สมาคมกลับไปใช้แนวทางการเล่นในยุคซิโก้ยังไม่สาย

ผมเคยพูดไปบ่อยแล้วว่า สมาคมควรเอาแนวทางการเล่นของยุคซิโก้ไปปรับ  แก้ไขปัญหา จุดอ่อน ไม่ใช่รื้อทั้งระบบ  เพราะแนวทางการเล่นในยุคซิโก้เป็นแนวทางปรกติของไทยลีก  แต่ปรัชญาที่เล่นในยุคนี้ มันไม่ใช่แนวทางอันเป็นปรกติของไทยลีก  คนไทยเล่นบอลด้วยความสามารถเฉพาะตัว      ชอบโชว์ เเอ๊คอาร์ต ต่อบอลจากเท้าสู่เท้า แม้จะเล่นช้า เพรสช้า หรือใครจะวิจารณ์อะไรก็ตามแต่  แต่มันก็ทำให้เป็นราชาอาเซียน  และอยู่ส่วนคอของเอเชีย (ไม่ใช่หัว)  อยู่ในระดับทีมเกรด B ของเอเชีย แสดงว่า  รูปแบบการเล่นของไทย มันต่อยอดได้ มีจุดแข็ง จุดอ่อน  
            
           อะไรบ้างที่ควรแก้ไข หรือแตกต่างออกไปจากยุคซิโก้? หรือเป็นสิ่งที่ควรมี เช่น  
          
           ๑. เกมรับ   ซิโก้เป็นกองหน้ากึ่งปีก  ไม่แปลกที่ไม่เข้าใจระบบเกมรับ  แต่ยุคนี้เห็นได้ชัดว่า เกมรับดีขึ้น  แต่เกมรุกห่วยเข้าขั้น
           ๒. บอลแบบวันทัช  บอลไทยแทบทุกชุดไม่มี เพราะธรรมชาติของนักเตะไทยต้องจับบอลก่อน  ทำให้การเพรสของทีมอื่นได้ผล และสำเร็จได้ง่าย  การที่ผู้เล่นสามารถเล่นแบบวันทัชได้ มันเป็นการแก้เพรสอีกทางหนึ่ง
           ๓. ถ้ายุคนี้ยังใช้แนวทางรับแล้วโต้  มันต้องมีกองกลางระดับมีคลาสในทีมออกแนวปิโล่  และมีกองหน้าที่เร็ว คม  หรือเลี้ยงกินตัวได้ เอาจริงๆ บอลไทยมีปัญหาข้อนี้อยู่แล้ว  
           ไทยลีกต้องผลิตกองหน้า กลองกลางที่มีความพร้อมกับการใช้งานในแบบคาเตนัชโช่  แต่ตอนนี้มันไม่มี เพราะไทยลีกเล่นอีกรูปแบบหนึ่ง ไม่ใช่ คาเตนัชโช่ มันจึงขาดทรัพยากร เพื่อตอบสนองในการเล่นรูปแบบนี้   ผลก็ปรากฏดังที่เห็น  โดนกดจนโงหัวไม่ขึ้น ทั้งเกมกับออสเตรเลียนอกบ้าน และเจอกับญี่ปุ่นใน U 23  
           แต่ในไทยลีก มีทรัพยากรในรูปแบบของซิโก้ ล้นเหลือ   ผมจึงไม่แปลกที่เคยได้ยินข่าวว่า  ซิโก้แทบไม่เคยไปดูไทยลีกด้วยตัวเอง เพราะทรัพยากรมันล้น  แต่นั่นเป็นความผิดพลาดอย่างหนึ่ง
          
            """""""""
            สรุปอย่างนี้คือ  ท่านควรเอาแนวทางการเล่นของยุคซิโก้มาปรับ แก้ไขจุดอ่อน โดยเอาระบบเกมรับของยุคนี้เข้าไป  เจอกันนละครึ่งทาง
                                 อย่างนี้วินทั้งสองฝ่าย