สองสามเดือนมานี่ ผมตั้งกระทู้อัด "ตัวหยาบคาย" แทบทุกวัน
ทำเอาบรรดาสาวกตัวหยาบคายออกอาการทุรนทุรายไปตาม ๆ กัน
และหลายครั้ง บรรดาสาวกตัวหยาบคายจะกล่าวหาผมทำนองว่า
ผมอิจฉา รับไม่ได้ ที่ตัวหยาบคายได้รับความนิยมมากว่า เพราะก่อนหน้านี้ ผมได้รับความนิยมสูง
แต่พอมี "เทพบุตร" เข้ามาโดดเด่นในราชดำเนิน ก็ได้รับความนิยมสูงลิ่ว ขึ้นแนะนำทุกทู้ ทำให้ผมหาเรื่องรังควาน
เฮ้ออ...
นอกจากนั้น ยังมีคำถากถางอีกว่า เมื่อผมอัดตัวหยาบคาย ทำให้เพื่อนสมาชิกไม่ยอมรับ
มีการโดดเดี่ยวผม ไม่มีใครเข้าทู้ ไม่มีกิ๊ฟ ไม่มีโหวต บอกให้ผมพิจารณาตัวซะใหม่
ผมรำคาญครับ
เลยขอใช้ทู้นี้บอกเล่าให้เห็น "ความเป็นจริง" สักนิด
ในช่วงก่อนหน้านี้ ที่ไม่มีห้องติดชึ่ง ที่หลงคิดว่าพวกตัวเองมีอิทธิพลต่อบอร์ดเหมือนวันนี้
ในช่วงที่ราชดำเนิน ในแต่ละวันมีสมาชิกเข้าร่วมแสดงความคิดเห็น ตั้งกระทู้ มากกว่าปัจจุบันนี้ไม่น้อยกว่า 10 เท่า
"ตระกองขวัญ" ได้รับความนิยมแค่ไหน ได้รับการยอมรับแค่ไหน มาดูกันครับ
ผมจะยกมาให้ดูสัก 15 ทู้
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
มีอีกนับร้อย ๆ ทู้ครับ ที่มีลักษณะแบบนี้
คือ ไม่มีกิ๊ฟ ไม่มีโหวต มีกิ๊ฟบ้าง ไม่มีโหวต และหลายสิบทู้ ไม่มีแม้สักเม้นท์เดียว
ฉะนั้น เรื่องที่กล่าวหาว่า ผมรับไม่ได้ ผมยังงั้นยังงี้ จึงเป็นเรื่องปัญญาอ่อนครับ
ผมไม่เคยรู้สึกกับเรื่องแบบนี้ เล่นบอร์ดไปตามปกติ อยากเขียน อยากแสดงความเห็น ก็ทำไป
ไม่ได้บ้าโหวต เห่อกิ๊ฟ หลงเพ้อว่าจะได้รับการยอมรับขนาดไหน ต้องมีความสำคัญยังไง ไม่เคยคิดครับ
เพราะผมหล่อ
ในวันที่มีสมาชิกเข้าเล่นบอร์ดมากกว่าตอนนี้เป็นสิบ ๆ เท่า ทู้ผมยังหรอมแหรม
ประสาอะไรกับวันนี้ ที่มีเพื่อนสมาชิกแต่ละวันถึงร้อยคนหรือเปล่าไม่รู้ กับพวกติ๊ดชึ่งหย่อมหนึ่ง
แล้วผมจะรู้สึกว่าตัวเองได้รับผบกระทบอะไร
ยิ่งเรื่องโดดเดี่ยว ยิ่งปัญญาอ่อนครับ
ชีวิตจริงผมน่ะ บางวัน หรือหลายวัน บางทีไม่ได้พูดไม่ได้คุยกับใครเลยด้วยซ้ำ ชอบอยู่คนเดียวเงียบ ๆ
ไม่อยากพบปะพูดคุยกับใครบ่อยนัก เป็นปกติ ชอบแบบนี้ สุขกับชีวิตเงียบกริบแบบนี้
เฟซบุคผมก็ไม่เล่น ไลน์ผมก็ไม่สน ทวิต ig ผมก็ไม่เคยแตะ
แล้วผมจะมารู้สึกโดดเดี่ยวอะไรกับเว็บบอร์ดเว็บเดียว
ใช้อินเตอร์เน็ต ใช่ว่าจะวิ่งเข้าอลวนกับเว็บบอร์ดอย่างเดียวซะเมื่อไร
อ่านข่าว แสวงหาความรู้ ขบคิด ดูหนัง ฟังเพลง สารพัดในการใช้ ไม่ใช่จะเอาแต่บ้าเว็บบอร์ด
ก็อธิบายให้เห็นครับ จะได้ไม่เอาแต่ความมโนง่าว ๆ เอาอุปาทานหมู่ไปเที่ยวกล่าวหาใครเขาอีก
อีกเรื่อง เรื่องตัวหยาบคายกล่าวหาว่าผมเป็น หล่อขาดสารอาหาร
บ๊ะ ดูถูกกันชัด ๆ
ก็เลยขอโชว์รูปให้เห็น ว่าผมขาดสารอาหารจริงหรือไม่
หน้าตาอย่างนี้เหรอครับ ขาดสารอาหาร ?
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
นี่คือหน้าตาตอนไม่หงุดหงิด อารมณ์ดีนะครับ อิ่มเอิบ อวบอิ่ม
ไม่มีร่องรอยอะไรเลยที่บอกว่าขาดสารอาหารตามข้อกล่าวหา
จำเป็นต้องโชว์รูปครับ เขิลซะไม่มี
อย่าหาว่าผมฉวยโอกาสอวหล่อล่ะ
เข้าใจตรงกันนะ
ขอชี้แจงให้เห็น "ความเป็นจริง" ตอบโต้คำกล่าวหาของบรรดา "แดงคุณภาพ" สักนิดนะครับ แก้ความรำคาญ ... โดย หล่อขวัญ
ทำเอาบรรดาสาวกตัวหยาบคายออกอาการทุรนทุรายไปตาม ๆ กัน
และหลายครั้ง บรรดาสาวกตัวหยาบคายจะกล่าวหาผมทำนองว่า
ผมอิจฉา รับไม่ได้ ที่ตัวหยาบคายได้รับความนิยมมากว่า เพราะก่อนหน้านี้ ผมได้รับความนิยมสูง
แต่พอมี "เทพบุตร" เข้ามาโดดเด่นในราชดำเนิน ก็ได้รับความนิยมสูงลิ่ว ขึ้นแนะนำทุกทู้ ทำให้ผมหาเรื่องรังควาน
เฮ้ออ...
นอกจากนั้น ยังมีคำถากถางอีกว่า เมื่อผมอัดตัวหยาบคาย ทำให้เพื่อนสมาชิกไม่ยอมรับ
มีการโดดเดี่ยวผม ไม่มีใครเข้าทู้ ไม่มีกิ๊ฟ ไม่มีโหวต บอกให้ผมพิจารณาตัวซะใหม่
ผมรำคาญครับ
เลยขอใช้ทู้นี้บอกเล่าให้เห็น "ความเป็นจริง" สักนิด
ในช่วงก่อนหน้านี้ ที่ไม่มีห้องติดชึ่ง ที่หลงคิดว่าพวกตัวเองมีอิทธิพลต่อบอร์ดเหมือนวันนี้
ในช่วงที่ราชดำเนิน ในแต่ละวันมีสมาชิกเข้าร่วมแสดงความคิดเห็น ตั้งกระทู้ มากกว่าปัจจุบันนี้ไม่น้อยกว่า 10 เท่า
"ตระกองขวัญ" ได้รับความนิยมแค่ไหน ได้รับการยอมรับแค่ไหน มาดูกันครับ
ผมจะยกมาให้ดูสัก 15 ทู้
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
มีอีกนับร้อย ๆ ทู้ครับ ที่มีลักษณะแบบนี้
คือ ไม่มีกิ๊ฟ ไม่มีโหวต มีกิ๊ฟบ้าง ไม่มีโหวต และหลายสิบทู้ ไม่มีแม้สักเม้นท์เดียว
ฉะนั้น เรื่องที่กล่าวหาว่า ผมรับไม่ได้ ผมยังงั้นยังงี้ จึงเป็นเรื่องปัญญาอ่อนครับ
ผมไม่เคยรู้สึกกับเรื่องแบบนี้ เล่นบอร์ดไปตามปกติ อยากเขียน อยากแสดงความเห็น ก็ทำไป
ไม่ได้บ้าโหวต เห่อกิ๊ฟ หลงเพ้อว่าจะได้รับการยอมรับขนาดไหน ต้องมีความสำคัญยังไง ไม่เคยคิดครับ
เพราะผมหล่อ
ในวันที่มีสมาชิกเข้าเล่นบอร์ดมากกว่าตอนนี้เป็นสิบ ๆ เท่า ทู้ผมยังหรอมแหรม
ประสาอะไรกับวันนี้ ที่มีเพื่อนสมาชิกแต่ละวันถึงร้อยคนหรือเปล่าไม่รู้ กับพวกติ๊ดชึ่งหย่อมหนึ่ง
แล้วผมจะรู้สึกว่าตัวเองได้รับผบกระทบอะไร
ยิ่งเรื่องโดดเดี่ยว ยิ่งปัญญาอ่อนครับ
ชีวิตจริงผมน่ะ บางวัน หรือหลายวัน บางทีไม่ได้พูดไม่ได้คุยกับใครเลยด้วยซ้ำ ชอบอยู่คนเดียวเงียบ ๆ
ไม่อยากพบปะพูดคุยกับใครบ่อยนัก เป็นปกติ ชอบแบบนี้ สุขกับชีวิตเงียบกริบแบบนี้
เฟซบุคผมก็ไม่เล่น ไลน์ผมก็ไม่สน ทวิต ig ผมก็ไม่เคยแตะ
แล้วผมจะมารู้สึกโดดเดี่ยวอะไรกับเว็บบอร์ดเว็บเดียว
ใช้อินเตอร์เน็ต ใช่ว่าจะวิ่งเข้าอลวนกับเว็บบอร์ดอย่างเดียวซะเมื่อไร
อ่านข่าว แสวงหาความรู้ ขบคิด ดูหนัง ฟังเพลง สารพัดในการใช้ ไม่ใช่จะเอาแต่บ้าเว็บบอร์ด
ก็อธิบายให้เห็นครับ จะได้ไม่เอาแต่ความมโนง่าว ๆ เอาอุปาทานหมู่ไปเที่ยวกล่าวหาใครเขาอีก
อีกเรื่อง เรื่องตัวหยาบคายกล่าวหาว่าผมเป็น หล่อขาดสารอาหาร
บ๊ะ ดูถูกกันชัด ๆ
ก็เลยขอโชว์รูปให้เห็น ว่าผมขาดสารอาหารจริงหรือไม่
หน้าตาอย่างนี้เหรอครับ ขาดสารอาหาร ?
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
นี่คือหน้าตาตอนไม่หงุดหงิด อารมณ์ดีนะครับ อิ่มเอิบ อวบอิ่ม
ไม่มีร่องรอยอะไรเลยที่บอกว่าขาดสารอาหารตามข้อกล่าวหา
จำเป็นต้องโชว์รูปครับ เขิลซะไม่มี
อย่าหาว่าผมฉวยโอกาสอวหล่อล่ะ
เข้าใจตรงกันนะ