เด็กเกเรจะกลับมาเรียนให้เก่งเหมือนคนอื่นได้ไหมครับ?

ผมมีเรื่องราวชีวิตของผมมาเเบ่งปันให้เป็นข้อคิดสอนทุกๆคนนะครับ สวัสดีครับผมเป็นเด็กชายคนนึงที่ไม่เอาไหนมากๆยอมรับในตัวเองเลย ตอนประถมผมสอบได้ท็อปห้องตลอด เเต่พอมาม.ต้นทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปครับ เกรดผมเริ่มตกต่ำลงมากๆอย่างเห็นได้ชัดเลย ผมไม่มั่นใจในตัวเองเลยตอนนั้นว่าเกิดจากอะไร เพื่อน? ความรู้? หรือเรื่องที่เรียนมันยากขึ้น คำถามมากมายเกิดขึ้นในหัวผม ทำไมยิ่งเรียนสูงขึ้นเกรดที่เคยดีกลับลดลง? เเต่ด้วยความเป็นเด็กเลยไม่ได้คิดอะไรมากมาย จนกระทั่งม.3ม.สุดท้ายของม.ต้นนั้น เกรดเฉลี่ยผมเเย่พอตัวทุกๆอย่างกดดันไม่ให้ผมบอกเรื่องนี้กับครอบครัว ได้เเต่อ้างโน้นอ้างนี่เพื่อไม่ให้โดนว่า เเต่ด้วยความเชื่อใจของครอบครัวจึงทำให้ผมรอดมาได้ ผมรู้สึกผิดเเย่หน่อยๆนะที่ทำตัวอะไรเเบบนี้ เเต่ในเเง่ความคิดของผมเอง ถ้าครอบครัวรู้คงจะเสียใจโกหกต่อไปนั้นเเหละดีเเล้ว จนตอนนี้ผมยังรู้สึกผิดอยู่เลยครับ เมื่อขึ้นม.ปลายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นม.หัวเลี้ยวหัวต่อ ผมเองก็ทำตัวเหมือนม.ต้นอะครับปล่อยตัวตามสบายใช้ชีวิตกับเพื่อนไปวันๆ จนกระทั่งพี่ชายของผมเองหมดความอดทนกับผม พี่ผมบอกว่าจะให้ผมส่งตัวเองเรียน(เงินที่ได้ไปโรงเรียนมาจากพี่ทั้งหมด)ผมใจหายวาบในหัวผมคิดอะไรต่างๆนาๆ ถ้าพี่ไม่ส่งเสียเเล้วผมจะเรียนยังไง? จะได้เรียนไหม? จะออกไปทำงานหรอ? เเล้วจะใช้ชีวิตยังไง? หัวใจเริ่มงอเเงผมจำความรู้สึกนั้นได้ มันเเยกมากๆเลยนะครับยอมรับเลย ความรู้สึกผิดเริ่มก่อตัวขึ้นมา พี่ชายคนนี้เปรียบเสมือนทุกอย่างในชีวิตผม ไม่ว่าจะเจอปัญหาอะไร หนักเเค่ไหน พี่เขาก็ไม่เคยบ่นสักคำ เพราะส่วนตัวผมนั้นไม่มีพ่อ ผมกลัวว่าครอบครัวจะเสียใจ ผมกลัวทุกคนจะผิดหวังในตัวเด็กไม่เอาไหนแบบผม เมื่อเราเห็นคนที่เรารักเสียใจเราก็ต้องเสียใจถูกไหมครับ? ผมเลยอยากให้คนที่ประสบเรื่องเดียวกับผมหรือคล้ายกับผม ผมอยากให้ตั้งใจมากขึ้น นี่ก็เป็นเรื่องคร่าวๆของผมเองครับ เลยอยากสอบถามผมเลยสร้างกระทู้นี้ขึ้นเพื่อให้พี่ๆน้องๆทุกคนมาช่วยกันตอบคำถามในหัวข้อกระทู้ ผมอยากทราบว่าเด็กที่ไม่เอาไหนเเบบผม จะสามารถกลับมาเรียนได้ดีเหมือนตอนประถมไหม เเล้วถ้าได้ผมต้องผมยังไงบ้างครับ รบกวนด้วยนะครับขอบคุณมากครับ #เขียนกระทู้ครั้งเเรกพอดีไม่มีเพื่อนคุยให้ระบายเลยเลยระบายผ่านเเป้นพิมพ์555 ให้เพื่อนในโลกออนไลน์ได้ข้อคิดเตือนใจในเรื่องการทำตัวเกเรเเบบผม   N.