ใครเคยโดนพ่อบังคับหรือต้องทำตามที่พ่อบอกเท่านั้นบ้างครับ...

เรื่องมีอยู่ว่า พ่อของเราเป็นคนที่นิสัยแบบออกเชิงบังคับลูกๆ เหมือนเวลาจะทำไร เราตั้งใจไว้ว่า เราอยากทำสิ่งนี้นะ แต่การลงทุนมันอาจจะมากหน่อย อยากเช่น อยากเรียนทำขนม เราก็ไปศึกษาว่าที่ไหนสอนดีบ้าง จนเราเจอร้านที่เค้ารับสอน เราก็เลยไปพูดคุยกับพ่อว่า..เราอยากเรียนทำขนมที่นี้นะ แต่ต้องไปเรียนที่กรุงเทพ ค่าใช้จ่ายอาจจะเยอะ แต่พอเราจบเราจะไปสมัครตามร้านในกรุงเทพ คือตั้งใจว่าเรียนจบคือหางานทำในกรุงเทพเลย แต่พ่อกับตอบเราว่า ไปเรียนทำไมไกลๆ เรียนแถวบ้าน แถวสารพัดช่าง ฝึกพื้นฐานไปก่อน ค่อยไปเสริมเอาก็ได้ ตอนแรกเราก็เก็บคิด คิดอยู่นานมากว่าจะเอายังไงดี ก็เคยทักไปถามที่เราจะเรียน ซึ่งเขาก็บอกว่า เราเริ่มสอนตั้งแต่พื้นฐานของการทำเลย เราก็ลองไปคุยกับพ่ออีกรอบ แต่รอบนี้สิ่งที่ได้กลับมาจากการไปถามคือ ก็แล้วแต่ เรียนให้ได้แล้วกัน(น้ำเสียงกับหน้าตาคือไม่พอใจ) พ่อเราจะเป็นแบบนี้ทุกครั้ง เวลาไม่ทำตาม หรือขัดใจ  จะคุยแบบอารมณ์ก็ต่อเมื่อเรื่องนั้นถูกใจตรงกับความคิดของพ่อ
มีอยู่ครั้งนึง พ่อเห็นร้านขายของแล้วอยากทำ เป็นช่วงนี้เขาเซ้งร้าน พ่อเราก็ไปเซ้งมา วันต่อมาก็มาบอกเราว่า เดี๋ยวไปทำนี้นะ พ่อเซ้งร้านมาแล้ว คือในใจเราแบบ ทำไมไม่มาคุยกันก่อน ทำไมไม่ปรึกษาก่อน ทำแบบนี้มันก็เหมือนมัดมือชก พอเราทำได้1วัน เราบอก เราไม่ชอบนะ สิ่งที่พ่อพูดกับเรา สรรพนามในการเรียกชื่อเพื่อที่จะคุยกับเราก็เปลี่ยนไป จากปกติจะเรียกว่าลูก เปลี่ยนเป็นเธอแทน แค่เรียกมาแบบนี้เราก็รู้เลยว่าไม่พอใจมาก จากเมื่อก่อนเวลาเราอยากปรึกษาเราจะเค้าไปคุยกับพ่อตลอด แต่พอมาตอนนี้กลายเป็นว่า เวลาจะเข้าไปคุยเราก็ไม่กล้าที่เข้าจะไปปรึกษาอะไร เพราะเหมือนจะรู้คำตอบล่วงหน้าเลย อีกอย่างเราเรียนไม่จบ เพราะสาขาที่เราเรียนเราไม่ชอบ เวลามีการถ่ายทอดสดรับปริญญาในโทรทัศน์ พ่อจะบอกเราว่าเสียดาย แทนที่แบบไม่ชอบ ก็น่าจะพยายามเรียนๆให้จบๆไป (แม่เราเคยมาบอกกับเราว่าพ่อพูดกับแม่ เสียตังให้เราเรียนเป็นแสน สองแสน แทนที่จะเรียนให้มันจบๆ) เฮ้ออ คือบางทีเราก็เครียด คิดมาก คิดอยู่ทุกวันว่าเราควรทำไงต่อไปดี เพื่อนๆพอจะมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างครับ