อยากระบาย ร้องไห้ไม่หยุดสักที
วันนี้โดนตามทวงหนี้
ไม่ใช่อะไรนะ ไม่มีจ่ายแล้วไง
ขอโทษนะที่ต้องมาผ่านตาเรื่องแบบนี้
ถ้าไม่อยากอ่าน หรือไม่ชอบเราไม่ต้องอ่านค่ะ
เราผิดเองที่เราไม่รู้จะลงยังไง
.
.
.
.
.
.
เรื่องมันมีอยู่ว่า...
.
.
.
.
.
.
ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว กับแฟนเก่าที่เราจริงจังแต่ละคน
1. แฟนคนแรก เอาเงินเราไป 2000-3000 แต่ไม่คืน หายไปเลย เลิกติดต่อกันตั้งแต่จับได้ว่ามีคนอื่น
2. แฟนเก่าเราอีกคน ที่เป็นพ่อลูกเราค่ะ ติดเงินเรา 15,000 แต่เขากลับบอกว่าไม่มีจ่ายให้เราเลย ตลอดระยะเวลา 6 ปีที่ผ่านมา คือไม่ได้จ่ายให้เราเลยสักบาท เขากลับบอกว่าภาระเยอะ ไม่มีเงินให้ แล้วลูกที่ไข่ไว้ล่ะ เราไม่เคยเรียกเงินเลยสักบาท เราขอแค่เงินที่เรายืมคืนมา ทำไมไม่คิดถึงเราเลย ผู้หญิงตัวคนเดียวที่ต้องมาแบกรับภาระที่ผู้ชายอีกคนทำไว้เนี่ย ถ้าเราไม่มีครอบครัวที่ดีแบบนี้ เราจะอยู่รอดไหมทุกวันนี้ ต้องหาเงินคืนแม่ หาเงินส่งลูก บางเดือนไม่พอก็ไม่ได้ส่ง รู้สึกผิดกับพ่อแม่จะตายแล้ว อึดอัดก็อึดอัด
3. แฟนเก่าอีกคน ที่เรามีคดีด้วยล่าสุด คบผู้หญิงต่างประเทศซ้อน เราท้องกับคนนี้ แล้วพอบอกว่าท้อง เขาก็บอกว่าเขาไม่รับ แล้วเราก็มารู้ว่าเขาคบอีกคนซ้อนอีก ทะเลาะกัน มีลงไม้ลงมือกัน เราเศร้า เราเสียใจ เราสูญเสีย ทุกอย่าง ทั้งๆที่เราไว้ใจเขามากๆ จนเราต้องเข้าโรงพยาบาล ต้องบำบัดจิตใจ กินยา ต่อเนื่องจากสิ่งที่เราเป็นอยู่อยู่แล้วมันออกอาการแสดงออกมาแบบทะลักภูเขาไฟ เราแอดมิทเกือบเดือน โทรม ทรมาน ทำอะไรไม่ได้ ทุกอย่างจมอยู่กับความเศร้าและอดีตที่ล้มเหลว ไม่ร้จะทำยังไงดีกับชีวิต อยากหายไป อยากหลับไป อยากตายไป หลายครั้งที่เรารู้สึกอยากตาย แต่ครั้งนี้ มันกลับทำให้เราลงมือทำจริงๆ เรารักษาตัวมาตลอด พอบอกเขาว่าเราท้อง แม่เขากลับบอกว่าเราไปท้องกับคนอื่นที่ไม่ใช่ลูกชายเขา แม่เขาบอกแม่เราว่าจะไม่รับผิดชอบอะไรใดทั้งสิ้น ถ้าเราคลอดให้เอาเด็กมาจะเลี้ยงเอง แต่ลูกเขาจะไม่กลับไปหาเรา แฟนเก่าคนนั้นก็บอกให้เราไปเอาออก เราเครียดมาก จนเราท้องได้ประมาณ 3-4 เดือนแล้ว เราเครียด เราร้องไห้ทุกวัน เราไม่รู้จะทำยังไง เราสงสารแม่ เราโกหกแม่ว่าเราเป็นเม็นไปแล้ว แท้งเองไปแล้วตอนช่วงเราเศร้ามากๆ แต่ลูกของเรายังอยู่ จนมาวันนี้ เรารู้สึกปวดท้องมาก เลยบอกแม่ว่าจะไปหาหมอที่ขอนแก่น เราไม่ได้บอกใครเรื่องนี้ เราปรึกษากับเพื่อนสนิทคนนึง เพื่อนบอกว่าให้ไปหาเพื่อน เพื่อนจะดูเอง ออกค่ารักษาให้ ที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง เราไม่ขอบอกนะว่าที่ไหน พอเราไปตรวจ หลายๆอย่าง เราพบว่าลูกของเราเสียชีวิตในครรณ์แล้ว และกำลังผ่อตัวลง เราร้องไห้ทำตัวไม่ถูก เราต้องดมยาสลบเข้าห้องผ่าตัดเพื่อขูดมดลูกออก ในฝันตอนนั้นเราเห็นเด็กคนนึงยืนโบกมือให้เรา แล้วบอว่าแม่ทำดีที่สุดแล้ว ตื่นขึ้นมาเราพบว่าเรานอนอยู่ในห้องแห่งหนึ่ง เพื่อนนั่งเฝ้าอยู่ เพื่อนบอกเหตุการณ์ที่เกินขึ้นทุกอย่าง หมอรักษาอาการเราต่อเนื่อง 7 วัน ครอบคลุมทุกอย่างที่เราเป็น ค่าใช้จ่ายตอนนั้นอยู่ที่ 129000+ เพื่อนบอกเราว่าค่ารักษาอยู่ที่ 50000+ แต่เรามารับรู้ทีหลังว่ามันไม่ใช่ เพื่อนไม่อยากให้เราเครียดไปมากกว่านี้ ตอนนั้นเราตกลงกับแฟนเก่าคนนั้นว่าให้ออกช่วยกัน โดยให้เขาจ่ายที่ 35000 เขาจ่ายเรามา 3000 แล้วบอกว่าไม่มีเงินให้เพราะไม่มีคนส่งเงินให้แล้ว จนผ่านมา 1 ปี ก็ไม่ได้เงินสักบาทอีกเลย พอโทรไปถาม กลับบอกว่าไม่มีให้ จะรอเรียนจบถึงจะคืน ซึ่งระยะเวลามันก็อีก เกือบ 1 ปี ถึง 2 ปี แล้วก็บล็อกการติดต่อเราไปเลย
.........
เราเหนื่อยมากกับบการหาเงินและไม่กล้าบอกใครในบ้านว่าเราเอาเงินส่วนนึงไปใช้หนี้ค่ารักษาพยาบาล ซึ่งบิลนั้นเพื่อนเราเก็บไว้ เราได้เงินเดือนเท่าไรเราก็ให้เพื่อนคนที่ยืมส่วนนึง ทุกเดือน ตลอดระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านมา แต่เรากลับมารู้ว่ายังมีอีก หลายหมื่น ที่เรายังไม่ได้คืนเขา แต่เขากลับไม่รับมัน เราไม่อยากให้ใครต้องมาเสียเงินให้เราอีกแล้ว ตอนเงินไม่พอเราต้องขอยืมคนนั้นคนนี้จนเป็นหนี้เป็น 20000+ เพราะส่วนนึงให้คนสนิทยืมไปด้วย
.....
ขอโทษ เราร้องไห้ เราพยายามอดทนแล้ว
เราเกลียดตัวเอง เกลียดอดีตตัวเอง แต่ต้องยอมรับกรรมตัเองที่ทำมาทั้งหมด ไม่ว่าจะอดีตหรือปัจจุบัน
ต้องยอมรับว่าแฟนคนปัจจุบันช่วยเยียวยาเรามาก เขาอ่อนโยน เขาดูแล เรารักเขามากจริงๆ ไม่แพ้คนในครอบครัวเราเลย
เขาเหมือนแสงสว่างที่มอบให้เราจากหลุมที่เคยดำมืด เราพยายามบอกเขาให้รับรู้ในสิ่งที่เราแย่ เขาก็กลับมองข้ามมันและมองเราที่ปัจจุบัน แต่เรากลัว.. กลัวที่จะสูญเสียเขาไปอีกคน เหมือนน้อง เพื่อน พี่ ญาติ หรือแฟน คนรัก ที่ผ่านๆมา
เราอยากขอบคุณพี่ๆน้องๆทุกคนที่คอยถาม คอนช่วยเหลือ คอยอยู่ข้างเราจนถึงทุกวันนี้
เรื่องนี้เราพยายามไม่เอาไปพุดที่ทำงาน หรือทางโซเชียลอีก กลัวเขาสมเพช เขาว่าเรา กลัวหลายๆคนเกลียดเรา เหมือนคนที่เคยสนิทหลายๆคนตีห่างเราเพราะเราเป็นแบบนี้
เราให้อภัยทุกคน อโหสิให้ทุกคน อะไรที่เคยทำพลาดกับเรา เราไม่ถืออะไรแล้ว เราไม่อยากเกลียดใครอีกแล้ว แม้แต่ตัวเอง
แต่เราไม่เข้าใจตัวเอง เราห้ามความเศร้าในใจตัวเองไม่ได้เลย เราทรมาน เราอยากนอนหลับไปยาวๆ
ขอบคุณคนที่อ่านมาถึงตอนนี้ ขอบคุณ และขอโทษ ที่ต้องมาเห็นอะไรแบบนี้ มันน่าสมเพชมาก
......
เราอยากมีปัจจุบันและอนาคตโดยไม่เอาอดีตเรามาทำร้าย แต่สมองเรากลับคิดวนไปภาพเดิมซ้ำๆ ความรู้สึกเศร้าที่ห้ามไม่ได้เลย
....
ร้องไห้เหนื่อยมากแล้ว ขอบคุณนะคะ ขอร้องต่ออีกหน่อยนึงละกัน มันคงเป็นความท้อในชีวิตของแม่ลูกหนึ่งคนนึงที่ต้องช่วยตัวเอง
เหนื่อยมากค่ะ กับสิ่งที่เป็นอยู่ทุกวันนี้
วันนี้โดนตามทวงหนี้
ไม่ใช่อะไรนะ ไม่มีจ่ายแล้วไง
ขอโทษนะที่ต้องมาผ่านตาเรื่องแบบนี้
ถ้าไม่อยากอ่าน หรือไม่ชอบเราไม่ต้องอ่านค่ะ
เราผิดเองที่เราไม่รู้จะลงยังไง
.
.
.
.
.
.
เรื่องมันมีอยู่ว่า...
.
.
.
.
.
.
ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว กับแฟนเก่าที่เราจริงจังแต่ละคน
1. แฟนคนแรก เอาเงินเราไป 2000-3000 แต่ไม่คืน หายไปเลย เลิกติดต่อกันตั้งแต่จับได้ว่ามีคนอื่น
2. แฟนเก่าเราอีกคน ที่เป็นพ่อลูกเราค่ะ ติดเงินเรา 15,000 แต่เขากลับบอกว่าไม่มีจ่ายให้เราเลย ตลอดระยะเวลา 6 ปีที่ผ่านมา คือไม่ได้จ่ายให้เราเลยสักบาท เขากลับบอกว่าภาระเยอะ ไม่มีเงินให้ แล้วลูกที่ไข่ไว้ล่ะ เราไม่เคยเรียกเงินเลยสักบาท เราขอแค่เงินที่เรายืมคืนมา ทำไมไม่คิดถึงเราเลย ผู้หญิงตัวคนเดียวที่ต้องมาแบกรับภาระที่ผู้ชายอีกคนทำไว้เนี่ย ถ้าเราไม่มีครอบครัวที่ดีแบบนี้ เราจะอยู่รอดไหมทุกวันนี้ ต้องหาเงินคืนแม่ หาเงินส่งลูก บางเดือนไม่พอก็ไม่ได้ส่ง รู้สึกผิดกับพ่อแม่จะตายแล้ว อึดอัดก็อึดอัด
3. แฟนเก่าอีกคน ที่เรามีคดีด้วยล่าสุด คบผู้หญิงต่างประเทศซ้อน เราท้องกับคนนี้ แล้วพอบอกว่าท้อง เขาก็บอกว่าเขาไม่รับ แล้วเราก็มารู้ว่าเขาคบอีกคนซ้อนอีก ทะเลาะกัน มีลงไม้ลงมือกัน เราเศร้า เราเสียใจ เราสูญเสีย ทุกอย่าง ทั้งๆที่เราไว้ใจเขามากๆ จนเราต้องเข้าโรงพยาบาล ต้องบำบัดจิตใจ กินยา ต่อเนื่องจากสิ่งที่เราเป็นอยู่อยู่แล้วมันออกอาการแสดงออกมาแบบทะลักภูเขาไฟ เราแอดมิทเกือบเดือน โทรม ทรมาน ทำอะไรไม่ได้ ทุกอย่างจมอยู่กับความเศร้าและอดีตที่ล้มเหลว ไม่ร้จะทำยังไงดีกับชีวิต อยากหายไป อยากหลับไป อยากตายไป หลายครั้งที่เรารู้สึกอยากตาย แต่ครั้งนี้ มันกลับทำให้เราลงมือทำจริงๆ เรารักษาตัวมาตลอด พอบอกเขาว่าเราท้อง แม่เขากลับบอกว่าเราไปท้องกับคนอื่นที่ไม่ใช่ลูกชายเขา แม่เขาบอกแม่เราว่าจะไม่รับผิดชอบอะไรใดทั้งสิ้น ถ้าเราคลอดให้เอาเด็กมาจะเลี้ยงเอง แต่ลูกเขาจะไม่กลับไปหาเรา แฟนเก่าคนนั้นก็บอกให้เราไปเอาออก เราเครียดมาก จนเราท้องได้ประมาณ 3-4 เดือนแล้ว เราเครียด เราร้องไห้ทุกวัน เราไม่รู้จะทำยังไง เราสงสารแม่ เราโกหกแม่ว่าเราเป็นเม็นไปแล้ว แท้งเองไปแล้วตอนช่วงเราเศร้ามากๆ แต่ลูกของเรายังอยู่ จนมาวันนี้ เรารู้สึกปวดท้องมาก เลยบอกแม่ว่าจะไปหาหมอที่ขอนแก่น เราไม่ได้บอกใครเรื่องนี้ เราปรึกษากับเพื่อนสนิทคนนึง เพื่อนบอกว่าให้ไปหาเพื่อน เพื่อนจะดูเอง ออกค่ารักษาให้ ที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง เราไม่ขอบอกนะว่าที่ไหน พอเราไปตรวจ หลายๆอย่าง เราพบว่าลูกของเราเสียชีวิตในครรณ์แล้ว และกำลังผ่อตัวลง เราร้องไห้ทำตัวไม่ถูก เราต้องดมยาสลบเข้าห้องผ่าตัดเพื่อขูดมดลูกออก ในฝันตอนนั้นเราเห็นเด็กคนนึงยืนโบกมือให้เรา แล้วบอว่าแม่ทำดีที่สุดแล้ว ตื่นขึ้นมาเราพบว่าเรานอนอยู่ในห้องแห่งหนึ่ง เพื่อนนั่งเฝ้าอยู่ เพื่อนบอกเหตุการณ์ที่เกินขึ้นทุกอย่าง หมอรักษาอาการเราต่อเนื่อง 7 วัน ครอบคลุมทุกอย่างที่เราเป็น ค่าใช้จ่ายตอนนั้นอยู่ที่ 129000+ เพื่อนบอกเราว่าค่ารักษาอยู่ที่ 50000+ แต่เรามารับรู้ทีหลังว่ามันไม่ใช่ เพื่อนไม่อยากให้เราเครียดไปมากกว่านี้ ตอนนั้นเราตกลงกับแฟนเก่าคนนั้นว่าให้ออกช่วยกัน โดยให้เขาจ่ายที่ 35000 เขาจ่ายเรามา 3000 แล้วบอกว่าไม่มีเงินให้เพราะไม่มีคนส่งเงินให้แล้ว จนผ่านมา 1 ปี ก็ไม่ได้เงินสักบาทอีกเลย พอโทรไปถาม กลับบอกว่าไม่มีให้ จะรอเรียนจบถึงจะคืน ซึ่งระยะเวลามันก็อีก เกือบ 1 ปี ถึง 2 ปี แล้วก็บล็อกการติดต่อเราไปเลย
.........
เราเหนื่อยมากกับบการหาเงินและไม่กล้าบอกใครในบ้านว่าเราเอาเงินส่วนนึงไปใช้หนี้ค่ารักษาพยาบาล ซึ่งบิลนั้นเพื่อนเราเก็บไว้ เราได้เงินเดือนเท่าไรเราก็ให้เพื่อนคนที่ยืมส่วนนึง ทุกเดือน ตลอดระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านมา แต่เรากลับมารู้ว่ายังมีอีก หลายหมื่น ที่เรายังไม่ได้คืนเขา แต่เขากลับไม่รับมัน เราไม่อยากให้ใครต้องมาเสียเงินให้เราอีกแล้ว ตอนเงินไม่พอเราต้องขอยืมคนนั้นคนนี้จนเป็นหนี้เป็น 20000+ เพราะส่วนนึงให้คนสนิทยืมไปด้วย
.....
ขอโทษ เราร้องไห้ เราพยายามอดทนแล้ว
เราเกลียดตัวเอง เกลียดอดีตตัวเอง แต่ต้องยอมรับกรรมตัเองที่ทำมาทั้งหมด ไม่ว่าจะอดีตหรือปัจจุบัน
ต้องยอมรับว่าแฟนคนปัจจุบันช่วยเยียวยาเรามาก เขาอ่อนโยน เขาดูแล เรารักเขามากจริงๆ ไม่แพ้คนในครอบครัวเราเลย
เขาเหมือนแสงสว่างที่มอบให้เราจากหลุมที่เคยดำมืด เราพยายามบอกเขาให้รับรู้ในสิ่งที่เราแย่ เขาก็กลับมองข้ามมันและมองเราที่ปัจจุบัน แต่เรากลัว.. กลัวที่จะสูญเสียเขาไปอีกคน เหมือนน้อง เพื่อน พี่ ญาติ หรือแฟน คนรัก ที่ผ่านๆมา
เราอยากขอบคุณพี่ๆน้องๆทุกคนที่คอยถาม คอนช่วยเหลือ คอยอยู่ข้างเราจนถึงทุกวันนี้
เรื่องนี้เราพยายามไม่เอาไปพุดที่ทำงาน หรือทางโซเชียลอีก กลัวเขาสมเพช เขาว่าเรา กลัวหลายๆคนเกลียดเรา เหมือนคนที่เคยสนิทหลายๆคนตีห่างเราเพราะเราเป็นแบบนี้
เราให้อภัยทุกคน อโหสิให้ทุกคน อะไรที่เคยทำพลาดกับเรา เราไม่ถืออะไรแล้ว เราไม่อยากเกลียดใครอีกแล้ว แม้แต่ตัวเอง
แต่เราไม่เข้าใจตัวเอง เราห้ามความเศร้าในใจตัวเองไม่ได้เลย เราทรมาน เราอยากนอนหลับไปยาวๆ
ขอบคุณคนที่อ่านมาถึงตอนนี้ ขอบคุณ และขอโทษ ที่ต้องมาเห็นอะไรแบบนี้ มันน่าสมเพชมาก
......
เราอยากมีปัจจุบันและอนาคตโดยไม่เอาอดีตเรามาทำร้าย แต่สมองเรากลับคิดวนไปภาพเดิมซ้ำๆ ความรู้สึกเศร้าที่ห้ามไม่ได้เลย
....
ร้องไห้เหนื่อยมากแล้ว ขอบคุณนะคะ ขอร้องต่ออีกหน่อยนึงละกัน มันคงเป็นความท้อในชีวิตของแม่ลูกหนึ่งคนนึงที่ต้องช่วยตัวเอง