ขอมอบกลอนนี้จากใจให้ "้ป้ามล"คุณครูคนแรกในห้องกลอน

ตั้งแต่วัน ที่เข้ามา จนวันนี้
จากเด็กที่ เขียนกลอน ไม่เอาไหน
จากเด็กที่ เขียนกลอน ไม่เข้าใจ
มาเป็นเด็ก ที่เขียนได้ บทกวี

โดนไม้เรียว ไล่ฟาด ทุกกระทู้
โดนหลังไมค์ คุณครู ยากจะหนี
หากวันนั้น ไม่โดน ไม้เรียวตี
เด็กคนนี้ คงแต่งกลอน ยังไม่เป็น

ขอบคุณนะค่ะหม่ามี้ ที่คอยบอก คอยสอนหนู ขอเผ่นก่อน จะโดนฟาดอีก อิอิ นานๆแต่งที เลยเพี้ยนเหมือนคนแต่ง