สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิป เริ่มรายละเอียดกันเลยนะคะ คืออย่างี้ค่ะ ทางบ้านเราทำอาชีพเปิดร้านขายของชำค่ะ รายได้ก็ดีอยู่ค่ะ พ่อเราเป็นราชการ เราเป็นลูกคนโต ตอนนี้เราอยู่ม.4แล้วค่ะ ความฝันของเราคือการเป็นแพทย์ทหาร เราพยายามเรียนดีมาตลอดค่ะ ได้เกรด4มาตั้งแต่ม.2 เราตั้งใจเรียนมากๆ เราตั้งใจจะอ่านหนังสือทุกวันเลยด้วยซ้ำถ้าเราไม่มีการบ้าน แต่พ่อกับแม่เราเขาชอบให้เรากลับมาขายของตอนเย็นซึ่งคนมันเยอะมากและให้เราขายยั้นปิดร้าน(3ทุ่ม)ส่วนพวกเขาจะนอนพักผ่อนค่ะพ่อเราทำงานถึง4โมงครึ่งส่วนแม่เราก็ขายตั้งแต่เช้าเราก็เข้าใจพวกเขา เราก็ชินแล้วค่ะจนถึงปัจจุบันนี้ ส่วนการบ้านเราก็จะทำตอนปิดร้านแล้ว พอเสาร์เราก็ไปเรียนพิเศษค่ะ เงินที่เรียนพิเศษเราก็เก็บเอง พอวันอาทิตย์เราก็ตั้งใจจะทำการบ้านที่เป็นงานใหญ่ๆกับอ่านหนังสือให้ได้มากที่สุด แต่พ่อกับแม่เราก็เข้าไปพักผ่อนที่บ้านอีกหลังค่ะ ส่วนเราก็ต้องทำไปขายของไป อ่านหนังสือไปขายของไป บางอาทิตย์งานที่บ้านเยอะเราก็ต้องทำก่อนที่เราจะไปทำการบ้าน เราทำงานที่ร้านทุกอย่างค่ะไม่ว่าจะเรียงของ ปัดฝุ่น แช่ของ เอาง่ายๆคือทุกอย่างค่ะ การบ้านก็เยอะมากๆๆเช่นกัน เราร้องไห้แทบทุกอาทิตย์เลยค่ะที่ความฝันเรามันดูยาก เราขอเขาเรียนพิเศษที่ดีๆเขาก็ไม่ให้ไปนะคะ เขาแทบไม่ให้เราออกจากบ้านเลยด้วยซ้ำนอกจากไปโรงเรียน พอเรากลับบ้านช้าก็ว่าเราว่าไร้สาระ คร่าวๆก็แบบนี้แหละค่ะ เราควรจะตั้งใจของเราต่อไปเพื่อเรียนหมอหรือเราจะไปเรียนพวกบริหารเพื่อมาเป็นเจ้าของธุรกิจที่ร้านดีคะ เรารู้สึกว่าเราเกิดมาหัวดีแต่ดันมีธุรกิจที่ร้านอยู่แล้วไม่ได้หลงตัวเองนะคะแต่มันเรื่องจริง
เราอบากเรียนแพทย์แต่พ่อแม่ไม่ค่อยสนับสนุน เราควรไปต่อไหมคะ