...โอ้ราชดำเนิน เมื่อลมหนาวมาเสียงว่าวธนูก็มา...///...ถ้าฉันรวยจะสวยหั้ยดูเด้อ...!!!

กระทู้คำถาม

...ต้องขอบคุณลมหนาว ที่ทำให้เราได้ย้อนรอยหาอดีต

เสียงว่าวธนู 3 วันมานี่เพราะจับใจ เป็นเสียงดนตรีที่กล่อมนอน

นอนฟังเสียงว่าวธนูจนหลับ ตื่นขึ้นมากลางดึกก็ยังได้ยินเสียง

เมื่อคืนมีว่าวธนู 5 เล่ม ขับกล่อมบรรเลง

ช่างเป็นเสียงที่ไพเราะเพราะจับใจ หลับต่ออย่างมีความสุข...

https://www.youtube.com/watch?v=nKp_vWrYXmo

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 4225831

สมาชิกหมายเลข 3152787 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2693894 ถูกใจ, เด็กหญิงเจ้ย หลงรัก, กุลมิตรา หลงรัก, อาโก หนองจอก ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1552875 หลงรัก, อาร์ต VW ถูกใจ, kratoke ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 4317388 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3361809 ถูกใจ

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้

ความคิดเห็นที่ 14

การเมืองเรื่องว่าว

การเล่นว่าวมีมานานแล้ว  แต่การเล่นว่าวแบบที่มีลายลักษณ์อักษร  สามารถสืบย้อนหลังไปได้ถึงยุคสุโขทัย
การเล่นว่าวแต่เดิมเป็นเรื่องของชาวบ้าน  ชาวบ้านเล่นว่าวเพื่อความเพลิดเพลินหลังจากการทำเกษตรกรรม

ต่อมาการเล่นว่าวได้แพร่เข้าไปในราชสำนัก  การเล่นว่าวจึงถูกทำให้ซับซ้อนขึ้น  เป็นส่วนหนึ่งในพิธีกรรมของราชสำนัก
พิธีกรรมดังว่าส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม  การเล่นว่าวเป็นการวัดลมในเดือนอ้ายและเดือนยี่ ซึ่งจะเป็นฤดูเก็บเกี่ยว

ในบันทึกของลาลูแบร์ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์ แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของว่าว ดังนี้

"ว่าวของสมเด็จพระเเจ้ากรุงสยาม ปรากฏให้เห็นในท้องฟ้าทุกคืน ตลอดระยะเวลา 2 เดือนของฤดูหนาว
และทรงแต่งตั้งขุนนางให้คอยผลัดเปลี่ยนเวรถือสายป่านไว้"

การที่ว่าวขึ้นสามารถสังเกตความแรงของลม ว่าจะพัดน้ำลดลงเร็วแค่ไหน
ซึ่งสามารถทำให้คาดการณ์ได้ว่า ฤดูเก็บเกี่ยวจะมาถึงเร็วหรือช้า

การที่ว่าวมีความสำคัญในช่วงดังกล่าว อาจเป็นเพราะการค้าข้าวในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มีการขยายตัวมาก
จึงต้องอาศัยความแม่นยำในฤดูเก็บเกี่ยว

และสันนิษฐานว่า  กฎหมายในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่ห้ามเล่นว่าวข้ามพระราชวัง หากละเมิดอาจถึงกับถูกตัดมือ

นอกจากการป้องกันการลบหลู่ และความเสียหายต่อสิ่งปลูกสร้างในพระราชวังแล้ว
ยังป้องกันความสับสนระหว่าง ว่าวชาวบ้านกับว่าวในวังที่กำลังวัดลมอยู่

ต่อมาในยุครัตนโกสินทร์  การเล่นว่าวในฐานะเป็นพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ ดังที่กล่าวได้ลดลง
เป็นการเล่นว่าวเพื่อความเพลิดเพลินในประชาชนทั่วไป  และเป็นที่นิยมอย่างสูงในราชสำนัก

ในช่วงรัตนโกสินทร์ตอนต้นและตอนกลาง  การเล่นว่าวพนันเป็นที่แพร่หลาย
สนามว่าวพนันเป็นที่รวมตัวกันของผู้มีฐานะในพระนคร

ในปี 2440  สนามหลวงได้กลายเป็นสถานที่ยอดนิยมในการเล่นว่าว
มีผู้เล่นว่าวเพื่อการแข่งขัน เพื่อความสนุกสนานมากมาย
ไม่เฉพาะชาย  แต่มีทั้งหญิงและเด็ก  แม้แต่พระ สามเณรก็มาชมการเล่นว่าว

ที่มา  [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้