อยากบอกน้อง ต้าว่า พี่ยังชอบอยู่นะครับ

...#ตั้งแต่วันนั้นมาจนวันนี้ผมมีคำถามกับตัวเองตลอด ว่าทำไมต้อง.. ตั้งแต่วันนั้นที่น้องบอกกับพี่ว่าน้องไม่โอเคร น้องไม่สบายใจที่จะเป็นแบบนี้ น้องลำบากใจ ผมสามารถยอมรับมันได้ และผมยอมถอยออกมา ผมยอมทุกิย่างที่ขอ ผมก็คิดแค่ว่าเดี๋ยวผ่านไปมันจะดีเอง เพราะผมก็คิดว่าผมแค่ชอบ พอผ่านไป ผมเฝ้ามองดูตลอดเวลส ยอมรับนะครับมีเจ็บมีเสียใจบ้างแต่ผมไม่เคยคิดจะไปรบกวนไรเขาเลย จนกระทั่ง ผมรู้สึกว่า เขาต้องการเพื่อน แต่เขาอาจจะไม่ได้อยากจะพูดหรือระบายกับใคร ผมก็เสนอตัวเองเข้าไป อยู่เป็นเพื่อแบบเนียนๆคอยคุยคอยถาม ไม่ว่าจะต้องการอะไร อย่างว่าแหละครับ เห็นเขาบ่นๆ นั้นบ่นนี้อยากได้นี้นั้นตัวผมเอง ไม่คิดอะไรก่อนเลยครับ สรรหาสิ่งที่เขาอยากได้ ไม่ว่าจะอะไรผมจะหาให้ได้ ละเร็วที่สุดและเอามาให้ ที่ผ่านมาผมก็ลืมคิดไปว่าสิ่งที่เรากำลังทำไปกวนใจเขา ไปทำให้เขาลำบาก เขาไม่ต้องการไม่อยากคุย เราก็พยายาม มันทำให้ผมเฟล มากเลยครับ จนไม่รู้ต้องทำยังไง ผมคิดว่าวันนึงผมจะหันหลังไปละลืมมันละเดินน่าต่อ แต่ผม ก็ยังเป็นห่วงคิดถึง ดูอยู้ตลอดว่าเป็นไง ถ้าเขาสบายดีผมก็ดีใจด้วย แต่ถ้าเขาเสียใจผมก็ขอให้ผ่านพ้นไปไวๆ ผมอาจจะดูเป็นคนขี้เล่นไม่จริงจังอะไร สำหรับเธอผมโคตรจริงจัง แต่ก็เป็นแค่ความคิดแค่นี้ครับ เราต้องเจียมตัว กับสถานะตัวเอง แต่ยังไงก็ผมก็อยู่ที่เดิมครับ  มองกลับมาตอนไหนผมก็จะยังไม่ไปไหน จะต้องพยายามใหม่กี่ทีผมยินดีครับ 😊