เข้าใจคนไกลบ้านก็ เมื่อได้สัมผัส กับตัวเอง

ผมพึ่งเรียนจบแล้วได้มาทำงานก็ไม่ไกลมาก แค่จังหวัดข้างเคียง หลังจากที่ได้งานก็ย้ายมาอยู่หอ
ความรู้สึกตอนย้ายมาแรกๆ ก็ตื่นเต้นจะได้ลองใช้ชีวิตคนเดียว สัมผัสประสบการณ์ชีวิตใหม่ๆ แต่พออยู่ได้สักพัก เหนื่อยกับงาน เหนื่อยกับการต้องเจอคนที่ไม่ชอบเราบ้าง เหนื่อยกับการไม่ได้ดังใจเรื่องงาน ที่ตัวเองทำ รู้สึกท้อ แต่ผมก็ท่องในใจ ว่าอดทนวันนี้เพื่อวันข้างหน้า
แต่การที่กลับมาอยู่หอเงียบๆ คนเดียว มันรู้สึกทำให้เราคิดมากเพราะปกติ อยู่บ้านคน คนบ้านจะพูด สนทนา พูดเล่น กันตลอด พอมาอยู่ และสัมผัส กับการอยู่คนเดียว มันก็เหงาๆ และคิดเรื่องนู้น เรื่องนี้เต็มไปหมด แต่ที่สำคัญคือคิดถึงบ้าน บางทีโทรไปคุยกับคนที่บ้าน แอบน้ำตาซึม หลังคุยเสร็จ
ถ้าเป็นไปได้อยากหางาน ที่เงินเดือนไม่มาก แต่พอกินพอใช้ แล้วได้อยู่บ้านกับครอบครัวก็คงจะดี
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ชีวิตต้องสู้ต่อไป ....