เราโดนเพื่อนสนิทโกรธค่ะ จนไม่ยอมคุยกับเรา และเอาเราไปนินทา แต่เราก็ไปถามนางมาแล้ว ว่าโกรธไร
เพื่อนบอกว่าโกรธเพราะ
1 เราต้องการแข่งเรียนกับเขา
2 เราขี้อวด
ซึ่ง...เราน้อยใจค่ะ ที่เพื่อนสนิทมองเราอย่างนั้น
1 เราอยากเข้ามหาลัยต่างประเทศ จึงไปเรียน Ielts และ พยายามฝึกภาษาอังกฤษ ฝึกเองบบ้าง พยายามตอบครูที่ ร.ร. บ้าง จนเก่งขึ้นพอควร แต่ก็ไม่พอสำหรับการจะได้ Ielts 6คะแนน (มหาลัยญี่ปุ่นต้องการประมาณนี้เท่าที่ดูๆมา)
และยิ่งมาอยู่ห้องสายศิลป์ คะแนนวิทย์คณิตจะไม่ค่อยฉุด
ผลออกมาคือเกรดเฉลี่ยเรามากกว่าเพื่อนค่ะ ซึ่งตอนมอต้นเราเกรดเฉลี่ยน้อยกว่าเพื่อนตลอด เพื่อนเลยมองมาเราต้องการแข่ง
2 เราเลิกเป็นติ่งเกาหลีค่ะ เราเอาเวลาที่เคยติ่งไปเรียนหมด เปลี่ยนเอ็นเตอร์เทนเมนท์จากเกาหลีเป็นอังกฤษกับญี่ปุ่นแทบทั้งหมด ซึ่งคุยกับเพื่อนที่เป็นติ่งไม่ค่อยสนุก เขาก็คุยแต่เรื่องอปป้า และเราไม่รู้ ได้แต่นั่งเงียบๆ ซึ่งนานๆเข้าเราก็รู้สึกไม่มีตัวตน เลยพยายามเอาเรื่องที่ตัวเองสนใจมาเล่า แต่กลายเป็นว่ามันดูอวดและน่ารำคาญสำหรับเพื่อน
และนางเป็นคนติดดราม่ามาก เวลานินทาเราจะต้องทำท่าเศร้ามากกกก พูดประมาณว่า เราไปหักหลังนาง หรือ ประมาณว่าคิดว่าเราเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกันและกันอีก ทำไมต้องมาแข่ง บลาๆๆ เราไม่แคร์เกรดค่ะว่ามากกว่าใครรึป่าว แคร์แค่ไม่ต่ำจนเข้ามหาลัยลำบาก
นางก็เคยบอกเราค่ะ ว่าเราไม่อยู่ในสายตาแม่ของนาง เพราะเราเกรดน้อยกว่านางตลอด รู้สึกคุณค่าเราอยู่ที่เกรด
ทั้งหมดนี่ทำให้เราน้อยใจและหัวร้อนมากๆในเวลาเดียวกัน
ทำไมต้องมองแต่เกรดเฉลี่ย ไม่มองเป้าหมายหรือความฝันเรา
ทำไมรำคาญแล้วไม่บอก และยังเอาเราไปนินทาอีก(นี่หรอเพื่อน) นินทาจนคนอื่นมองเรามานิสัยไม่ดี มองว่าเราเป็นคนผิด
การมีเป้าหมายหรือความฝันในชีวิตนี่ผิดหรอคะ?
เพื่อนบอกว่าโกรธเพราะ
1 เราต้องการแข่งเรียนกับเขา
2 เราขี้อวด
ซึ่ง...เราน้อยใจค่ะ ที่เพื่อนสนิทมองเราอย่างนั้น
1 เราอยากเข้ามหาลัยต่างประเทศ จึงไปเรียน Ielts และ พยายามฝึกภาษาอังกฤษ ฝึกเองบบ้าง พยายามตอบครูที่ ร.ร. บ้าง จนเก่งขึ้นพอควร แต่ก็ไม่พอสำหรับการจะได้ Ielts 6คะแนน (มหาลัยญี่ปุ่นต้องการประมาณนี้เท่าที่ดูๆมา)
และยิ่งมาอยู่ห้องสายศิลป์ คะแนนวิทย์คณิตจะไม่ค่อยฉุด
ผลออกมาคือเกรดเฉลี่ยเรามากกว่าเพื่อนค่ะ ซึ่งตอนมอต้นเราเกรดเฉลี่ยน้อยกว่าเพื่อนตลอด เพื่อนเลยมองมาเราต้องการแข่ง
2 เราเลิกเป็นติ่งเกาหลีค่ะ เราเอาเวลาที่เคยติ่งไปเรียนหมด เปลี่ยนเอ็นเตอร์เทนเมนท์จากเกาหลีเป็นอังกฤษกับญี่ปุ่นแทบทั้งหมด ซึ่งคุยกับเพื่อนที่เป็นติ่งไม่ค่อยสนุก เขาก็คุยแต่เรื่องอปป้า และเราไม่รู้ ได้แต่นั่งเงียบๆ ซึ่งนานๆเข้าเราก็รู้สึกไม่มีตัวตน เลยพยายามเอาเรื่องที่ตัวเองสนใจมาเล่า แต่กลายเป็นว่ามันดูอวดและน่ารำคาญสำหรับเพื่อน
และนางเป็นคนติดดราม่ามาก เวลานินทาเราจะต้องทำท่าเศร้ามากกกก พูดประมาณว่า เราไปหักหลังนาง หรือ ประมาณว่าคิดว่าเราเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกันและกันอีก ทำไมต้องมาแข่ง บลาๆๆ เราไม่แคร์เกรดค่ะว่ามากกว่าใครรึป่าว แคร์แค่ไม่ต่ำจนเข้ามหาลัยลำบาก
นางก็เคยบอกเราค่ะ ว่าเราไม่อยู่ในสายตาแม่ของนาง เพราะเราเกรดน้อยกว่านางตลอด รู้สึกคุณค่าเราอยู่ที่เกรด
ทั้งหมดนี่ทำให้เราน้อยใจและหัวร้อนมากๆในเวลาเดียวกัน
ทำไมต้องมองแต่เกรดเฉลี่ย ไม่มองเป้าหมายหรือความฝันเรา
ทำไมรำคาญแล้วไม่บอก และยังเอาเราไปนินทาอีก(นี่หรอเพื่อน) นินทาจนคนอื่นมองเรามานิสัยไม่ดี มองว่าเราเป็นคนผิด