แฟนอ้วน160โล อายุ29 ไม่มีเงินออมแต่มีหนี้ ควรเอาไงต่อดีคะ

เรื่องมันละเอียดอ่อนดีเทลเยอะ เล่าวันเดียวคงไม่จบ เลยจะขอสรุปเป็นบูเลท จะพยายามให้สั้นที่สุดนะคะ

ปัญหาตอนนี้คืออะไร?
แฟนเราอายุ 29 ปี ทำงานประจำ ส่วนเราอายุ21
ด้านการเงินของแฟน
-ไม่มีเงินเก็บเลยแม้แต่บาทเดียว
-มีหนี้จากบัตรเครดิต หนี้จากที่ติดเพื่อน ติดญาติ รวมถึงติดเราด้วย
-มีเท่าไหร่ ใช้มากกว่าที่มี
-เชื่อว่าตัวเองมีตังเหลือพอที่จะซื้อของไม่จำเป็นหลักหมื่นหลายๆชิ้น โดยใช้บัตรเครดิตจ่ายหรือผ่อนเอา แต่จริงๆแล้วไม่มีเงินเก็บด้วยซ้ำ แถมยังติดลบซะด้วย
-ยืมเงินคนอื่นเพื่อมาโปะหนี้บัตรเครดิต ยืมเงินญาติไปโปะที่ติดเพื่อน ยืมเงินเราไปโปะที่ติดญาติ กลายเป็นวงจรอุบาทว์
สรุปด้านการเงินคือ Mind set ไม่ไหว ไม่ได้เลย

ด้านสุขภาพและความสัมพันธ์
แฟนเรา
-สูง 180
-ปัจจุบันน้ำหนักประมาณ 160 กก.
เราใช้เวลา 3 ปี ทุ่มเททุกอย่างเพื่อช่วยเค้าลด เราให้กำลังใจ เราแชร์กระทู้ดีๆสร้างแรงบันดาลใจนับไม่ถ้วน  เราศึกษาการคำนวณTDEE การทานอาหารที่ถูกต้องและอื่นๆเพื่อไปอธิบายให้เค้าฟัง เราคำนวณแคลอรี่ทุกมื้อให้ ซื้อนาฬิกาวัดHeart rateให้  เราไปเป็นเพื่อนเค้าว่ายน้ำ เราทะเลาะกับเค้า เราเสียใจ เค้าก็อึดอัด ความพยายามเราล้มเหลวเกิน 20 ครั้ง ผลลัพธ์จากความทุ่มเทของเราคือน้ำหนักของเค้าเพิ่มจาก130โลเป็น 145โล ในระยะเวลา 2 ปี

เราเลิกกันครั้งนึงเพราะเค้านอกใจเรา เราคาดหวังให้เค้าเปลี่ยนเพื่อเรามากเกินไป เค้าอึดอัดเพราะเราไปก้าวก่ายชีวิตเค้ามากไป และนั่นน่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เค้านอกใจ เรายอมรับผิดตรงนั้น เราเปิดใจคุยกัน เราสัญญาจะไม่กดดันเค้าอีก

หลังจากนั้นก็กลับมาคบกัน เราลองพยายามเป็นครั้งสุดท้าย โดยใช้หลักของ mirror neuron ที่ฟังมาจากคุณขุนเขา คือถ้าเราไปบอกให้เค้าทำ แต่เราไม่ทำ เค้าก็จะไม่ทำ
เราเลยเอาใหม่ เราไม่บอกให้เค้าลด แต่เราลดให้เค้าเห็นแทน เรากินอาหารคลีนจริงจังทุกมื้อ เราออกกำลังกายวีคละ3-4ครั้ง ทั้งเวท+คาร์ดิโอแบบบ้าระห่ำจนกล้ามท้องขึ้น แต่ก็ไม่ได้ผล เค้าไม่มีทีท่าจะอยากทำตามเราเลย ถึงเค้าจะมีกินคลีนกับเราบ้างบางมื้อ แต่จะมีประโยชน์อะไรถ้าเค้ายังไปกินบุฟเฟ่ต์กับเพื่อนร่วมงานวีคละ2-3หน กินKFCเกือบถังตอนตี1 กินมาม่าสามห่อตอนตี2

ณ ตอนนี้น้ำหนักเค้าเด้งขึ้นอีกจาก 145 เป็น 160 กก. ปัจจุบัน เราไม่ห่วง ไม่บอกห้าม ไม่เตือน ไม่กดดัน ไม่คาดหวัง ไม่อะไรทั้งนั้นกับเรื่องนี้ เรายอมแพ้แล้ว  ซึ่งมันก็แฮปปี้ดีนะที่ไม่ต้องมานั่งปวดหัวดราม่าร้องไห้บ้าบอ แต่อนาคต.. ก็ไม่รู้สินะ

ข้อเสียยิบย่อยเราจะไม่พูดถึงเยอะเพราะเราคิดว่าเรารับได้ เช่น เค้าไม่ชอบเดินเยอะ เค้าทนอากาศร้อนๆไม่ได้เค้าจะหงุดหงิดและเหนอะหนะ เค้าไม่อาบน้ำตอนเย็นทุกวัน เค้าขี้เกียจมาก เค้าใช้เราทำนี่ให้หน่อยทำนั่นให้ทีแล้วเค้าขอนอนรอในห้องแอร์เย็นๆ เป็นต้น

แล้วทำไมเรายังไม่ยอมเลิกกับเค้าซักที?
-ก็เค้าน่ารัก ขี้เล่น เป็นคนมีอารมณ์ขัน เค้าเส้นตื้นกับเรื่องง่ายๆ
-เค้าทำให้ระดับความเครียดเราลดลงมาก จนแทบไม่ค่อยเครียดแล้ว
-เรามีความสุขทุกครั้ง ที่ได้ใช้เวลากับเค้า เราหัวเราะบ่อยมาก ยิ้มบ่อยมากเพราะเค้า
-เค้ารักเด็ก ตาจะเป็นประกายทุกครั้งที่เจอเด็ก และเด็กๆก็ติดเค้าง่ายมากเพราะเค้าขี้เล่น (มีแววพ่อของลูกที่ดี)
-เค้าหล่อมากถึงจะอ้วนก็เถอะ
-เค้ามีมุมน่ารัก เซลฟี่ให้กำลังใจ อัดวิดิโอง้อเวลางอน ร้องเพลงเพี้ยนๆกล่อมเรานอน ตักอาหารให้เรากิน
-เค้ามีจิตใจอ่อนโยน เห็นใจคนอื่น เซนซิทีฟกว่าเราอี๊กก
-เราเข้ากันได้ดีมาก เราชอบฟังเพลงเก่าๆเหมือนกัน เราชอบร้องคาราโอเกะเหมือนกัน เรามีไลฟ์สไตล์คล้ายกัน ไม่ชอบปาร์ตี้ ขอสงบๆ สบายๆ คนไม่เยอะ วิถีเซนๆ

แต่ก็มีบ้างที่ต่าง..
-เราชอบอ่านหนังสือแนวพัฒนาตนเอง เข้าใจตนเอง ธุรกิจ และการลงทุน เค้าเกลียดการอ่านหนังสือ เกิน5บรรทัดเค้าจะไม่อ่านแล้ว นอกจากอ่านเพื่อทำงาน เราตื่นเต้นกับสิ่งที่อ่านมา เราเล่าให้เค้าฟัง เค้าไม่อิน เราเซ็งเป็ด
-เราชอบไปดื่มด่ำบรรยากาศร้านกาแฟสวยๆกับหนังสือซักเล่ม เค้าชอบนอนเล่นเกมกลิ้งๆอยู่บ้าน ดูรายการร้องเพลง ดูรายการตลก
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น

ประเด็นคือ
เรารักเค้ามาก แต่เรากลัวอนาคต คงไม่เห็นแก่ตัวเกินไปใช่มั้ยที่จะตั้งคำถามว่า ถ้าเกิดเค้าจากเราไปก่อนวัยอันควร ถ้าเรากลายเป็นแม่ม่ายลูกติด
ถ้าการใช้เงินของเค้ามันส่งผลต่อการเงินทั้งระบบของครอบครัว เราจะทำยังไง ลูกจะทำยังไง
เราเคยบอกตัวเองว่าเรารักเค้า ถึงเค้าไม่มีเงิน ถึงเค้าจะเป็นผู้ชาย ถึงเค้าอายุมากกว่าเรา เราก็พร้อมเปย์ แต่ไม่ว่ายังไงมันก็ไม่ควรแย่ถึงขั้นเค้าฉุดเราลงใช่มั้ย
เค้าเป็นคนที่ฟังแต่ไม่take คือไม่ว่าจะเปิดใจคุยกันอีกกี่รอบก็เปลี่ยนMind setเค้าไม่ได้ เราพยายามหลายครั้งแล้ว ยิ่งพยายามยิ่งกลายเป็นทะเลาะ เลยไม่อยากจะคุยเรื่องเดิมซ้ำๆรอบที่50ให้เปลืองน้ำลาย

ตอนนี้เราสับสน เราควรเลือกทางไหน เลิกหรือไม่เลิกดี ลืมบอกว่าคบมา3ปีครึ่งแล้วค่ะ ผูกพัน รักมาก ติดแต่ตรงนั้นแหละ
พี่ๆที่ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาเยอะแล้วน่าจะพอเห็นภาพมากกว่าเรา เราขอคำปรึกษาหน่อยได้มั้ยคะ อยากได้ไอเดียหลายๆมุมมอง แนะนำเต็มที่ได้เลยขอบคุณมากค่ะ