ตามข้อเลยครับ ถ้าผิดพลาดประการก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ  เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อ 9 เดือนก่อน เราได้รู้จักคนๆนึงเป็นรุ่นพี่เรียนที่เดียวกันเค้าทักมา เราก็คุยกันปกติ จนนานเข้าเราก็รู้สึกชอบเขาขึ้นมาจริงๆ ซึงผมก็ไม่เคยถามเขาว่าเขามีแฟนหรือเปล่า เพราะก็ไม่เคยบอกอะไร เพราะเราก็คุยกันแบบพี่น้อง จนวันนึงแฟนมีคนทักมาหาเราในทำนองว่าคบหากับคนๆนี้อยู่ใช่มั้ย ตอนนั้นก็งงๆแต่เขาไม่ได้ทักมาต่อว่าหรืออะไร เราก็เลยถามเป็นถามรุ่นว่ามีอะไรที่ยังไม่บอกกันหรือ เขาเลยเบี่ยงเบนประเด็นไปว่า เขา(แฟนของรุ่นพี่)ยังไม่ได้บอกอีกหรอ เราสตั้นไปแปบนึง เราก็ถามไปว่าสรุปคนนั้นคือแฟนพี่ใช่มั้ย  ไม่คิดที่จะบอกกันเลยใช่มั้ยว่ามีแฟนอยู่แล้ว เขาก็เอาแต่ขอโทด จนวันนึงเขาสองคนเลิกกัน เราก็รู้สึกเสียใจที่เป็นต้นเหตุทำให้เขาเลิกกัน แต่เราก็อดที่จะคุยกับเขาไม่ได้ จนแฟนเก่าเขาโทรมาร้องไห้กับเราทั้งรู้สึกผิดที่เกลียดตัวเอง จนเราเลิกคุยกับรุ่นพี่คนนั้น แต่แฟนเก่าเขากับขอร้องให้เรากับไปคืนดีกัน เราไม่อยากกลับไป เขาก็ขอร้องเรา ขอล่ะ ขอล่ะ เราก็โอเครจะทำตามที่ขอร้อง เราก็กลับไปคุยกับรุ่นพี่นั้นอีกครั้ง เราก็ได้แต่นึกในใจว่า ความรักที่เริ่มต้นด้วยการโกหกจะไปได้นานแค่ไหนกัน จนวันนึงเขาขอเราเป็นแฟน ก็มีความสุข เขาสัญญากับเราไว้มากมาย สารพัดอย่าง แต่เขาก็ไม่เคยทำได้เลย แต่ที่เรารู้สึกได้คือ เขารักเรามาก แต่เขาก็ชอบทำลายโอกาศที่เรามอบให้หลายครั้งหลายหน จนเรารู้สึกว่าไม่โอเครเเล้ว เพราะตัวเราเองก็รู้สึกผิดมาตลอด บาปมันติดอยู่ในใจตลอดเวลาที่คบกับมา เราไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกบาปเหมือนเราหรือเปล่า ไม่อยากจะเป็นนี้ ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ผมควรจะเลิกกับเขาหรือเปล่า ถ้าเลิกกับเขาไป ผมจะดูเลวไปอีกรึเปล่า ผมอยากจะถามว่าผมผิดหรือที่ผมให้เขาเลิกกัน อยากจะถามความคิดเห็นจากคคน...ว่าผมควรทำยังไง?