เราคบกับแฟนมา3ปีกว่า ตั้งแต่คบกันมาแรกๆเค้าดูแลเอาใจใส่เราทุกอย่าง เราไว้ใจและเชื่อใจเขามาก เรารักเขา หวังจะฝากชีวิตที่เหลือไว้กับผู้ชายคนนี้ เราผ่านทุกข์สุขกันมามากไม่ว่าเค้าจะทำผิดกับเราขนาดไหนเราก็ให้อภัยเขาเสมอ เราจะทำอะไรเราจะนึกถึงเขาก่อนตัวเราเองเสมอ ทำหน้าที่แฟนดูแลเรื่องงานในบ้าน อาหารการกิน ไม่ขาดตกบกพร่อง เขาบอกว่ารักเราที่เราเป็นเรา แต่ข้อเสียของแฟนคือ ติดเพื่อน ติดเบียร์ ต้องกินทุกวัน เราขอร้องว่าให้กินน้อยๆลงหน่อย จะได้มีเงินเหลือเก็บ เราอยากจะสร้างอนาคตไปด้วยกัน แรกๆก็ทำได้ แต่หลังๆเวลาเริ่มไม่ตรงกัน แฟนติดเพื่อนมากขึ้น วันๆหลังเลิกงานก็จะไปขลุกในวงเหล้ากับเพื่อนๆ เมากลับบ้านเช้า บ่อยมากๆ พอวันไหนเมาหนักก็จะตื่นทำงานไม่ได้ เป็นแบบนี้ตลอด เราก็ได้แต่ร้องไห้เสียใจ ระบายให้ใครฟังไม่ได้ กลัวคนในครอบครัวจะเกลียดแฟน กลัวเพื่อนๆจะไม่ชอบแฟนเรา เราได้แต่เก็บแล้วนั่งร้องไห้ แต่ระยะหลังๆเขา กลับบ้านเช้าตลอด จนวันนึงเราหมดความอดทน เราเลยคุยกับแฟนว่า เราทนไม่ไหว เราเสียใจมามากแล้ว เขาไม่เคยคิดจะปรับปรุงตัวเลย เราเลิกกันเถอะ เราบอกเลิกเขา สิ่งที่เขาตอบกลับมาคือ ก็ได้
แล้วเขาก็ไป เราบอกเลิกเขาทั้งๆที่เรารักเขามาก แต่ล่ะวันกว่าจะผ่านไปได้มันช่างยากเย็นเหลือเกิน คิดถึงเขาตลอด ว่าเขาจะกิน จะนอนยังไง จะทำงานได้มั้ย จะอยู่ยังไง จนเราทนไม่ได้โทรไปหาเขา ง้อเขา เขากลับมา แล้วไม่รู้เราคิ
ดยังไง เปิดดูโทรศัพท์เขา ทั้งๆที่ไม่เคยก้าวก่ายโทรศัพท์เขาเลย พอเปิดเห็นข้อความที่เขาคุยกะเพื่อน คือ เขาไปมีอะไรกับผู้หญิงคนนึง ซึ่งเป็นเพื่อนของแฟนเพื่อนเขา รู้จักกันในวงเหล้าแล้วก็ได้เสียกัน ในวันที่เขากลับบ้านเช้า ก่อนที่เราจะทะเลาะกันแล้วบอกเลิกเขา พอเราถาม เขาบอกว่าครั้งแรกที่นอกใจ เขาพลาด เขาขอโทษ แต่ที่สำคัญเขาไม่ใส่ถุง เราใจสลาย ทำไมเขาทำร้ายเราได้มากขนาดนี้ เราเลยถามเขาไปว่า ทำไมทำแบบนี้ มาทำร้ายเราทำไม? เราบอกเขาว่า รู้มั้ยวันที่เขานอนกับผู้หญิงคนอื่น เรานั่งรอเขาอยู่ที่บ้านยันเช้า ทั้งๆที่เหนื่อยงานตัวเองมาทั้งวัน ทำกับข้าวที่เขาชอบ รอกินข้าวพร้อมกัน
เตรียมชุดทำงานให้เขาไว้ใส่วันรุ่งขึ้น แต่เขาก็ไม่กลับมาเราโทรหาเขาไม่รับ เราเลยได้แต่นั่งร้องไห้เพราะเป็นห่วงเขากลัวว่าเขาจะเปนอะไร ตอนนี้เราเจ็บปวดใจมาก รักเขามากแต่เราก็ขยะแขยงเขามากเหมือนกัน วันนี้เขาขอโอกาส เราควรจะให้อภัยเขามั้ย หรือเราควรปล่อยเขาไปตามทางของเขา ความรู้สึกคือตั้งแต่รู้ว่าเขานอกใจ เราไม่อยากกอดเขา เราไม่อยากยู่ใกล้เขาเลย ทั้งๆที่ใจยังรักเขาหมดหัวใจ
จับได้ว่าแฟนนอกใจ ..
แล้วเขาก็ไป เราบอกเลิกเขาทั้งๆที่เรารักเขามาก แต่ล่ะวันกว่าจะผ่านไปได้มันช่างยากเย็นเหลือเกิน คิดถึงเขาตลอด ว่าเขาจะกิน จะนอนยังไง จะทำงานได้มั้ย จะอยู่ยังไง จนเราทนไม่ได้โทรไปหาเขา ง้อเขา เขากลับมา แล้วไม่รู้เราคิ
ดยังไง เปิดดูโทรศัพท์เขา ทั้งๆที่ไม่เคยก้าวก่ายโทรศัพท์เขาเลย พอเปิดเห็นข้อความที่เขาคุยกะเพื่อน คือ เขาไปมีอะไรกับผู้หญิงคนนึง ซึ่งเป็นเพื่อนของแฟนเพื่อนเขา รู้จักกันในวงเหล้าแล้วก็ได้เสียกัน ในวันที่เขากลับบ้านเช้า ก่อนที่เราจะทะเลาะกันแล้วบอกเลิกเขา พอเราถาม เขาบอกว่าครั้งแรกที่นอกใจ เขาพลาด เขาขอโทษ แต่ที่สำคัญเขาไม่ใส่ถุง เราใจสลาย ทำไมเขาทำร้ายเราได้มากขนาดนี้ เราเลยถามเขาไปว่า ทำไมทำแบบนี้ มาทำร้ายเราทำไม? เราบอกเขาว่า รู้มั้ยวันที่เขานอนกับผู้หญิงคนอื่น เรานั่งรอเขาอยู่ที่บ้านยันเช้า ทั้งๆที่เหนื่อยงานตัวเองมาทั้งวัน ทำกับข้าวที่เขาชอบ รอกินข้าวพร้อมกัน
เตรียมชุดทำงานให้เขาไว้ใส่วันรุ่งขึ้น แต่เขาก็ไม่กลับมาเราโทรหาเขาไม่รับ เราเลยได้แต่นั่งร้องไห้เพราะเป็นห่วงเขากลัวว่าเขาจะเปนอะไร ตอนนี้เราเจ็บปวดใจมาก รักเขามากแต่เราก็ขยะแขยงเขามากเหมือนกัน วันนี้เขาขอโอกาส เราควรจะให้อภัยเขามั้ย หรือเราควรปล่อยเขาไปตามทางของเขา ความรู้สึกคือตั้งแต่รู้ว่าเขานอกใจ เราไม่อยากกอดเขา เราไม่อยากยู่ใกล้เขาเลย ทั้งๆที่ใจยังรักเขาหมดหัวใจ