ทำไมต้องล้อปมด้อยกันด้วย ไม่คิดว่าเขาจะเสียใจบ้างหรอ

ผมเป็นคนที่มีปมด้อย ทางด้านหน้าตา ผม กรามยื่น ปากห้อย ชอบโดนล้อ
ปนนี้อยู่ตลอด

วันนั้นผม ยืนอยู่เฉยๆ เล่นมือถือมีเพื่อนเข้ามาแซว ว่า ทำไมปากห้อยวะ
คือแบบ สนุกคนเดียวไง ผมไม่ตลกด้วย คือก็อยากจะเล่นด้วยนะ
แต่โดนล้อบ่อยมาก

โดนล้อเรื่องกรามว่า ไอ้ปากยักษ์ ไอ้ยื่น หลายๆอย่าง คือ มันเป็นอะไรที่เราไม่อยากโดนล้อ
พยายามห้ามใจไม่ให้โกรธ แต่คนที่แซว เล่น ไม่คิดถึงใจคน โดนล้อบ้างหรอ ว่าถึงมันจะเป็นเรื่องเล็กๆ
แต่มันเป็นแผลฝังใจไปตลอดชีวิต

บางทีถ้าเพื่อนยังไม่เสียใจเท่า ครูล้อด้วย บางทีคนในครอบครัวก็ล้อว่า ไอ้ห้อย
คือ มันไม่สนุกด้วยนะครับ

เมื่อไหร่จะหยุดกันซักที คิดถึงคนโดนล้อบ้าง เขาไม่ตลกกับคุณด้วย ถึงแม้เขาจะหัวเราะแต่ในใจเขาก็เหมือน
เอามีดกรีดหัวใจไปทีละครั้งๆ เวลาโดนล้อ

จนตอนนี้ผมแถบจะไม่มีความมั่นใจตัวเองเลย บางครั้งผมพยายามลืมมัน แต่ก็จะมีคนมาซ้ำก่อนผมลืมเสมอ
ผมก็ไม่อยากเกิดมาเป็นแบบนี้หรอก คนเราเลือกเกิดไม่ได้ ถ้าเลือกได้ก็คงไม่อยากเป็นแบบนี้

เมื่อไหร่จะหยุดกันซักที