ผมใกล้จะเรียนจบแล้ว จะเลือกทางเดินต่อไหนดีครับ

เข้าเรื่องเลยละกัน ผมใกล้จะจบฝึกสอนครูอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้แล้ว ตอนนี้ผมยังตัดสินใจไม่ได้เลยครับว่าจะทำอะไรต่อดี  ที่บ้านก็อยากให้ผมสมัครเป็นครูอัตราจ้าง ไปสอบครู  แต่ผมไม่อยากเป็นครูเลยครับรู้สึกเหนื่อยๆ มันไม่เหมาะกับผมเลย ไม่ใช่ว่าฝึกสอนแย่นะครับ ผมตั้งใจทำเต็มที่ตลอด ไม่มีปัญหาที่ฝึกสอนอะไรหรอกครับ ผู้ใหญ่ก็รักใคร่ให้ความช่วยเหลือผมเป็นอย่างดี แต่ติดที่ว่าใจผมไม่อยากเป็นครูนะสิครับ  ตอนนี้ผมรู้สึกเคว้งคว้างมากเลย มีเพื่อนแนะนำให้ผมไปเรียนเกาหลี สอบไปทำงานต่างประเทศ แต่ตอนนี้ก็ไม่มีตังค์เก็บพอ และแม่ของแฟนผมทำร้านก๋วยเตี๋ยวครับ แม่ของแฟนก็เริ่มถอดใจจะไม่ทำต่อและอยากให้แฟนผมทำ ละแฟนผมก็อยากให้ผมช่วยเพราะทำคนเดียวไม่ไหว กำไรต่อเดือนก็ประมาณทำงานประจำรายเดือนคนนึงน่ะครับตอนนี้ ผมก็เสียดายแทนนะะครับถ้าจะปิดร้านไป แต่ผมก็คนนอกเพราะผมไม่ได้มีส่วนได้อะไรหรอกครับ แค่ช่วยเปิดปิดร้านเท่านั้น กลางวันผมก็ไปฝึกสอนจันทร์ถึงศุกร์ เสาร์อาทิตย์ผมก็ไปสอนพิเศษหารายได้ประทังชีวิตไป แฟนก็ยังมาถามผมว่าจะทำก๋วยเตี๋ยวต่อมั้ย ยังไง ลำพังตัวผมก็ยังไม่แน่นอนในความฝันผมเลยครับ แต่ถ้ามาช่วยก๋วยเตี๋ยว เงินก็จะหารกันละมันได้ไม่เท่าทำงานประจำสองคนน่ะสิครับ เฮ้อ   บางครั้งผมก็นึกๆนะว่าฝึกสอนจบก็อยากไปบวชสักระยะให้จิตใจสงบ  ตอนนี้คิดไม่ตกจริงๆครับ ผมเลยไม่มีไฟในการใช้ชีวิตเลย ไม่มีแรงบันดาลใจที่จะทำสิ่งต่างๆ  ไม่อยากพบเจอใคร อยากอยู่ในห้องนอนคนเดียว คิดวนไปๆมาๆอย่างนี้ ความจริงก็ไม่ใช่ตัวตนผมหรอกครับ เวลาออกนอกบ้าน ผมก็ดูสดใสปกติ ทำงานปกติ แต่ใจข้างในมันท้อ สับสน วุ่นวาย ไปหมดเลยครับ ปณิธานปีใหม่ที่ตั้งไว้ก็ทำไม่ได้สักอย่าง  เฮ้อ ผมเบื่อตัวเองจังเลยครับ ผมควรทำยังไงดีครับตอนนี้