ควรหยุดแค่ชอบ หรือไปต่อดี???

สวัสดีค่ะทุกคน จริงๆประเด็นของเราคือ เราอยากจะมาแชร์+ขอคำปรึกษาจากทุกคนๆค่ะ เรื่องมันมีอยู่ว่า เราแอบชอบรุ่นน้องที่สนิทกันมากๆคนนึงค่ะ (จริงๆ...ไม่รู้เรียกว่าชอบรึเปล่านะ ก็งงๆอยู่555+)  ก่อนอื่นเลยเราต้องขอเท้าความก่อนเลยว่า เรากับรุ่นน้องคนนี้ รู้จักกันตั้งแต่ตอนเราอยู่ม.4แล้วน้องอยู่ม.3 จากรร.เดียวกันค่ะ เรารู้จักกันแบบทุกอย่างมันบังเอิญไปหมด คือแม่เรา2คนรู้จักกัน แบบเมื่อก่อนแม่ชอบแอบไปเที่ยวด้วยกันบ่อย บ้านเราอยู่ใกล้ๆกัน เราเรียนอยู่ห้องเดียวกัน รร.เดียวกันแต่คนละปี แต่ก็ไม่เคยรู้จักกันเลยน่ะ จนม.4เราย้ายรร.มาเรียนม.ปลายอีกรร.นึง เรียนได้เทอมกว่าๆ จนเทอมที่2 ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เด็กม.3จะสอบเข้าม.4พอดี แม่น้องมาขอเฟสเราไป ตอนแรกเราก็ไม่รู้ว่าแม่แกจะเอาไปทำไม นี่ก็ให้ไปแบบงงๆ จนแม่แกบอกว่า จะเอาเฟสเราไปให้น้อง น้องขอมา เราก็อ่อออออออออออออออ เย็นวันนั้นน้องก็แอดเฟสเรามาจริงๆค่ะ แล้วก็ทักมาด้วย น้องทักมาคุยเรื่องจะสอบเข้าม.4 น้องดูเครียดและจริงจังมาก เราคุยกันเยอะมาก คุยกันบ่อย จนมีเบอร์แล้วก็โทรคุยกัน เราเชียร์ให้น้องมาสอบรร.เรา  น้องก็โอเค น้องอยากมาสอบอยู่นานแล้ว เราก็คุยกันต่อ จนวันสมัครเข้าม.4 คือรร.เรามันอยู่ไกลมาก+เดินทางลำบาก น้องมาชวนเราให้ไปสมัครเป็นเพื่อนหน่อย  เราก็โอเค เพราะตอนนั้นเราคิดว่า ไป2คนก็ยังดีกว่าไปคนเดียวว่ะ วันนั้นเองที่เราได้เจอกันแบบจริงๆจังๆ (ตอนนั้นยังไม่ได้คิดไรนะเว้ย คือน้องเป็นคนที่เฟรนด์ลี่มาก ชวนคุยเก่ง เข้ากับคนง่าย+วางตัวดี เราชอบคนนิสัยแบบนี้มากอ่ะ หลายๆครั้งที่เราคุยกับน้อง เรายังแอบงงตัวเองว่า "นี่สรุปกูแก่กว่ามันจริงป่ะเนี่ยยยยย" คือน้องมันความคิด+นิสัย เป็นผู้ใหญ่มากจริงๆ ในทางกลับกันเราเป็นคนติสๆและปัญญาอ่อน อิอิ)  ต่อๆ และตั้งแต่นั้น ไม่ว่าจะไปสมัคร สอบสัมพาษหรืออะไร เราก็ไปกับน้องมันหมด แล้วเราก็สนิทกันมากๆ จนเราขึ้นม.5 แล้วน้องขึ้นม.4 รร.เดียวกัน แต่อยู่คนละแผน/สายกันนะ เราเหมือนมีน้องจริงๆเลยอ่ะ แบบพอเพื่อนถามว่านี่ใคร เราก็บอก "น้องกูๆ" ละพอเพื่อนน้องถาม น้องก็บอก "พี่เราๆ"จนเพื่อนเราเพื่อนน้อง สนิทรู้จักกันหมดอ่ะ แต่เราก็ไม่ได้คุยกันบ่อยน่ะ เหมือนต่างคน ต่างเรียนอ่ะ แต่ถ้าเดินสวนกันที่รร.ก็ทักกันปกติ ไม่มีอะไร จนวันแม่ปีนึง คือรร.เราจะให้นร.ทำกิจกรรมถวายพระพร เพื่อนเราไม่ค่อยมีใครไป เราเลยชวนน้องนี่แหละไป ได้ไปเดินเที่ยวด้วยกันเป็นครั้งแรก พอจบงานน้องมันก็มานอนบ้านเรา แล้วหลังจากนั้น ทุกเทศกาล เราก็อยู่ด้วยกันเกือบทุกเทศกาล ชวนไปเที่ยวไหนก็ไป แบบถึงไหนถึงกันอ่ะ สลับกัน น้องชวนเราบ้าง เราชวนน้องบ้าง ปิดเทอมก็ยังไปเที่ยวด้วยกัน ทุกครั้งที่ไปเที่ยวด้วยกันหรืออยู่ด้วยกันเรากลัวน้องมันจะไม่ชอบ กลัวพาน้องมาลำบากอ่ะ แต่น้องเป็นคนอยู่ง่ายชห.ลุยๆอ่ะ ไม่บ่นสักคำ ไม่กลัวลำบากเลยสักนิด จนหลังสงกรานต์ปีที่2คือเรารู้สึกจริงๆอ่ะ มันเป็นความรู้สึกที่มองหน้าน้องไม่ได้อ่ะ มันแปลกๆ555555555 นี่ก็ไม่รู้ทำไง ทักแชทไปถามเพื่อนแบบ "กูชอบเค้าจริงๆมั๊ยว่ะ" เนี่ยแล้วก็ติดอยู่ในความรู้สึกนี้ยาวเลย แต่หลังจากนั้น ก็อย่างว่าแหละ คนดีๆใครก็ชอบ ใช่ค่ะ น้องมีแฟน!!!! แฟนแบบแฟนจริงๆ ตอนแรกๆที่รู้ก็ไม่กล้าถามน่ะ แต่เราก็ทำตัวปกติไง เราก็มีถามน้องบ้างว่าเจอกันอะไรยังไง คือแฟนน้องดีย์มาก คบกันล่ะคนอื่นอิจฉาอ่ะ คิดดูดิ (กูหล่ะ555555555) ตอนนั้นเราก็สังเกตุน่ะ แบบชีวิตน้องมันดูแฮปปี้มาก เราก็โอเคน่ะ หลังจากนั้นเราก็ไม่ค่อยได้คุย ได้เจอกันบ่อย จนเราขึ้นม.6 เราก็เจอกันบ่อยอีกครั้ง มารู้อีกทีคือ น้องเลิกกับแฟนแล้วอ่ะ เหมือนคบเงียบๆเลิกเงียบๆ ไม่ได้หวือหวาอะไร น้องมันไม่ได้บอกอะไร เราก็ไม่กล้าถาม จนมีอยู่ช่วงนึงที่เรากลับมาคุยกับน้องบ่อยมากเพราะเรากับน้องมีปัญหาเรื่องเดี่ยวกันแด๊ะ! เพื่อนทิ้ง55555555555555555 เหมือนคนอกหัก2คนคุยกันอ่ะ ความรู้สึกเดียวกัน จากเรื่องแย่ๆ ก็กลายเป็นเรื่องตลกไปเลยอ่ะ แล้วหลังจากนั้นเราก็วุ่นๆกับเรื่องเข้ามหาลัย แต่แปลกมากอ่ะ นียิ่งทำให้เจอกันบ่อยไปอีก เวลาเราไปปริ้นงาน ซื้อของ ทำเอกสารอะไรต่างๆเยอะแยะ เราก็จะลากน้องมันไปด้วย มีหลายครั้งอ่ะที่เราเที่ยวกันจนดึก ล่ะน้องมันต้องมานอนค้างบ้านเรา สำหรับเรามันเหมือนความรู้สึกดีๆ มันค่อนๆก่อตัวขึ้นตลอด เหมือนน้องเป็นคนสำคัญกับชีวิตพี่ไปแล้วอ่ะ ถ้าวันนึงน้องมันเสียใจขึ้นมา เราต้องร้องไห้ตามแน่ๆ น้องมันไม่รู้หรอกว่าเราคิดกับมันมากขนาดนี้ สำหรับน้องเราคงเป็นแค่พี่ที่ดีคนนึง5555555555 ล่าสุดปีใหม่ที่ผ่านมาเราไปเค้าท์ดาวน์ด้วยกันที่หน้าเวทีคอนฯแถวบ้าน จริงๆเราอยากบอกน้องมันไปตั้งแต่ตอนนั้นเลยด้วยซ้ำ ว่า "เราชอบ...น่ะ" แต่ก็นั้นแหละ ไม่กล้าอ่ะ มันกลัวไปหมด กลัวน้องมันจะไม่คุยกับเรา กลัวมองหน้ากันไม่ติด กลัวทุกอย่างจริงๆ จนกลับบ้านน้องมันก็มานอนบ้านเรา พีคตรง แฟนเก่าน้องทักมา ว่าเค้าท์ดาน์ไหน เราก็เผลอพูดออกไปขำๆว่า "กลับไปคุยกันงี้ จะไม่กลับไปรู้สึกเหมือนเดิมอีกหรอ" แล้วน้องมันก็ตอบเราว่า "ใช่ นี่ก็จะกลับไปรู้สึกเหมือนเดิมอีกแล้วอ่ะ"  ตื้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เหมือนเสียงโทรศัพท์ถูกตัดสายทิ้ง ดังเข้ามาในหัวอ่ะ !กูอกหักหรอว่ะ เข้ หลังจากนั้นชีวิตเราก็เหมือนหนังรักเลยค่ะ เรากับน้องไม่ค่อยได้คุยกัน เราเรียนหนักมาก ทั้งเรียนทั้งสอบ ส่วนน้อง ยายน้องเสีย น้องย้ายบ้าน ไปอยู่ไกลมาก แล้วเราก็ไม่ค่อยได้เจอกันเลยแม้กระทั่งที่รร.  #จริงๆแล้วเราเป็นผญ.แล้วน้องเองก็เป็นผญ. เราไม่เคยคิดว่าจะชอบใครจริงๆจังๆเลยสักครั้ง จนมาเจอคนนี้ ที่รู้สึกว่า ใช่ โคตรใช่  เราใกล้จะจบม.6แล้ว แน่นอนว่า เราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกก็ได้  เราควรจะบอกน้องไปเลยตอนปัจฉิม หรือควรจะปล่อยความรู้สึกดีๆนี้ไว้  ให้มันอยู่กับเราแบบนี้ ตลอดไป


ขอบคุณทุกๆคนมากนะคะที่ทนอ่านกันมาจนจบ
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ