สืบเนื่องจากกระทู้ก่อนหน้าที่เรียกชื่อทีมผิดและมีผู้มาให้ความรู้เรื่องชื่อทีมเลยขออนุญาตลงใหม่อีกรอบนะคะ
สวัสดีค่ะ พอดีเมื่อช่วงปีที่แล้วเราได้มาเรียนต่อที่เลสเตอร์และได้มีโอกาสไปดูการแข่งขันฟุตบอลที่สนามเลสเตอร์ ซิตี้ (ที่บ้านเชียร์ทีมนี้กันค่ะ ครั้งนึงในชีวิตเลยขอวาร์ปไปดูซะหน่อย อิอิ) ในฐานะแฟนบอลของทีมนี้เราเลยซื้อแม็กกาซีน LCFC มาอ่านดูด้วย ราคา 4 ปอนด์ค่ะ ในนั้นมีเนื้อหาเยอะแยะมากมาย แต่มีบทสัมภาษณ์นึงของอิโบร่าที่น่าสนใจ เราเลยอยากจะเอามาเล่าสู่กันฟังให้กับแฟนๆของเลสเตอร์ ซิตี้
กองกลางวัย 29 ตัวฉกาจคนนี้ ต้องย้ายถิ่นฐานมาอยู่ ในเมืองเลสเตอร์ “ผมรู้ว่าอากาศที่อังกฤษเป็นอย่างไรก่อนจะตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่นี่”
<< ขอนอกเรื่องนิดนึง เขาพูดได้ถูกใจเรามากเพราะอากาศที่นี่ทั้งหนาวทั้งฝน คงเทียบไม่ได้กับสเปนบ้านเกิดของเขา พูดแล้วก็คิดถึงเมืองไทย T_T >>
เราอาศัยอยู่ทีเมืองบาเลนเซีย และ เซวิลล์ ซึ่งบางทีอากาศก็ร้อนเกินไป”
<< อยู่ซักสามปีแล้วจะกลับไปถามใหม่นะว่ายังคิดแบบนี้หรือเปล่า อิอิ >>
อิบอร่ากล่าว “ครอบครัวเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผม การย้ายภูมิลำเนาเป็นประสบการณ์ใหม่ทั้งหมดของผมและครอบครัว เรามีหลายอย่างที่ต้องปรับตัว รวมถึงภาษาและวัฒนธรรม เราอยู่ไกลจากเพื่อนและครอบครัวของเรา สิ่งที่สำคัญมากคือเราต้องได้ใช้เวลาร่วมกัน เมื่อผมฝึกเสร็จผมจะกลับบ้านและเล่นกับลูกๆของผม ซึ่งนั่นผมว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด” แฟมิลี่ แมนคนนี้กล่าว
<< อ่านแล้วก็นึกถึงตัวเองที่เป็นเด็กต่างด้าวไกลบ้านไกลเมืองตัวเอง T_T >>
“ผมคิดว่าพรีเมียร์ลีก เป็นหนึ่งในลีกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว และสำหรับนักเตะที่เดินสายค้าแข้ง การที่ได้มาเล่นในลีกนี้นับเป็นประสบการณ์ที่พลาดไม่ได้ และผมก็ได้รับโอกาสนั้นแล้ว ผมโชคดีมากที่ได้มาเล่นให้กับเลสเตอร์ ซิตี้ ทีมที่เป็นถึงแชมป์พรีเมียร์ลีก (ฤดูกาล 2015-2016)
เขาเล่าว่าตอน 4 ขวบ เด็กๆ เขาเล่นบอลทุกวัน เพื่อนบ้านคนนึงเห็นแววและพาไปเข้าทีมในเมืองใกล้ๆ ผมจะได้เล่นก็ต่อเมื่อผู้ตัดสินไม่ได้ถามถึงอายุ และถ้าเขาไม่ได้ลงเล่นเขาจะร้องไห้ทุกครั้ง
<<สี่ขวบเขามีความมุ่งมั่นแล้ว เรายังจำไม่ได้เลยว่า 4 ขวบเราทำอะไร นี่สินะข้อแตกต่างของคนที่ประสบความสำเร็จ...ตะเตือนไต>>
ตอนอายุได้ 15 ปี แมวมองจากทีมเลบานเต้ก็มาชวนเขาไปเล่นให้กับทีมเนื่องจากทีมประสบปัญหาด้านการเงินในปี 2008 ทำให้ทีมต้องอาศัยนักเตะรุ่นเยาวชนมาช่วยไม่ให้ทีมตกจากลาลีกา ลีก ซึ่งนัดแรกเปิดตัวเขามีอายุเพียง 18 ปี เล่นกับทีมระดับบนอย่างรีล มาดริด
“ผมจำได้เกมส์แรกที่ผมได้เล่นนั้นแข่งกับ รีล มาดริด ผมยังขอเสื้อจาก ราอูล กอนซาเลซ ซึ่งผมยังมีจนถึงทุกวันนี้”
ในปี 2008 ทีมเลบานเต้ตกไปอยู่ในลีกล่าง และใช้เวลาอีกสองปีจนกลับมาอยู่ในลาลีก้า ได้อีกครั้ง และอิบอร่าก็เป็นหนึ่งที่พาทีมเข้าไปเล่นในยูโรป้าลีกได้สำเร็จในอีกสองปีถัดมา เขาใช้เวลากว่า 6 ปีเล่นให้กับทีมเลบานเต้ และก็ตัดสินใจย้ายถิ่นฐานไปเล่นให้กับเซบิย่า ในฤดูแรกเขาก็ได้เล่นถึง 41 เกมส์และทำประตูประวัติศาสตร์ให้ทีมเอาชนะลูกโทษในรอบชิงชนะเลิศกับทีมเบนฟิก้า ในศึกยูโรป้า แชมเปี้ยนลีก
“การที่ย้ายไปอยู่กับเซบิย่า เป็นก้าวที่สำคัญในอาชีพนักเตะของผม แม้ว่าจะลำบากใจในการที่ต้องจากทีมที่ผมอยู่ผมเติบโตมาด้วยตั้งแต่อายุ 15 แต่ผมรู้ว่าผมย้ายไปอยู่กับทีมใหญ่และความฝันของผมคือการได้คว้าถ้วยยูโรป้ามาครองและผมก็ทำได้สำเร็จ ผมรักเซบิญ่าและเซบิญ่าก็รักอิบอร่าเช่นกัน เขากลายเป็นฮีโร่ของแฟนทีมตลอดระยะเวลา 4 ปีเขาทำประตูให้กับทีมจากการเตะลูกโทษ ตอนแข่งกับ แอธเลติก บิลเบา หลังจากการลงเล่นเพียง 2 นาทีเท่านั้น
“การที่จะได้เป็นแชมป์ในยูโรป้าลีกมันยากมาก การที่ทีมได้แชมป์มาถึงสามครั้งติดกันนั้นเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อทีเดียว” กุญแจสู่ความสำเร็จในความคิดของเขาคือนักเตะทุกคนสมัครสมานสามัคคีกันดีมาก เรามีกุนซือที่ยอดเยี่ยมและแฟนๆ ที่สนับสนุนเราเป็นอย่างดี ทุกอย่างคือปัจจัยสำคัญ
แม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากกับทีมเซบิญ่าแต่เขาก็ยังอยากที่จะเรียนรู้และก้าวหน้าในฟุตบอลต่างประเทศ
สาเหตุที่เขาเลือกทีมเลสเตอร์ ซิตี้ก็เพราะ “ทีมทำให้ผมรู้สึกว่าบงวลผมเป็นคนสำคัญ และผมชอบนโยบายของทีมคือเอาชนะเกมส์ให้ได้มากที่สุด และทำให้ทีมอยู่ในอันดับท๊อปของลีกให้ได้ ผมต้องการที่จะเติบโตไปพร้อมกับทีม” สำหรับผมแฟนบอลมีผลกับการเล่นเป็นอย่างมากและแฟนๆ ก็แต่งเพลงให้ผมด้วย เนื้อเพลงสั้นๆ ก็คือ “He came from sunny Spain to live on Saffron Lane’ สั้นๆ แต่ก็ได้ใจนะเออ
เมื่อถูกถามว่าเขาคิดถึงอะไรมากที่สุด กองกลางชาวสเปนคนนี้ตอบว่า “แน่นอน ผมคิดถึงครอบครัวและเพื่อนๆ ของผม ผมยังคิดถึงการที่ได้เล่นต่อหน้าแฟนทีมลาเวนเต้และเซบิญ่า แฟนบอลเลสเตอร์ก็สุดยอดไม่แพ้กัน สิ่งที่ทำให้ผมแฮปปี้ที่สุดเวลาทีมชนะการแข่งขันได้เห็นแฟนๆ มีความสุข” นึกภาพโบกมือนางงามหลับจากพูดเสร็จ
บทความนี้อาจจะยาวไปหน่อย แต่ที่เราแปลมาให้อ่านเต็มๆทั้งนี้ เพราะว่าอยากให้ทัศนคติของนักเตะคนนี้ ฟังแล้วเป็นคนมองการณ์ไกลและNiceขนาดไหน ^^
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ใครจะคิดว่าทีม ‘เลสเตอร์ ซิตี้’ จะมีนักเตะดีกรีกัปตันทีมเซบิย่ามาร่วมทีม!!
สวัสดีค่ะ พอดีเมื่อช่วงปีที่แล้วเราได้มาเรียนต่อที่เลสเตอร์และได้มีโอกาสไปดูการแข่งขันฟุตบอลที่สนามเลสเตอร์ ซิตี้ (ที่บ้านเชียร์ทีมนี้กันค่ะ ครั้งนึงในชีวิตเลยขอวาร์ปไปดูซะหน่อย อิอิ) ในฐานะแฟนบอลของทีมนี้เราเลยซื้อแม็กกาซีน LCFC มาอ่านดูด้วย ราคา 4 ปอนด์ค่ะ ในนั้นมีเนื้อหาเยอะแยะมากมาย แต่มีบทสัมภาษณ์นึงของอิโบร่าที่น่าสนใจ เราเลยอยากจะเอามาเล่าสู่กันฟังให้กับแฟนๆของเลสเตอร์ ซิตี้
กองกลางวัย 29 ตัวฉกาจคนนี้ ต้องย้ายถิ่นฐานมาอยู่ ในเมืองเลสเตอร์ “ผมรู้ว่าอากาศที่อังกฤษเป็นอย่างไรก่อนจะตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่นี่”
<< ขอนอกเรื่องนิดนึง เขาพูดได้ถูกใจเรามากเพราะอากาศที่นี่ทั้งหนาวทั้งฝน คงเทียบไม่ได้กับสเปนบ้านเกิดของเขา พูดแล้วก็คิดถึงเมืองไทย T_T >>
เราอาศัยอยู่ทีเมืองบาเลนเซีย และ เซวิลล์ ซึ่งบางทีอากาศก็ร้อนเกินไป”
<< อยู่ซักสามปีแล้วจะกลับไปถามใหม่นะว่ายังคิดแบบนี้หรือเปล่า อิอิ >>
อิบอร่ากล่าว “ครอบครัวเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผม การย้ายภูมิลำเนาเป็นประสบการณ์ใหม่ทั้งหมดของผมและครอบครัว เรามีหลายอย่างที่ต้องปรับตัว รวมถึงภาษาและวัฒนธรรม เราอยู่ไกลจากเพื่อนและครอบครัวของเรา สิ่งที่สำคัญมากคือเราต้องได้ใช้เวลาร่วมกัน เมื่อผมฝึกเสร็จผมจะกลับบ้านและเล่นกับลูกๆของผม ซึ่งนั่นผมว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด” แฟมิลี่ แมนคนนี้กล่าว
<< อ่านแล้วก็นึกถึงตัวเองที่เป็นเด็กต่างด้าวไกลบ้านไกลเมืองตัวเอง T_T >>
“ผมคิดว่าพรีเมียร์ลีก เป็นหนึ่งในลีกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว และสำหรับนักเตะที่เดินสายค้าแข้ง การที่ได้มาเล่นในลีกนี้นับเป็นประสบการณ์ที่พลาดไม่ได้ และผมก็ได้รับโอกาสนั้นแล้ว ผมโชคดีมากที่ได้มาเล่นให้กับเลสเตอร์ ซิตี้ ทีมที่เป็นถึงแชมป์พรีเมียร์ลีก (ฤดูกาล 2015-2016)
เขาเล่าว่าตอน 4 ขวบ เด็กๆ เขาเล่นบอลทุกวัน เพื่อนบ้านคนนึงเห็นแววและพาไปเข้าทีมในเมืองใกล้ๆ ผมจะได้เล่นก็ต่อเมื่อผู้ตัดสินไม่ได้ถามถึงอายุ และถ้าเขาไม่ได้ลงเล่นเขาจะร้องไห้ทุกครั้ง
<<สี่ขวบเขามีความมุ่งมั่นแล้ว เรายังจำไม่ได้เลยว่า 4 ขวบเราทำอะไร นี่สินะข้อแตกต่างของคนที่ประสบความสำเร็จ...ตะเตือนไต>>
ตอนอายุได้ 15 ปี แมวมองจากทีมเลบานเต้ก็มาชวนเขาไปเล่นให้กับทีมเนื่องจากทีมประสบปัญหาด้านการเงินในปี 2008 ทำให้ทีมต้องอาศัยนักเตะรุ่นเยาวชนมาช่วยไม่ให้ทีมตกจากลาลีกา ลีก ซึ่งนัดแรกเปิดตัวเขามีอายุเพียง 18 ปี เล่นกับทีมระดับบนอย่างรีล มาดริด
“ผมจำได้เกมส์แรกที่ผมได้เล่นนั้นแข่งกับ รีล มาดริด ผมยังขอเสื้อจาก ราอูล กอนซาเลซ ซึ่งผมยังมีจนถึงทุกวันนี้”
ในปี 2008 ทีมเลบานเต้ตกไปอยู่ในลีกล่าง และใช้เวลาอีกสองปีจนกลับมาอยู่ในลาลีก้า ได้อีกครั้ง และอิบอร่าก็เป็นหนึ่งที่พาทีมเข้าไปเล่นในยูโรป้าลีกได้สำเร็จในอีกสองปีถัดมา เขาใช้เวลากว่า 6 ปีเล่นให้กับทีมเลบานเต้ และก็ตัดสินใจย้ายถิ่นฐานไปเล่นให้กับเซบิย่า ในฤดูแรกเขาก็ได้เล่นถึง 41 เกมส์และทำประตูประวัติศาสตร์ให้ทีมเอาชนะลูกโทษในรอบชิงชนะเลิศกับทีมเบนฟิก้า ในศึกยูโรป้า แชมเปี้ยนลีก
“การที่ย้ายไปอยู่กับเซบิย่า เป็นก้าวที่สำคัญในอาชีพนักเตะของผม แม้ว่าจะลำบากใจในการที่ต้องจากทีมที่ผมอยู่ผมเติบโตมาด้วยตั้งแต่อายุ 15 แต่ผมรู้ว่าผมย้ายไปอยู่กับทีมใหญ่และความฝันของผมคือการได้คว้าถ้วยยูโรป้ามาครองและผมก็ทำได้สำเร็จ ผมรักเซบิญ่าและเซบิญ่าก็รักอิบอร่าเช่นกัน เขากลายเป็นฮีโร่ของแฟนทีมตลอดระยะเวลา 4 ปีเขาทำประตูให้กับทีมจากการเตะลูกโทษ ตอนแข่งกับ แอธเลติก บิลเบา หลังจากการลงเล่นเพียง 2 นาทีเท่านั้น
“การที่จะได้เป็นแชมป์ในยูโรป้าลีกมันยากมาก การที่ทีมได้แชมป์มาถึงสามครั้งติดกันนั้นเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อทีเดียว” กุญแจสู่ความสำเร็จในความคิดของเขาคือนักเตะทุกคนสมัครสมานสามัคคีกันดีมาก เรามีกุนซือที่ยอดเยี่ยมและแฟนๆ ที่สนับสนุนเราเป็นอย่างดี ทุกอย่างคือปัจจัยสำคัญ
แม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากกับทีมเซบิญ่าแต่เขาก็ยังอยากที่จะเรียนรู้และก้าวหน้าในฟุตบอลต่างประเทศ
สาเหตุที่เขาเลือกทีมเลสเตอร์ ซิตี้ก็เพราะ “ทีมทำให้ผมรู้สึกว่าบงวลผมเป็นคนสำคัญ และผมชอบนโยบายของทีมคือเอาชนะเกมส์ให้ได้มากที่สุด และทำให้ทีมอยู่ในอันดับท๊อปของลีกให้ได้ ผมต้องการที่จะเติบโตไปพร้อมกับทีม” สำหรับผมแฟนบอลมีผลกับการเล่นเป็นอย่างมากและแฟนๆ ก็แต่งเพลงให้ผมด้วย เนื้อเพลงสั้นๆ ก็คือ “He came from sunny Spain to live on Saffron Lane’ สั้นๆ แต่ก็ได้ใจนะเออ
เมื่อถูกถามว่าเขาคิดถึงอะไรมากที่สุด กองกลางชาวสเปนคนนี้ตอบว่า “แน่นอน ผมคิดถึงครอบครัวและเพื่อนๆ ของผม ผมยังคิดถึงการที่ได้เล่นต่อหน้าแฟนทีมลาเวนเต้และเซบิญ่า แฟนบอลเลสเตอร์ก็สุดยอดไม่แพ้กัน สิ่งที่ทำให้ผมแฮปปี้ที่สุดเวลาทีมชนะการแข่งขันได้เห็นแฟนๆ มีความสุข” นึกภาพโบกมือนางงามหลับจากพูดเสร็จ
บทความนี้อาจจะยาวไปหน่อย แต่ที่เราแปลมาให้อ่านเต็มๆทั้งนี้ เพราะว่าอยากให้ทัศนคติของนักเตะคนนี้ ฟังแล้วเป็นคนมองการณ์ไกลและNiceขนาดไหน ^^
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้