราะนิสัยขี้รำคาญของตัวเอง โดยเฉพาะเวลาที่ตั้งใจทำอะไรอยู่แล้วมีคนมากวนนี่ บอกเลยว่ามีระเบิดลงบ้างอ่ะ
...........