ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน เช่นเดียวกับการบริจาคโลหิตหายากของตนเอง เพื่อคนอื่น ๆ ที่ต้องการโลหิตกรุ๊ปหายากของเราเอง
และเก็บไว้กรณีฉุกเฉินที่ตนเองต้องการโลหิตกรุ๊ปหายากด้วย
จากข้อมูลที่ค้นเบื้องต้น ข้อมูลสภากาชาดไทย
ผู้บริจาคโลหิต 1 ยูนิต เท่ากับ 350-450 cc
วัน ๆ นึงมีคนบริจาคเพียง 600-1000คนต่อวัน ซึ่งน้อยกว่าความต้องการที่ 2000 คนต่อวัน
การเดินทางของเลือดที่เราบริจาค จะใช้เวลา 1-3 วันจนถึงผู้รับบริจาค นั่นหมายถึง แม้มีผู้บริจาคทุกวัน แต่ก็มีผู้ใช้โลหิตทุกวัน และมากกว่าในบางครั้งจน
ต้องขาดแคลนในบางช่วง ดังที่เป็นข่าวจากสภากาชาดไทย
(รายละเอียดในเวปไซต์ข้างล่างครับ)
จากโลกสังคมโซเชียล ที่มีให้เห็นการขอรับบริจาคโลหิตในกรุ๊ปหายาก
เพื่อรั้งรอโชคชะตา และผู้ใจบุญ ที่ต้องมีจังหวะ เวลา ที่ต้องทราบจากข่าว หรือแชร์กัน
และต้องสามารถบริจาคได้ด้วย
คำถามคือ ถ้าคุณรู้ตัวเองว่าเป็นกรุ๊ปเลือดที่หายาก ยังอยากจะพึ่งความหวังจากผู้บริจาคท่านอื่นที่มีกรุ๊ปเลือดหายากแบบเดียวกับท่านหรือ
ถ้าตนเองมีสุขภาพที่สามารถบริจาคได้ ก็สมควรไปบริจาคโลหิตกรุ๊ปหายากนี้ไว้
ถึงแม้ว่า สภากาชาดไทยจะไม่มีระบบจัดเก็บเลือดหายากไว้ (ไม่ทราบแน่ชัดนะครับ)
แต่ถ้าทุกท่านที่ทราบว่าตนเองเป็นกรุ๊ปหายาก พร้อมใจกันไปบริจาคตลอดเพื่อให้คงคลังมีสำรองกรุ๊ปหายากอยู่ตลอดเวลา
ถึงวันนั้นที่ท่านโชคร้ายต้องการเลือดหายาก ก็คงไม่ต้องพึ่งพาโชคชะตา กับปาฏิหาริย์ที่ได้จากโลกสังคมโซเชียล กันทางเดียวใช่ไหมครับ
ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน และเผื่อแผ่ไปถึงผู้อื่นด้วย
ผมคิดว่านี่เป็นจิตสำนึกที่พึงตระหนัก
มากกว่าการชื่นชมกับความโชคดี ปาฏิหาริย์ต่าง ๆ ที่ได้รับบริจาคโลหิตหายากแล้ว
ปล. ไปเข้า Change.org ได้ไหมหนิ
ขอบคุณข้อมูลจากเว๊ปไซต์
https://www.pptvhd36.com/news/%E0%B9%84%E0%B8%A5%E0%B8%9F%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B9%84%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B9%8C/9233 
อยากทราบว่า สภากาชาดไทย จะเก็บโลหิตหายากให้กับผู้บริจาคไหม
และเก็บไว้กรณีฉุกเฉินที่ตนเองต้องการโลหิตกรุ๊ปหายากด้วย
จากข้อมูลที่ค้นเบื้องต้น ข้อมูลสภากาชาดไทย
ผู้บริจาคโลหิต 1 ยูนิต เท่ากับ 350-450 cc
วัน ๆ นึงมีคนบริจาคเพียง 600-1000คนต่อวัน ซึ่งน้อยกว่าความต้องการที่ 2000 คนต่อวัน
การเดินทางของเลือดที่เราบริจาค จะใช้เวลา 1-3 วันจนถึงผู้รับบริจาค นั่นหมายถึง แม้มีผู้บริจาคทุกวัน แต่ก็มีผู้ใช้โลหิตทุกวัน และมากกว่าในบางครั้งจน
ต้องขาดแคลนในบางช่วง ดังที่เป็นข่าวจากสภากาชาดไทย
(รายละเอียดในเวปไซต์ข้างล่างครับ)
จากโลกสังคมโซเชียล ที่มีให้เห็นการขอรับบริจาคโลหิตในกรุ๊ปหายาก
เพื่อรั้งรอโชคชะตา และผู้ใจบุญ ที่ต้องมีจังหวะ เวลา ที่ต้องทราบจากข่าว หรือแชร์กัน
และต้องสามารถบริจาคได้ด้วย
คำถามคือ ถ้าคุณรู้ตัวเองว่าเป็นกรุ๊ปเลือดที่หายาก ยังอยากจะพึ่งความหวังจากผู้บริจาคท่านอื่นที่มีกรุ๊ปเลือดหายากแบบเดียวกับท่านหรือ
ถ้าตนเองมีสุขภาพที่สามารถบริจาคได้ ก็สมควรไปบริจาคโลหิตกรุ๊ปหายากนี้ไว้
ถึงแม้ว่า สภากาชาดไทยจะไม่มีระบบจัดเก็บเลือดหายากไว้ (ไม่ทราบแน่ชัดนะครับ)
แต่ถ้าทุกท่านที่ทราบว่าตนเองเป็นกรุ๊ปหายาก พร้อมใจกันไปบริจาคตลอดเพื่อให้คงคลังมีสำรองกรุ๊ปหายากอยู่ตลอดเวลา
ถึงวันนั้นที่ท่านโชคร้ายต้องการเลือดหายาก ก็คงไม่ต้องพึ่งพาโชคชะตา กับปาฏิหาริย์ที่ได้จากโลกสังคมโซเชียล กันทางเดียวใช่ไหมครับ
ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน และเผื่อแผ่ไปถึงผู้อื่นด้วย
ผมคิดว่านี่เป็นจิตสำนึกที่พึงตระหนัก
มากกว่าการชื่นชมกับความโชคดี ปาฏิหาริย์ต่าง ๆ ที่ได้รับบริจาคโลหิตหายากแล้ว
ปล. ไปเข้า Change.org ได้ไหมหนิ
ขอบคุณข้อมูลจากเว๊ปไซต์
https://www.pptvhd36.com/news/%E0%B9%84%E0%B8%A5%E0%B8%9F%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B9%84%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B9%8C/9233