สวัสดีค่ะ เราเป็นคนนึงน้ะ ที่รู้สึกน้อยใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เรื่องมีอยู่ว่า เรามีเพื่อนที่อยู่ในกลุ่มกัน12คนค่ะเมื่อก่อนเราทั้งหมดฝเป็นคนไปไหนไปกันค่ะ ไปเป็นกลุ่มเป็นแก๊งค์ ไปที่ไหนบรรลัยที่นั่น5555เราอยู่กันมา2ปีแล้วปีนี้ปีที่3เราก็กำลังจะจบม.3กันล้ะพักหลังๆมารู้สึกว่าเราเป็นแค่อากาศอ่ะไม่มีความสำคัญอะไรเลยไปไหนไม่ชวนไม่บอกไม่อะไรเหมือนเมื่อก่อนแล้ว น้อยใจทุกครั้งเวลาถูกมองข้าม เวลาในกลุ่มมีอะไรทะเลาะกันเราะก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยแต่เราก็เป็นคนไปปลอบเพื่อนคนที่เสียใจร้องให้เสมอ อันนี้ก๋เข้าใจน้ะเพราะเป็นสิ่งที่เพื่อนเเบบเราต้องทำแต่พอหลังจากจบเรื่องเเบบนั้นไปก็เป็นเหมือนเดิม เราเป็นแค่อากาศ มีงานกลุ่มเราเป็นคนที่ต้องโดนทิ้งเสมอให้เราไปหากลุ่มเอาเอง เเวลาเาาร้องไห้ไม่มีคนมาปลอบใจ เเล้วก็โดนซ้ำเติมอีกว่าร้องไห้ทำไม ปัญญาอ่อน ในใจเราก็คิดว่าเราก็ไมาได้อยากร้องไห้ ร้องไห้มามากพอแล้วกับคำว่าเพื่อน แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมคนในกลุ่มถึงใองเราเป็นได้แค่อากาศ มีเราในกลุ่มก็เหมือนไม่มี เมื่อก่อนเดินไปเป็นกลุ่ม แต่ตอนนี้เราเดิมคนเดียว เพราะรู้ดีว่ายังไงทุกคนก็มองข้ามเราอยู่ดี ใม่มีแฟนอยู่ได้น่ะแต่ไม่มีเพื่อนเราอยู่ไม่ได้อ้ะ ก็ไม่ได้เอาดีเข้าตัวหรอกน้ะที่มาเล่า แต่เราเล่าด้วยคงามจองจากใจ น้อยใจมากที่ถ฿กมองข้ามเเบบนี้ บางทีก็อยากให้เห็นกันบ้างเหมือนเมื่อก่อนอยากกลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ตอนนี้เราแทบใม่ค่อยมีเพื่อนผู้หญิงสักเท่าไหร่ ส่วนมากเราจะมีเพื่อนผู้ชายแล้ว แต่พอมีเพื่อผู้ชาย บางทีเราก็โดนนิทาว่า แรด แสดง อ่อย อะไรประมาณนี้ เรียกร้องความสนใจบ้าง ปต่ทีาเรามีเพื่อนเป็นผู้ชายก็เพราะว่าในกลุ่มเรามีเราคยเดียวที่เล่นกีฬา ในตอนเย็นของ วันจันทร์-ศุกร์ เราก็จะมาเล่นตะกร้อกับเพื่อนผู้ชาย มันก็จะมีคนมาเล่นไม่ซ้ำหน้าเลยรู้จักกันเลยมาเป็นเพื่อน แต่เพื่อนในกลุามเหมือนเข้าใจผิด เราก็ไม่รู้ว่าเราผิอะไร เราเปลี่ยนไปหรืออะไรเราก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเราอยากขอโทษทุกๆอย่าง ทำยังไงก็ได้ที่ทำไห้กลุ่มเรากลับมาเป็นแบบเดิม ก็จะจบ ม.3 แล้วอยากจบแบบเพื่อนครบกลุ่ม เป็นกลุ่มเดิมที่ตลกเฮฮากันมากกว่านี้ คิดเเล้วก็คิดถึงอ้ะ