ต้องขอบอกเลยว่า เราเป็นคนที่ขี้อายมาก ไม่พูดอะไรเลย เหมือนแบบหน้านิ่ง
เวลาอ่านหนังสือ ท่องจำ ร้องเพลง หรืออยู่คนเดียวแล้วต้องพูดออกเสียง...จะรู้สึกไม่ชอบเลย พยายามแล้ว แต่ยังรู้สึกอายเสียงตัวเอง เกลียดเสียงมาก แต่ไม่ถึงขั้นแบบโมโหรุนแรง ได้ยินก็แค่รู้สึกหงุดหงิดแล้วก็หาย
ไม่เคยพูดคนเดียว จะพูดแต่ในใจตัวเองตลอด เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก จนถึงมัธยม
.
คนอื่นพูดคนเดียวหาว่าบ้า แต่เราอยากพูดคนเดียวมาก
อยากจะพูดคนเดียว มันมีวิธีไหม?
เป็นแบบนี้มันผิดปกติไหม?
มันจำเป็นมาก เพราะเราอยากจะท่องจำ ต้องอ่านออกเสียง (ภาษาอังกฤษ) ทุกวัน
.
อายเสียงตัวเอง
เวลาอ่านหนังสือ ท่องจำ ร้องเพลง หรืออยู่คนเดียวแล้วต้องพูดออกเสียง...จะรู้สึกไม่ชอบเลย พยายามแล้ว แต่ยังรู้สึกอายเสียงตัวเอง เกลียดเสียงมาก แต่ไม่ถึงขั้นแบบโมโหรุนแรง ได้ยินก็แค่รู้สึกหงุดหงิดแล้วก็หาย
ไม่เคยพูดคนเดียว จะพูดแต่ในใจตัวเองตลอด เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก จนถึงมัธยม
.
คนอื่นพูดคนเดียวหาว่าบ้า แต่เราอยากพูดคนเดียวมาก
อยากจะพูดคนเดียว มันมีวิธีไหม?
เป็นแบบนี้มันผิดปกติไหม?
มันจำเป็นมาก เพราะเราอยากจะท่องจำ ต้องอ่านออกเสียง (ภาษาอังกฤษ) ทุกวัน
.