เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อคืนนี้เราทานเนื้อย่างด้วยกัน ตามประสาคน 2 คน เราก็พูดไรกันเรื่อยเปื่อยปกติ เเล้วเขาก็ถามผมว่า เป็นไงเมื่อคืนก่อนไปดูหมอลำมา เราก็บอกว่าไม่มีไก็สนุกดี เเล้วเขาก็พูดว่ามีคนอื่นยัง ได้ทำไรกับเขาไหม เราก็ถามว่า คนไหน เขาก็บอกว่า เรื่อยเปื่อย (ในใจผมคิดอะไรว๊ะ) เเล้วเขาก็พูดว่า อีก ปีกว่าใช่ไหมที่จะได้ทำงานปกติ เราก็บอกว่าใช่ ทำไมหรอ เขาพูดว่า ตัวเองคิดว่าเราจะอยู่ด้วยกันถึง 1 ปี ที่ตัวเองจะทำงานหรอ เราก็พูดว่าไม่รู้ ทำไมหรอ เขาก็บอกว่า ที่เค้าปล่อยให้ตัวเองไปดูหมอลำเพื่อที่จะให้ตัวเองได้เจอคนที่ดีกว่า มันพูดกับผมเเบบเนีย ผมเสียใจอยู่นะ เเต่ไม่อยากเเสดงอาการโมโหออกมาเพื่อที่จะให้บรรยากาศอาหารค่ำเซ้าหง่อย ผมเลยไม่พูดไร มันไม่ใช่ครั่งนี้ครั่งเเรกนะที่เค้าพูดเเบบบนี้กับผม มันหลายครั้งจนผมไม่อยากที่จะนับครั้งเเล้วเวลาที่มันโกรธผมหรือโมโห มันบ่อยเกิน หรือว่าเค้ามีคนอื่น เลยพูดเเบบนี้ให้เรารู้สึกผิด เเละให้เราไป หรือเลิกกับเค้า เเต่พอมาที่ห้อง เขาก็ทำตัวตามปกติ เวลานอนเร่ก็นอนกอดกัน ดูยูทูป เล่นเฟชอ่ายสเตตัสเพื่อนเราก็หัวเรอะ ขับขันเช่นเดิม เหมื่อนไม่มีคำพูดนั่นอยู่ในหัวมันเลย หรือถึงเวลาอาหารเช้า-เที่ยงวันนี้เขาก็ทำตัวปกติ โทรมาถามว่าจะทานข้าวกับอะไร......เราก็คิดมากกับคำพูดเช่นนั่น คิดมากจนไม่รู้จะปรึกษาใคร กับคำพูดที่ว่า เราจะอยู่ด้วยกันถึงเวลานั่นหรอ มันเช่นดังกับคำไล่เราหนีเรย
จะทำอย่างไรเมื่อเเฟนคุณพูดว่า เราจะอยู่ด้วยกันนานเเค่ไหน