ปัญหาความรัก

เรากับแฟนคบกันมาตั้งแต่มัธยมเขาอายุห่างจากเราไป1ปีเราคบกันมาตอนนี้เข้าสู่ปีที่5แล้ว เขากับเราอยู่คนละที่เพราะเขาเป็นนักฟุตบอลต้องอยู่ต่างจังหวัดปีหนึ่งเจอกันแค่3-4ครั้งเราต้องอดทนและอยู่คนเดียวมาตลอดและรอเวลาที่จะได้เจอกัน แต่ปัญหาความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเราสองคนมันไปขึ้นอยู่กับครอบครัวเขาพ่อแม่เขาไม่ประทับใจเราแต่เริ่มที่เจอเพราะอาจจะพูดจาไม่ถูกเพราะเราก็เกรงๆที่จะวางตัวด้วยด้วยที่ว่าเราทำงานกลางคืนด้วยเรารับงานถ่ายแบบบางทีอาจจะมีโป๊ๆหน่อยๆแต่ก็ไม่มากเพราะตั้งแต่ปี1เราก็ส่งตัวเองเรียนมาตลอดซึ่งแฟนเราก็เขาใจแต่พ่อแม่เขาไม่ได้เข้าใจในแบบนั้นด้วยจนเมื่อต้นเดือนพย 60เราตั้งท้องเราก็ดีใจนะที่เรามีลูกด้วยกันแล้วถึงแม้หน้าที่การงานเรายังไม่พร้อมเท่าไหร่แต่เราก็เลี้ยงได้แต่พ่อแม่เขาไม่เคยที่จะโทรมาหาหรือไลน์มาไถ่ถามอะไรซึ่งเราก็ไม่ได้คิดอะไรแต่พอทางแม่เราอยากให้มาพูดคุยที่บ้านเขากลับปฏิเสธทุกครั้งว่าไม่ว่างติดงานแต่ไม่เคยโทรหาแม่เราเลยแม่เราเป็นฝ่ายโทรถามตลอดก็ได้คำตอบกลับมาว่าให้แม่มาอบรมสั่งสอนลูกตัวเองก่อนดีแล้วค่อยกลับเข้ามาในครอบครัวเขายอมรับตรงนี้ว่าเราเป็นคนอารมณ์ร้อนแต่เราไม่เคยแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวหรือหยาบคายต่อหน้าพวกเขาเลยเราไม่พูดด้วยซ้ำเวลาไปที่บ้านก็ช่วยงานทุกอย่างเขากลับว่าเราท้องกับคนอื่นหรือเปล่าตอนนี้เราแท้งเสียลูกไปแล้วเราโดนขูดมดลูกเสียเลือดจนช็อคซึ่งเด็กฝ่อไม่เจริญเติบโตเราเสียใจมากแต่ครอบครัวเขาไม่แม้แต่จะโทรมาไถ่ถามอะไรเลยแต่กลับสั่งห้ามไม่ให้ลูกเขามายุ่งกับเราอีกแฟนเราเขาอยู่ในโอวาสพ่อแม่ตลอดซึ่งเราคงไม่กล้าแม้แต่จะไปบ้านหรือเจอน่าพ่อแม่เขาอีกแล้วเราจะเดินต่อหรือจะหยุดแค่นี้ดีเรารักแฟนเรามากซึ่งเราก็ทุกข์ใจและทบทวนเรื่องนี้มาจนเราเริ่มไม่ไหวแล้ว