คือ จขกท ไม่เคยมีแฟน ก่อนจะมีก็ผ่านประสพการณ์ชีวิตคู่จากคนรอบข้างตัวอย่างแย่ๆ ที่เห็นด้วยตัวเอง หรือ จากผู้หญิงที่เคยเจอแล้วเอามาเล่าในรายการบ้าง ในเน็ตบ้าง
พอมีก็แบบเห้ยเราจะไม่เป็นแบบนั้น จะไม่ทำแบบนี้ เช่น เที่ยวกลางคืน กินเหล้าเสเพล ไม่สนใจแฟน ทุกอย่างที่ผู้หญิงบ่นคือผมไม่ทำ
ผมจะไปทำคือดูแลคอยใส่ใจเป็นอะไร ทำอะไรมา กินข้าวรึยัง ไปไหนมา เป็นอะไร ต้องการอะไร กินยารึยัง ทุกๆอย่างจริงๆ
พยายามดูแลเค้า ทุกเวลา ปกติคนส่วนใหญ่จะทำแค่ช่วงโปรโมชั่น 2-4 เดือนแล้วก็เริ่มเบื่อใช่ไหม แต่ผมอะไม่ใช่เลย ยิ่งนานวันยิ่งห่วงมากกว่าเดิม เมื่อก่อนเค้าดื่มเวลาไปร้านอาหาร ผมก็จะเริ่มคิดมาก วิตกกังวล กลัวเค้าจะเกิดอุบัติเหตุ คือเค้ากินแล้วขับรถเอง ซึ่งผมโมโหมาก เวลาเค้าพูดว่านิดเดียวนะ ไม่เป็นไรหรอก ตัวผมก็กินนะแต่ไม่บ่อยคือกลับบ้านที่ ตจว ถึงจะกิน กินแต่ในบ้านไรงี้ ซึ่งต่างกับเค้าที่กินนอกบ้าน แล้วก็ขับรถ คือผมกับเค้าเนี่ยอยู่คนละที่ ผมอยู่ กทม เค้าอยู่ ตจว เราจะเจอกันก็เฉพาะผมว่าง+มีตังค์ นั่งรถไปหา หรือขี่มอไซต์ไปเองบางครั้ง
แต่ช่วงหลังๆคืออาการผมหนักขึ้นคือ บางทีเค้าไปข้างนอกกลางคืนงี้ ไปกินกับเพื่อนกับคนรู้จัก ที่นี้เค้าไม่ขับ ผมก็อนุญาตให้กินได้ แต่ดันเป็นว่าสุดท้ายน้องชายของเค้าขับรถแล้วก็กินด้วย เป็นไงละ หนักกว่าเดิมอีก
ผมไม่เคยไว้ใจพวกดื่มแล้วขับรถ จะมากจะน้อยก็อันตราย
ผญ คือ ผญ คนแรกที่ผมคบซึ่งก็ไม่ได้อยากจะไปหาใหม่แล้ว ผมรักมาก ซึ่งใันก็จะเกิดอาการหวงมาก เพราะยิ่งระยะทางที่ห่างกันด้วยผมเป็นห่วงเค้า x2 คือ ห่วงมากกว่าเดิม
บางทีห่วงเค้ามากๆ แต่เค้าบอกว่า ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง
ผมนี้อารมณ์เสียมากๆเลยนะ แล้วก็น้อยใจด้วยเวลาอารมณ์เสีย
เหมือนตอนเค้าปวดท้อง ผมบอกเค้าตลอดให้ไปหาหมอ เกือบเดือนแหน่ะกว่าจะไป ถ้าไม่จวนตัว สุดท้ายหมอบอกเป็นโรคกะเพาะ ผมก็จะคอยเตือนกินยานะ อย่ากินเผ็ดนะ กินอะไรมา อย่ากินน้ำอัดลมนะ คือผมอยู่ไกลไง ไม่สามารถจะดูแลอะไรได้ ทำได้คือ ไลน์บอก ส่วนโทรคือผมจะไม่โทรก่อน ถ้าเค้าอยากคุยคือให้เค้าโทรมา ผมจะไม่โทรก่อน
บางช่วงทะเลาะกันวันเว้นวันเรื่อง ก็คือบอกให้ทำอะไรไม่ทำ เช่น กินยา ไม่กิน กลางคืนมาบอกปวดท้อง คือ ท่านที่อ่านน่าจะเข้าใจอารมณ์ที่เตือนใครแล้วเค้าไม่ฟังปะ ซึ่งความเป็นห่วงก็เยอะละ ไม่ฟังสิ่งที่เตือนอีก โครตปรี๊ด น้อยใจนะเวลาเราบอกอะไรไปแล้วเค้าไม่สนใจ พอผมโมโหผมก็ใส่บ้าง
เช่น คำพูดคนเรามันก็ไร้ค่าบอกอะไรไปก็ไม่เคยสนใจ พอพูดลอยๆแบบนี้ เชื่อไหมผมกลายเป็นคนที่ต้องขอโทษเพราะพูดกระทบจิตใจเค้า ส่วนที่เตือนอะเหรอเงียบกริบ
บางทีทะเลาะกันจนจะเลิกแต่ผมก็ไม่เคยพูดนะ ผมบอกอยากเลิกก็เลิกดิ เลิกไปคนเดียว เค้าชอบหาว่าผมชวนทะเลาะ เดี๋ยวพอบอกว่าเค้าไม่เชื่อคำเตือนนะ จะโดนย้อนมาเลยว่า ก็ใช่สิไม่ดีไง สุดท้ายผมก็ยอม คือ ผมรักเค้ามาก
ถึงจะถูกหรือผิด ผมก็ยอมขอโทษก่อน
ผมห่างกับเค้า 7 ปี เค้าแก่กว่าผมนี้ก็ครบรอบ 7 เดือนแล้ววันวันที่ 17 ของทุกๆเดือนคือวันที่เราคุยกันครั้งแรกใน พันทิป
เคยรู้สึกหวงแฟนหรือคนที่เรารักแบบสุดๆ จนต้องทะเลาะกันบ่อยๆไหม
พอมีก็แบบเห้ยเราจะไม่เป็นแบบนั้น จะไม่ทำแบบนี้ เช่น เที่ยวกลางคืน กินเหล้าเสเพล ไม่สนใจแฟน ทุกอย่างที่ผู้หญิงบ่นคือผมไม่ทำ
ผมจะไปทำคือดูแลคอยใส่ใจเป็นอะไร ทำอะไรมา กินข้าวรึยัง ไปไหนมา เป็นอะไร ต้องการอะไร กินยารึยัง ทุกๆอย่างจริงๆ
พยายามดูแลเค้า ทุกเวลา ปกติคนส่วนใหญ่จะทำแค่ช่วงโปรโมชั่น 2-4 เดือนแล้วก็เริ่มเบื่อใช่ไหม แต่ผมอะไม่ใช่เลย ยิ่งนานวันยิ่งห่วงมากกว่าเดิม เมื่อก่อนเค้าดื่มเวลาไปร้านอาหาร ผมก็จะเริ่มคิดมาก วิตกกังวล กลัวเค้าจะเกิดอุบัติเหตุ คือเค้ากินแล้วขับรถเอง ซึ่งผมโมโหมาก เวลาเค้าพูดว่านิดเดียวนะ ไม่เป็นไรหรอก ตัวผมก็กินนะแต่ไม่บ่อยคือกลับบ้านที่ ตจว ถึงจะกิน กินแต่ในบ้านไรงี้ ซึ่งต่างกับเค้าที่กินนอกบ้าน แล้วก็ขับรถ คือผมกับเค้าเนี่ยอยู่คนละที่ ผมอยู่ กทม เค้าอยู่ ตจว เราจะเจอกันก็เฉพาะผมว่าง+มีตังค์ นั่งรถไปหา หรือขี่มอไซต์ไปเองบางครั้ง
แต่ช่วงหลังๆคืออาการผมหนักขึ้นคือ บางทีเค้าไปข้างนอกกลางคืนงี้ ไปกินกับเพื่อนกับคนรู้จัก ที่นี้เค้าไม่ขับ ผมก็อนุญาตให้กินได้ แต่ดันเป็นว่าสุดท้ายน้องชายของเค้าขับรถแล้วก็กินด้วย เป็นไงละ หนักกว่าเดิมอีก
ผมไม่เคยไว้ใจพวกดื่มแล้วขับรถ จะมากจะน้อยก็อันตราย
ผญ คือ ผญ คนแรกที่ผมคบซึ่งก็ไม่ได้อยากจะไปหาใหม่แล้ว ผมรักมาก ซึ่งใันก็จะเกิดอาการหวงมาก เพราะยิ่งระยะทางที่ห่างกันด้วยผมเป็นห่วงเค้า x2 คือ ห่วงมากกว่าเดิม
บางทีห่วงเค้ามากๆ แต่เค้าบอกว่า ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง
ผมนี้อารมณ์เสียมากๆเลยนะ แล้วก็น้อยใจด้วยเวลาอารมณ์เสีย
เหมือนตอนเค้าปวดท้อง ผมบอกเค้าตลอดให้ไปหาหมอ เกือบเดือนแหน่ะกว่าจะไป ถ้าไม่จวนตัว สุดท้ายหมอบอกเป็นโรคกะเพาะ ผมก็จะคอยเตือนกินยานะ อย่ากินเผ็ดนะ กินอะไรมา อย่ากินน้ำอัดลมนะ คือผมอยู่ไกลไง ไม่สามารถจะดูแลอะไรได้ ทำได้คือ ไลน์บอก ส่วนโทรคือผมจะไม่โทรก่อน ถ้าเค้าอยากคุยคือให้เค้าโทรมา ผมจะไม่โทรก่อน
บางช่วงทะเลาะกันวันเว้นวันเรื่อง ก็คือบอกให้ทำอะไรไม่ทำ เช่น กินยา ไม่กิน กลางคืนมาบอกปวดท้อง คือ ท่านที่อ่านน่าจะเข้าใจอารมณ์ที่เตือนใครแล้วเค้าไม่ฟังปะ ซึ่งความเป็นห่วงก็เยอะละ ไม่ฟังสิ่งที่เตือนอีก โครตปรี๊ด น้อยใจนะเวลาเราบอกอะไรไปแล้วเค้าไม่สนใจ พอผมโมโหผมก็ใส่บ้าง
เช่น คำพูดคนเรามันก็ไร้ค่าบอกอะไรไปก็ไม่เคยสนใจ พอพูดลอยๆแบบนี้ เชื่อไหมผมกลายเป็นคนที่ต้องขอโทษเพราะพูดกระทบจิตใจเค้า ส่วนที่เตือนอะเหรอเงียบกริบ
บางทีทะเลาะกันจนจะเลิกแต่ผมก็ไม่เคยพูดนะ ผมบอกอยากเลิกก็เลิกดิ เลิกไปคนเดียว เค้าชอบหาว่าผมชวนทะเลาะ เดี๋ยวพอบอกว่าเค้าไม่เชื่อคำเตือนนะ จะโดนย้อนมาเลยว่า ก็ใช่สิไม่ดีไง สุดท้ายผมก็ยอม คือ ผมรักเค้ามาก
ถึงจะถูกหรือผิด ผมก็ยอมขอโทษก่อน
ผมห่างกับเค้า 7 ปี เค้าแก่กว่าผมนี้ก็ครบรอบ 7 เดือนแล้ววันวันที่ 17 ของทุกๆเดือนคือวันที่เราคุยกันครั้งแรกใน พันทิป