คือเราเล่าเรื่องก่อนหน้านั้นไปแล้วเนอะ ผ่านไปเรากับรุ่นน้องก็ไม่เคยคุยกันมาก่อนนะแม้แต่คุยกับน้องเขาเราก็ไม่เคยคุยแต่น้องเขาเอาแต่ชอบมองหน้าเราอยากกลับไปชอบน้องเขานะแต่กลัวเสียใจ ตอนนั้นชอบมากๆ แต่น้องเขาคบกับทอมที่เคยเป็นเพื่อนน้อง ตอนนั้นไปเที่ยวกันเราแอบเสียใจยุ่ที่เดินไปไหนมาไหนกับแฟน(ทอม) จากตอนนั้นและปิดเทอมเราคิดจะเลิกยุ่งเราก็เลิกยุ่งหาคนคุย จนเราคุยกับพี่คนหนึ่งเรารู้สึกดีมากก ประมาณเดือนหนึ่งของการเปิดเทอมเราก็ไม่มองหน้าน้องเขานะ มองผ่านๆ แล้วสัก เดือนนึงได้เราก็เลิกยุ่งกับพี่เขาเพราะเหมือนพี่เขาไม่อยากคุยด้วยเราก็เลิกยุ่งไปก็ไม่คุยไรเลย แล้วยุ่วันหนึ่งน้องเขามองตลอดเราไม่อยากมโนว่าน้องเขาชอบเราหรือป่าวหรือคิดไปเองเออไปเอง เราก็เริ่มเหมือนชอบน้องเขาอีกครั้ง แบบถ้าเราชอบใครมากๆ สักพักเราก็เลิกชอบ แต่คนนี้ เราเหมือนไม่อยากเลิกชอบสักเท่าไร เรารู้ไง เพราะทางพ่อแม่น้องเขารับไม่ได้เพราะน้องเขาเคยคบทอมคนนั้น เลิกกันเพราะแม่น้องเขารับไม่ได้ เรารู้ไงเพราะเราสืบเรื่องน้องเขามาตลอด ณตอนนี้น้องเขาก็มองหน้าเราแล้วก็ยิ้ม อย่างวันนี้เราไปรร.สายแล้วเราก็ขับมอไซค์ไปจอดหน้าเซเว่นแล้วเราก็ขึ้นรถสองแถวแล้วบ้านน้องเขาก็ยุ่ใกล้ๆรร. แล้วถึงรร. เรานั่งรถสองแถวยุ่นะ แล้วเห็นน้องเขาเดินมาถือร่มเพราะวันนี้ฝนตก ตอนแรกเรามองง่าไม่ใช่แล้วพอรถขับผ่านน้องเขาหันมาแล้วขำเรายิ้มให้เราด้วยแต่เราก็เฉยๆนะ
#พี่ด.ม.3/1 #น้อง อ. ม.1/1
#เราสับสนมากว่าน้องเขาคิดอะไรกับเราเราไม่อยากมโนหรือคิดไปเองอ่ะ