ครอบครัวมีปัญหาทางการเงินขณะที่ผมกำลังศึกษาอยู่ปี1

ตอนนี้ผมอยู่ปี1 เริ่มที่จะไม่มีเงินไปเรียน เพราะพ่อออกจากงาน เเม่ส่งให้ทางบ้านตายาย เเละจ่ายค่าห้องคอนโด ค่าน้ำค่าไฟ พี่เที่ยวไม่ให้
ผมก็อยากทำงานน่ะ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไงเพราะผมไม่มีประสบการณ์ และไม่อยากทำงานพวกบริการ แบบ 7-11 เพราะผมพูดไม่เก่ง ขี้อาย
ปัญหารุมเร้ามาก เรียนไม่เป็นจะเรียน คิดว่าจะเอาเงินที่ไหนมาเรียน ถ้าเงินเก็บหมด(เงินเก็บช่วง ม.4-ม.6) ผมไม่ค่อยสนิทกับพ่อเเม่ด้วย ผมตลกกับตัวเองเรื่องนี้มาก ผมติดย่ามาก ติดมาตั้งเเต่เกิด จนม.3 ย่าเสีย ผมอยู่บ้านย่าคนเดียว จนจบ ม.6 พี่ผมก็เรียนจบช่วงนี้พอดี ผมก็ดีใจ ว่าพี่อาจจะส่งผมเรียนก็ได้ คิดผิดส่ะงั้น เเล้วจึงมาเรียนใกล้ๆพ่อเเม่ เริ่มเรียนแรกๆก็ดี พ่อออกงานปัญหาใหญ่ก็มา ปวดหัวมากเรื่องนี้ เริ่มไม่อยากจะเรียน TT   
บ้างทีก็คิด นี้เรามีครอบครัวเเทนที่จะมีความสุขแบบคนอื่นๆเค้า
ผมรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าชิปหาย เกิดมาเพื่ออะไร ทำย่าไม่มาอยู่เเทนผม ย่าอยู่คงดีกว่านี้
แอบนอนร้องไห้อยู่คนเดียวมาหลายปีเเล้วน่ะ อยากจะกอดกับย่ามาก ผมรู้รักกย่ามากกว่าพ่อแม่
ชีวิตจะไปต่อยังไง
งานก็ทำไม่เป็น ประโยชน์ก็ไม่มี
โง่อีก
อยากมีดีในตัวบ้าง
เเม้งไม่มีอะไรเลย กีฬาก็กาก เรียนก็โง่ เพื่อนเเทบจะไม่คบ คนรักก็ไม่มี เกิดมาเพื่อ
ทำไมพ่อเเม่ต้องทำให้ผมเกิดมาด้วย