ทำไมพอเราโตเเล้วการมีความรักถึงไม่เขินอายกรี๊ดจะเป็นจะตายเหมือนตอนวัยรุ่นคะ

อยู่ดีๆก็นึกถึงความรักสมัยม.ต้น ความรู้สึกแอบชอบรุ่นพี่ที่เเค่เดินมาก็เขินจนมือสั่น นึกถึงอารมณ์ความรักแบบเด็กๆที่ใจเต้นเเรงมากๆเวลาเจอคนที่ชอบ รู้สึกว่าพอโตเเล้ว เวลาชอบใครก็จะรู้สึกว่า ชอบนะคนนี้ เเค่นั้นเอง ไม่เขินอาย ไม่เเทบเป็นบ้าเหมือนเเต่ก่อน หรือเราตายด้านคะ 55555555555