ขอพื้นที่ระบายความทุกในใจหน่อยนะครับ

ผมรู้สึกหน่อยรู้สึกล้ากับแฟนผมเอง
เราใกล้จะแต่งงานกันละครับ คุยๆกันไว้ภายในปลายปีนี้
ผมรักเธอมาก...ผมทำงานหนัก วันเสาอาทิต ไม่ยอมหยุด
เพื่อจะเก็บเงินไว้งานแต่ง....แต่ช่วงนี้หรือไม่รู้นานเท่าไหร่ ผมก็จับพิรุษ เธอได้ว่า เธอแอบคุณกับใครคนอื่น...

ผมเคยจับได้ครั้ง 1 ไม่กี่วันนี้เธอแอบคุยกับแฟนเก่า...พอผมขอมือถือ เธอก็ให้นะครับให้แบบไม่เต็มใจ สักนาที 2 นาที แล้วยื่นให้ผม อันดับแรกเลยที่ผมเปิดดูคือ line ที่เธอแอบคุย แต่ไม่ทันครับ โดนลบไปก่อน...
ผมก็โอเคไม่เป็นไร...ผมก็นอนหันหลังให้เลยจากปกตินอนกอดทุกวัน...ตื่นเช้ามาต่างคนต่างไปทำงาน เธอก๋ได้ line

มาบอกผมว่า
เค้าขอโทษนะเค้าคุยกะแฟนเก่าแต่ไม่มีอะไรแน่นอน
ผม้ลยถามไปว่าแล้วลบ ข้อความ line ทำไม เธอบอกผมว่าไม่อยากคิดมาก  โอเคจากนั้นผมก็จบไม่คิดและก็ลืมไปละเพราะเชื่อใจแฟนตัวเอง

พอมาถึงวันนี้กินข้าวเสร็จปุ๊บ เทอกินเสร็จก่อนผม เทอก็เลยลุกไปนั่งโซฟา แล้วก็พิมมือถือก้มหน้าอย่างเดียว
ผมเลยกะจะไปแกล้งซะหน่อยเลยโดดเข้าไปมี่โซฟา...เทอทำหน้าเสียๆนิดหน่อยและรีบกดปุ่ม home มือถือทันที

ผมเลยไม่เล่นต่อละรู้ละว่าทำอะไรเลยตอนนี้หนีมานอนในห้องดีกว่า  อยากลืม..ไม่อยากสนใจใส่ใจ อะไรอีกแล้ว..

ตอนนี้ผมรู้สึกผมเหนื่อยมากเลย...เครียดจากงาน แล้ว ยังมาเจอแบบนี้อีก....

ผมหาทางออกไม่เจอจริงๆ ผมตันไปหมดแล้ว...ถ้าไม่มีเรื่องแต่งงานเข้ามายุ้ง ผมคงหนีไปแล้ว...

ผมคิดอะไรไม่ออก...มันเน้นออกไปหมดเลย
ทำไม...ผมต้งมาเจอเรื่องเลวๆแบบนี้กับชีวิตด้วย...
ผมรักเขามากไปใช่ไหม...ความคิดที่อยู่ในหัวตอนนี้ผมิยากหนี..ไม่ยากเจอความรักชั่วๆแบบนี้อีกแล้ว...ผมเหนื่อย...

ถ้ารู้ว่าความรักมันเป็นแบบนี้ ขอทำงานงกๆเก็บตังเที่ยวจะดีกว่า.......เบื่อ......

ขอบคุณพื้นที่ๆให้ผมระบาย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่