เราคุยกับรุ่นพี่คนนึงอยู่ เขาโตกว่าเรา1ปีอยู่ปีหนึ่งค่ะ ตอนแรกเราคุยกับพี่เขาก็เหมือนจะดีแต่ก็ติดที่ระยะทางเราห่างกัน จริงๆก็เหมือนมีความหวังเพราะเราจะเข้ามหาลัยที่พี่เขาอยู่เหมือนกัน เราต่างมีความหวังว่าจะเจอกัน แต่ตอนนี้พี่เขาดูเหมือนชีวิตเขายุ่งๆไม่ค่อยว่าง ไม่ค่อยมีเวลาคุยกัน แต่เราก็พร้อมเข้าใจพี่เขาเสมอ ไม่งี่เง่าใส่เขาเลย แต่เขาก็สงสารเราบอกว่าตอนนี้เป็นแค่พี่น้องกันไปก่อน เขาสงสารเรา ไม่อยากให้เรารอเขา อยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่าค่ะ
เราก็คิดว่าครั้งนั้นคือครั้งสุดท้ายที่เราจะได้คุยกับพี่เขาแล้ว แต่เปล่าเลย หลังจากนั้นคือไม่ได้คุยกันทุกวันก็จริง แต่พี่เขาก็ยังทักมาคุยเล่นกับเราเรื่อยๆ เหมือนถ้าเขาว่างเขาก็จะโทรมาหาเราเสมอๆค่ะ แต่ก็ไม่ทุกวัน บอกว่าอยากคุยด้วย ไม่อยากวางสายบ้าง คำพูดแต่ละคำก็ทำให้เราอดคิดไปไกลไม่ได้ จนเราก็รู้สึกเหมือนมีความหวังอยู่ แต่เขาก็มาๆหายๆ คืนนี้โทรคุยกัน เช้าวันต่อมาก็ไม่ได้คุยอะไรกันแล้ว 2-3วันถัดมาเขาก็ทักเรามา อะไรแบบนี้
พี่เขาบอกเราเสมอจนถึงตอนนี้ว่า อย่ารอเขาเลย เขาไม่ชอบให้ใครรอ ไม่สบายใจ อยากให้เราเปิดใจรับคนอื่น
เราไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงดี มาๆหายๆเหมือนให้ความหวัง แต่ก็บอกเราว่าไม่ต้องรอ เหมือนอยากไล่ให้เราไปแบบนั้น
พี่เขาชอบถามถึงแฟนเก่าของเรา พอเราเล่าให้ฟังเยอะเกินไปเขามักจะบอกให้เราหยุดพูด เขาไม่ชอบให้เราเล่าเรื่องแฟนเก่าแบบละเอียดเกินไป
เราต่างหยอกล้อกันเหมือนคนคุยกัน แต่สถานะก็ไม่ชัดเจน มาๆหายๆ หรือมองเราเป็นแค่คนแก้เหงา เราก็ยังพยายามให้กำลังใจตัวเองเสมอว่าถ้าเราติดมหาลัยแล้วไปเจอพี่เขาไปอยู่ด้วยตรงนั้น อะไรๆมันคงจะดีขึ้น แต่ก็เหมือนแค่หลอกตัวเองไปวันๆ
ความสัมพันธ์ที่ไม่มีความชัดเจน
เราก็คิดว่าครั้งนั้นคือครั้งสุดท้ายที่เราจะได้คุยกับพี่เขาแล้ว แต่เปล่าเลย หลังจากนั้นคือไม่ได้คุยกันทุกวันก็จริง แต่พี่เขาก็ยังทักมาคุยเล่นกับเราเรื่อยๆ เหมือนถ้าเขาว่างเขาก็จะโทรมาหาเราเสมอๆค่ะ แต่ก็ไม่ทุกวัน บอกว่าอยากคุยด้วย ไม่อยากวางสายบ้าง คำพูดแต่ละคำก็ทำให้เราอดคิดไปไกลไม่ได้ จนเราก็รู้สึกเหมือนมีความหวังอยู่ แต่เขาก็มาๆหายๆ คืนนี้โทรคุยกัน เช้าวันต่อมาก็ไม่ได้คุยอะไรกันแล้ว 2-3วันถัดมาเขาก็ทักเรามา อะไรแบบนี้
พี่เขาบอกเราเสมอจนถึงตอนนี้ว่า อย่ารอเขาเลย เขาไม่ชอบให้ใครรอ ไม่สบายใจ อยากให้เราเปิดใจรับคนอื่น
เราไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงดี มาๆหายๆเหมือนให้ความหวัง แต่ก็บอกเราว่าไม่ต้องรอ เหมือนอยากไล่ให้เราไปแบบนั้น
พี่เขาชอบถามถึงแฟนเก่าของเรา พอเราเล่าให้ฟังเยอะเกินไปเขามักจะบอกให้เราหยุดพูด เขาไม่ชอบให้เราเล่าเรื่องแฟนเก่าแบบละเอียดเกินไป
เราต่างหยอกล้อกันเหมือนคนคุยกัน แต่สถานะก็ไม่ชัดเจน มาๆหายๆ หรือมองเราเป็นแค่คนแก้เหงา เราก็ยังพยายามให้กำลังใจตัวเองเสมอว่าถ้าเราติดมหาลัยแล้วไปเจอพี่เขาไปอยู่ด้วยตรงนั้น อะไรๆมันคงจะดีขึ้น แต่ก็เหมือนแค่หลอกตัวเองไปวันๆ