ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ
ความจริงคือเราไปแอบชอบรุ่นพี่ที่ห่างกัน2ปี จริงๆเราเองก็ไม่ได้รู้จักอะไรกับเขาหรอกแต่คนมันชอบแบบตั้งแต่ที่ผ่านมามีแค่รุ่นพี่คนนี้แหละที่ทำให้เราเข้าใจตัวเองจริงๆ ความจริงคือ 'เขาเป็นคนต่างชาติเว้ย' ให้เข้าใจง่ายๆคือไม่มีทางที่จะได้เจอกันอีก
เรื่องมันมีอยู่ว่าเราไปเจอกลุ่มพวกพี่เขาแล้วเราแบบ'เออตั้งแต่เรียนภาษามาไม่เคยได้ใช่เลย'ไอ้เราก็แบบเดินไปคุยกันตรงๆกับพี่ผู้หญิงทำให้รู้ว่า'เห้ย!เดี๋ยวได้เจอกันอีกนี่หว่า' แต่ด้วยความที่ไปคุยกับรุ่นพี่คนนี้แล้วแบบเรารู้ว่าเขาแบบใช่ไม่เหมือนคนทั่วไปแล้วด้วยความเรารู้ว่าเดี๋ยวได้เจอกันไอ้เรานี่ไปหาซื้อสมุดแบบลายชิคๆมา2เล่มเลยอันนงของเราอีกอันให้พี่เขาแบบพอถงวันนั้นเราฝากเพื่อนพี่แกเอาไปให้แล้วพี่เขาก็เดินมาแบบขอบคุณเป็นภาษาไทยเว้ย/น่ารักกก
แล้วยังไม่จบพี่แกก็ขอจับมือไอ้เราก็แบบงงแต่ก็ยื่น555พี่เขาก็ให้อีเมลกับเฟสมาอีกแต่ก็ยังไม่ได้ทักไปหรอกกลัวทักไปแล้วพี่เขาลืมนี่แหละ////เข้าเรื่องเหอะ
//////////////
อย่างที่บอกว่าคนต่างชาติมีเปอร์เซ็นต์น้อยมากที่จะยังจำกันได้หรือได้เจอกัน
แต่แบบอย่าหาว่าอะไรเลยเราชอบแบบรักตั้งแต่ครั้งแรกที่เจออ่ะถ้าให้ตัดใจคงจะไม่โอจริงๆก่อนที่จะได้เจอพี่เขาเราก็เรียนภาษามาสักพักแล้วเราก็มีแพลนเรียนต่อตปท.อยู่แล้วแต่มันก็ต้องรอเวลาอีก//เส้า
จะเป็นไปได้ไหม?ถ้าสมมติว่าเราทักเขาไป(แล้วพี่เขาตอบ)หรือวันนงเราจะได้เจอกันอีก