ก่อนที่ผมจะโพสอะไรลงไปในกระทู้นี้ ผมอยากจะบอกว่าทั้งหมดนี้เป็นความเห็นส่วนตัว ไม่ได้จะยุยงปลุกปั่นอะไรใด ๆ ทั้งสิ้น
ตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ สงสัยมาตลอดกับคำว่า "คนเรามีหนึ่งสิทธิ์หนึ่งเสียงเท่ากัน" "คนเท่ากัน" อะไรแบบนี้ เพราะในความเชื่อของผมคือ คนเรามันไม่มีวันจะเท่ากันได้ ไม่เช่นนั้น คนเราก็คงจะรวยกันหมดแล้ว จะยังเชื่อเรื่องคนเท่ากันไปอีกทำไม ในเมื่อความเป็นจริงก็เห็นกันอยู่ ทำไมยังโหยหาอะไรที่เป็นไปไม่ได้อีก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ในบางสังคม (แห่งหนึ่งในโลกนี้) คนจน คนรากหญ้า คนรายได้น้อย (แล้วแต่จะเรียก) ควรจะถูกจำกัดพื้นที่ให้อยู่แค่เฉพาะ เวทีประกวด ท้องไร่ท้องนา เวทีมวย สถานสงเคราะห์ มากกว่าที่จะให้มามีสิทธิ์มีเสียงกำหนดทิศทางของสังคม แล้วที่ร้ายกว่านั้น คนจนพวกนี้เห็นแก่เศษเงินของนักการเมือง
ชั่วที่หวังเข้ามากอบโกยผลประโยชน์ รับเงินซื้อเสียงตอนเลือกตั้ง เลือกนักการเมืองชั่วเข้ามามีอำนาจ ผลาญเงินภาษีไปมากมาย คนจนควรคิดได้ว่า สถานะของตัวเองควรอยู่ที่ไหน ควรจะต้องเป็นฐานพีระมิดไปชั่วกัปชั่วกัลป์ ไม่ใช่สะเออะขึ้นมาเป็นยอดพีระมิด อ้างศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ทั้งที่ตัวเองก็ไม่มีราคาอะไร ถ้าความทุกข์ยากจากความยากจนมันทรมาน ทนไม่ได้ แนะนำให้สองทางเลือก 1.ไปอยู่สังคมอื่นซะ อย่ามาสร้างภาระให้สังคมอีก หรือ 2.หมดลมไปซะ 
ทำไมยังมีคนเชื่อเรื่อง "คนเท่ากัน" อีก??
ตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ สงสัยมาตลอดกับคำว่า "คนเรามีหนึ่งสิทธิ์หนึ่งเสียงเท่ากัน" "คนเท่ากัน" อะไรแบบนี้ เพราะในความเชื่อของผมคือ คนเรามันไม่มีวันจะเท่ากันได้ ไม่เช่นนั้น คนเราก็คงจะรวยกันหมดแล้ว จะยังเชื่อเรื่องคนเท่ากันไปอีกทำไม ในเมื่อความเป็นจริงก็เห็นกันอยู่ ทำไมยังโหยหาอะไรที่เป็นไปไม่ได้อีก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้