ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนครับว่าผมเป็นเพศทางเลือกครับ ซึ่งตัวผมเองก็ไม่มีเพื่อนที่เป็นแบบนี้ผมก็ไม่รู้ว่าผมควรจะปรึกษาใคร กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผมนะครับ อยากให้คนที่ได้อ่าน ช่วยเตือนผมกับเรื่องราวที่ผมเล่าด้วยครับว่าผมทำถูกแล้วหรือว่าไม่ควรทำอะไรยังไง
คือผมชอบคนคนหนึ่งครับ เราคุยกันมาเกือบหนึ่งปีได้ แต่เราคุยกันว่าเราจะเป็นเพื่อนกันครับ เพราะว่าตัวผมเองไม่ใช่สเป๊กที่เค้าชอบเลย ผมก็เลยทำใจมาระดับหนึ่ง จนมาถึงพักหลังๆที่เราได้มาเจอกันบ่อยๆขึ้น มันทำให้ผมรู้สึกดีกับเค้ามากๆเลยครับ ผมชอบเค้าจริงๆซะแล้ว ผมไม่รู้ว่าที่ผมกำลังคิดไปไกลคนเดียวนั้นผมควรต้องทำยังไงครับ แต่ผมก็รู้สึกว่าหลังๆมานี้เค้าก็ดีกับผมมากขึ้นกว่าแต่ก่อน เราคุยกันทุกวัน โทรคุยกันก่อนนอนเกือบทุกวันครับ ผมไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเค้าอยากคุยกับผมมากน้อยแค่ไหน แต่ว่าส่วนตัวแล้วผมจะเป็นคนที่อยากคุยกับเค้าครับ จึงเป็นผมที่จะเป็นคนโทรไปหาเค้า ผมเคยลองใจเค้าตอนเราคุยกันใหม่ๆว่า ถ้าผมหายไปเค้าจะทักมาไหม ฮ่าๆๆ ปรากฏว่าเค้าก็ไม่ทักผมมาแบบที่ผมหวังไหวครับ ช่วงนั้นเราไม่ได้คุยกันประมาณ 4 วัน ผมเลยเป็นคนทักไปหาเองครับ เค้าไม่ได้ใส่ใจผมเหมือนเพื่อนในมหาลัยหรือเพื่อนปกติทั่วๆไปของเค้าหรอกครับ แต่เป็นผมที่สนใจเค้ามากกว่าทุกคนรอบข้างผม ฮ่าๆ แต่พอมาพักหลังๆที่เราสนิทกันมากขึ้น ผมก็ลองหายไปอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้ก็เป็นไปตามที่หวังครับ ผมหายไปประมาณครึ่งวัน เค้าก็ทักมาหาผม มันทำให้ผมรู้สึกดีกับเค้ามากๆเลยครับ ยิ่งทำให้ผมคิดไปกันใหญ่ว่าผมคงจะมีหวัง ตัวผมเองก็เป็นคนชอบคิดมากครับเป็นคนชอบคิดเล็กคิดน้อยคิดเข้าข้างตัวเองบ้าง แต่ว่าทุกวันนี้ผมรู้สึก(ผมไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า) แต่ผมเหมือนมีตัวตนในชีวิตของเค้ามากขึ้น ผมเริ่มรู้ตัวแล้วว่าผมชอบเค้าจริงๆครับ ความรู้สึกที่ต้องการอยากจะดูแลเค้ามันมีมากขึ้นเรื่อยๆ จนบางครั้งผมก็กลัวว่าตัวผมเองจะทำให้เค้าอึดอัดหรือรำคานผมหรือเปล่า ผมควรพยามต่อไปเรื่อยไหมครับ?? แต่สิ่งที่ผมกลัวมากที่สุดก็คงจะเป็นเรื่องของอนาตแหละครับ ว่าถ้าวันนึงผมเกิดต้องบอกเค้าจริงๆแล้วว่าผมชอบเค้า(หรือผมไม่ควรบอก??) แล้วผมต้องผิดหวัง ผมกับเค้าจะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้อีกไหม หรือว่าผมต้องเสียเพื่อนปไอีกหนึ่งคนครับ ผมควรต้องทำยังไงหรอครับ
ผมชอบคนคนนึงครับ ควรทำยังไง??
คือผมชอบคนคนหนึ่งครับ เราคุยกันมาเกือบหนึ่งปีได้ แต่เราคุยกันว่าเราจะเป็นเพื่อนกันครับ เพราะว่าตัวผมเองไม่ใช่สเป๊กที่เค้าชอบเลย ผมก็เลยทำใจมาระดับหนึ่ง จนมาถึงพักหลังๆที่เราได้มาเจอกันบ่อยๆขึ้น มันทำให้ผมรู้สึกดีกับเค้ามากๆเลยครับ ผมชอบเค้าจริงๆซะแล้ว ผมไม่รู้ว่าที่ผมกำลังคิดไปไกลคนเดียวนั้นผมควรต้องทำยังไงครับ แต่ผมก็รู้สึกว่าหลังๆมานี้เค้าก็ดีกับผมมากขึ้นกว่าแต่ก่อน เราคุยกันทุกวัน โทรคุยกันก่อนนอนเกือบทุกวันครับ ผมไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเค้าอยากคุยกับผมมากน้อยแค่ไหน แต่ว่าส่วนตัวแล้วผมจะเป็นคนที่อยากคุยกับเค้าครับ จึงเป็นผมที่จะเป็นคนโทรไปหาเค้า ผมเคยลองใจเค้าตอนเราคุยกันใหม่ๆว่า ถ้าผมหายไปเค้าจะทักมาไหม ฮ่าๆๆ ปรากฏว่าเค้าก็ไม่ทักผมมาแบบที่ผมหวังไหวครับ ช่วงนั้นเราไม่ได้คุยกันประมาณ 4 วัน ผมเลยเป็นคนทักไปหาเองครับ เค้าไม่ได้ใส่ใจผมเหมือนเพื่อนในมหาลัยหรือเพื่อนปกติทั่วๆไปของเค้าหรอกครับ แต่เป็นผมที่สนใจเค้ามากกว่าทุกคนรอบข้างผม ฮ่าๆ แต่พอมาพักหลังๆที่เราสนิทกันมากขึ้น ผมก็ลองหายไปอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้ก็เป็นไปตามที่หวังครับ ผมหายไปประมาณครึ่งวัน เค้าก็ทักมาหาผม มันทำให้ผมรู้สึกดีกับเค้ามากๆเลยครับ ยิ่งทำให้ผมคิดไปกันใหญ่ว่าผมคงจะมีหวัง ตัวผมเองก็เป็นคนชอบคิดมากครับเป็นคนชอบคิดเล็กคิดน้อยคิดเข้าข้างตัวเองบ้าง แต่ว่าทุกวันนี้ผมรู้สึก(ผมไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า) แต่ผมเหมือนมีตัวตนในชีวิตของเค้ามากขึ้น ผมเริ่มรู้ตัวแล้วว่าผมชอบเค้าจริงๆครับ ความรู้สึกที่ต้องการอยากจะดูแลเค้ามันมีมากขึ้นเรื่อยๆ จนบางครั้งผมก็กลัวว่าตัวผมเองจะทำให้เค้าอึดอัดหรือรำคานผมหรือเปล่า ผมควรพยามต่อไปเรื่อยไหมครับ?? แต่สิ่งที่ผมกลัวมากที่สุดก็คงจะเป็นเรื่องของอนาตแหละครับ ว่าถ้าวันนึงผมเกิดต้องบอกเค้าจริงๆแล้วว่าผมชอบเค้า(หรือผมไม่ควรบอก??) แล้วผมต้องผิดหวัง ผมกับเค้าจะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้อีกไหม หรือว่าผมต้องเสียเพื่อนปไอีกหนึ่งคนครับ ผมควรต้องทำยังไงหรอครับ