แอบชอบรุ่นพี่ม.6ค่ะ

ขอแทนพี่เขาว่า พี่P นะคะ ตอนแรกเราแอบชอบเพื่อนเขาค่ะ แต่เราเห็นพี่เขากวนตีนมากกกเลยคุยๆกะเพื่อนว่า เห้ยพี่pดูกวนตีนดีเนาะ อะไรทำนองนี้ จากที่เราแอบชอบเพื่อนเขา ดันกลายเป็นว่า เราแอบชอบพี่เขาซะเอง แล้วเวลาที่เราไปเรียนเราเจอเขาบ่อยมาก เราจะเจอเขาทุกเช้าค่ะ บางวันก็ไม่เจอ วันไหนไม่เจอก็หงอยอ่ะ แล้วมันมีอยู่ครั้งนึง เราไปเข้าห้องน้ำกับเพื่อน พอเข้าเสร็จก็ไปถ่ายเอกสาร พักนึงพี่เขาเดินมากะเพื่อนเรานี่เหวอเลย เรารีบขึ้นห้องเลยค่ะ แล้วมันจะมีอยู่ช้อตนึงเราคิดว่าพี่เขาคงคุยกะเพื่อนอยู่ ไม่มามองหรอก พอเรามองลงไปพี่เขามองค่ะ มองตามเลยค่ะ เราก็ไม่กล้ามองอีก ถามเพื่อนว่าพี่เขายังมองอยู่มั้ย เพื่อนบอกว่ามอง จนเพื่อนพี่เขาบอกว่าไปได้แล้ว เราก็ยิ่งไม่กล้าเลย พอตอนกลางวันไปกินข้าว เราก็เจอพี่เขาค่ะ เรานั่งหันหลังให้พี่เขา.  เพื่อนก็บอกว่ามองเรานี่ยิ่งไม่กล้าเข้าไปใหญ่ แล้วก็วันนี้ค่ะ เราเรียนพละเสร็จกำลังเดินไปเรียนวิทย์ เราเดินสวนกะพี่เขาค่ะ เพื่อนเรามันก็หันมายิ้มเชิงแซวๆ เราเห็นเราก็ต้องเก็บอาการอ่ะเนอะ เราก็เดินหน้านิ่งๆแต่ในใจมันไม่นิ่งแล้ว><. คือไม่รู้ว่าเราคิดไปเองรึป่าวแต่เราสัมผัสได้ว่าตอนที่พี่เขาเดินสวนกะเพื่อนเราเขาเดินห่างหน่อยๆ(คือเราเดินคนหลังสุดค่ะ)แต่พอเดินสวนเราพร่เขาเดินใกล้เรามากเหมือนพี่เขาขยับมาอ่ะ  หรือเราคิดไปเอง พอเดินสวนเสร็จเพื่อนเราก็บอกว่า พี่เขาน่าจะเก็บอาการนะเพราะกูเห็นเขาเม้มปาก เราก็เขิลเลยดิ คือเราอยากรู้ว่าพี่เขาคิดยังไงกันแน่อ่ะ คือเราเจอเขาตลอดค่ะแต่เราเอาส่วนที่สำคัญมาเล่า>///<