เรื่องมันมีอยู่ว่า... แม่เราจับได้ว่ามีอะไรกับแฟน ตัวเราก็อายุ17ปี(เดือนกุมภานี้ก็จะครบ18)ตั้งแต่มีแฟนมาพึ่งเคยมีอะไรกันกับแฟนคนปัจจุบันเป็นคนแรก เรื่องเกิดเมื่อประมาณเดือนตุลาที่ผ่านมา ฝ่ายชายเขาคุยกับแม่และยายเขาก็จะรับผิดชอบ แต่ปัญหามันติดที่พ่อ พ่อไม่ให้เขามารับผิดชอบ บังคับให้เลิกเรียน แล้วออกไปทำงาน เวลาพ่อเมาทะเลาะกับแม่ก็จะพูดแต่เรื่องนี้ พ่อบอกว่าอายคนอื่นที่ในกระเป๋าเรามียาคุม อยากจะถามว่ามีอะไรกับแฟนแล้วกินยาคุมมันน่าอายขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าสมมติว่าทุกคนที่อ่านเจอปัญหาแบบเรา เมื่อ5ปีก่อนเราอายุ12ปี แม่ให้พ่อไปทำงานที่กรุงเทพฯไม่ถึงครึ่งปีพ่อไปมีคนใหม่ คนทั้งหมู่บ้านเรารู้กันเกือบหมด เวลาออกไปซื้อของให้แม่โดนคนอื่นถามว่าพ่อตัวเองมีเมียใหม่หรอ อยากจะโกหกนะแต่พวกเขารู้กันเกือบหมดก็ได้แต่ตอบพวกเขาไปว่าใช่แล้วรีบปั่นจักรยานกลับบ้าน แล้วพูดให้แม่ฟัง ต่อมาไม่ถึงเดือนป้า(พี่สาวพ่อ)บอกให้พ่อกลับมาหาเรากับแม่ พอพ่อกลับมาอยู่บ้านได้ประมาณ2-3วัน เมียใหม่พ่อก็มาหาที่บ้าน(แต่วันนั้นเรานอนบ้านป้า*พี่สาวแม่*)ตอนสายๆป้าเลยพูดให้ฟัง ไปซื้อของทุกคนก็ถามว่าเมียใหม่พ่อมาตามพ่อเหรอ? เราก็ไปว่าไม่รู้เพราะตอนที่เขามาหาพ่อเรายังไม่ตื่นเลยไม่รู้เรื่อง เรา พี่ชาย และแม่ ต้องทนฟังคำคนนินทาที่พ่อไปมีเมียใหม่เกือบทุกวัน ป้าก็ไล่ให้พ่อกลับไปอยู่บ้านพ่อ แม่ก็ไล่ ลุงก็ไล่ แต่พ่อไม่ยอมไป แล้วมันก็ไม่ใช่ครั้งแรก มันเป็นครั้งที่2-3 ครั้งแรกพ่อไปมีเมียใหม่ตอนที่พี่ชายเราอายุได้แค่6เดือน(เรายังไม่เกิดเลย^^) แล้วถ้าเป็นคุณล่ะ? สถานการณ์ไหนน่าอายกว่ากัน?
ระหว่าง "ลูกมีเพศสัมพันธุ์กับแฟน" และ "แม่ส่งพ่อไปทำงานดันไปได้เมียใหม่" อันไหนน่าอายกว่าคะ?