คือหน้าตาผมเหมือนคนง่วงนอนตลอดเวลา เหมือนคนเบื่อโลก
ตอนนี้ผมเรียน ปวส อยู่ ปี 1 ห้องผมมีอยู่ประมาณ10กว่าคน ส่วนมากเป็นผู้หญิงรุ่นพี่ มีผู้ชายแค่ไม่กี่คนแต่เป็นรุ่นพี่
มีอายุเยอะกว่าเรา แต่เพิ่งมาสมัครเรียนปี 1 ผมเป็นคนไม่มีมือถือด้วยคับ มีแค่คอมที่บ้าน
แล้วเวลาไปเรียนรออาจารย์มาสอน ห้องผมก็จะไปนั่งที่โต๊ะหินอ่อนกัน
แล้วเวลาผมไปนั่งด้วย ก็จะไม่มีใครสนใจผม เหมือนผมไม่มีตัวตน ผมได้แต่นั่งฟัง เค้าคุยไรกันผมก็จะไม่รู้เรื่อง
เวลาผมพูดด้วยเค้าก็จะตอบมานิดเดียว ไม่เคยชวนผมคุย
ผมได้แต่นั่งมองเค้าคุยกัน อยากออกไปจากจุดๆนั้นไวๆ รออาจารย์มาสอน
เวลาเค้าไปกินข้าว เค้าก็จะไม่ชวนผม เวลาเดินกันเป็นกลุ่ม คนอื่นเค้าเดินคุยกัน ผมก็เดินอยู่คนเดียว เหมือนผมไม่มีตัวตน ไม่มีใครชวนผมคุยสักคน
เวลาทักเฟสไปถามอะไรในกลุ่มเฟสห้อง พวกเค้าก็จะไม่ตอบ ผมเห็นแค่อ่าน ไลน์กลุ่มผมก็ไม่มี ผมไม่เล่นมือถือ
ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ผมควรทำยังไงดี ไม่อยากไปเรียนแล้ว รู้สึกเบื่อ รู้สึกแย่ น้อยใจ
เบื่อชีวิต เรื่องเพื่อนในวิทยาลัย ไม่มีเพื่อน ควรทำยังไงดี
ตอนนี้ผมเรียน ปวส อยู่ ปี 1 ห้องผมมีอยู่ประมาณ10กว่าคน ส่วนมากเป็นผู้หญิงรุ่นพี่ มีผู้ชายแค่ไม่กี่คนแต่เป็นรุ่นพี่
มีอายุเยอะกว่าเรา แต่เพิ่งมาสมัครเรียนปี 1 ผมเป็นคนไม่มีมือถือด้วยคับ มีแค่คอมที่บ้าน
แล้วเวลาไปเรียนรออาจารย์มาสอน ห้องผมก็จะไปนั่งที่โต๊ะหินอ่อนกัน
แล้วเวลาผมไปนั่งด้วย ก็จะไม่มีใครสนใจผม เหมือนผมไม่มีตัวตน ผมได้แต่นั่งฟัง เค้าคุยไรกันผมก็จะไม่รู้เรื่อง
เวลาผมพูดด้วยเค้าก็จะตอบมานิดเดียว ไม่เคยชวนผมคุย
ผมได้แต่นั่งมองเค้าคุยกัน อยากออกไปจากจุดๆนั้นไวๆ รออาจารย์มาสอน
เวลาเค้าไปกินข้าว เค้าก็จะไม่ชวนผม เวลาเดินกันเป็นกลุ่ม คนอื่นเค้าเดินคุยกัน ผมก็เดินอยู่คนเดียว เหมือนผมไม่มีตัวตน ไม่มีใครชวนผมคุยสักคน
เวลาทักเฟสไปถามอะไรในกลุ่มเฟสห้อง พวกเค้าก็จะไม่ตอบ ผมเห็นแค่อ่าน ไลน์กลุ่มผมก็ไม่มี ผมไม่เล่นมือถือ
ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ผมควรทำยังไงดี ไม่อยากไปเรียนแล้ว รู้สึกเบื่อ รู้สึกแย่ น้อยใจ