สิ่งหนึ่งที่ผมนับถือทักษิณ เลอคูฯ

ทุกๆคนในโลกนี้ มีดีมีเลวปนปะคละเคล้าอยู่ในตัวทั้งสิ้น
ไม่มีใครที่เลวไปหมด หรือดีไปหมด
(ยกเว้นผม ที่ดีไปหมด แต่มันเป็นกรณียกเว้น แหะ)

ที่ผมนับถือทักษิณ คือความอึดครับ

คนเรายามรุ่งเรือง คุณจะไม่เห็นธาตุแท้นี้
ต้องในยามลำบากคุณจึงจะได้เห็นมัน

ทักษิณในยามลำบาก ที่ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องเงินทอง
แต่หมายถึงการต้องระเหเร่ร่อนอยู่เมืองนอกเป็นสิบปี
จากการเป็นคนที่อยู่ท่ามกลางสปอตไลท์ฉายส่องตลอดเวลา
ซึ่งเขาก็ชอบมันมาก
กลายเป็นอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ที่เดินไปไหนมาไหนไม่มีใครรู้จัก
ฝรั่งเดินชนเขา ผมเดาได้ว่าแม้แต่คำขอโทษก็คงไม่มีให้สักคำ

ตื่นเช้ามาที่คุ้นเคยกับการชอบทำงาน กลายเป็นไม่มีงานใดให้ต้องทำ
แม้แต่งานปาร์ตี้ไฮโซที่อาจจะยังมีบ้าง
แต่ในงานแบบนี้ที่จะมีคุยทับบรั๊ฟกันแหลก  เขาก็ไม่มีเรื่องใดที่จะไปคุยได้

เป็นคนอื่น เสียศูนย์กันไปแล้วอย่างแน่นอน
แต่ทักษิณ ยังhold upอยู่ได้
หน้าตายังผ่องใส สุขภาพยังแข็งแรง
จากที่ผมเห็นล่าสุดนี้ ชกมวยเตะกระสอบทรายจนแทบแตก

ความอึด เป็นสิ่งที่ผมนับถือเขามาก
และการเลือกตั้งคราวหน้าที่จะมีขึ้นนี้
เป็นอะไรที่ดีมากต่อประเทศไทย

การเลือกตั้งครั้งหน้านี้ ต้องมีทักษิณที่เต็มสูบอยู่
ไม่มีการเสียศูนย์ใดๆ  
เป็นการคัดเลือกชาติพันธุ์ของผู้ที่แข็งแรงที่สุด
จึงจะได้ประเทศชาติที่แข็งแรงที่สุดด้วยครับผม