เพิ่งมีโอกาส ได้ดู 4th man out หนังปี 2015 (ใน Netflix ก็มีนะครับ)
มันคล้ายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผมเมื่อ 2 ปีก่อน
เกริ่น
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ผมรู้ตัวว่าเป็นเกย์ตอนเข้าเรียนมหาลัย ก่อนหน้านั้นก็เคยคบผู้หญิงมาบ้าง
ตอนเรียนอยู่ปี 1(รอบแรก) มีรุ่นน้องโรงเรียนเก่ามาหยอดใส่ ก็เลยรู้ตัวว่าเป็น
ผมซิ่วมาเรียนคณะใหม่ ที่มหาลัยเดิม
ก๊วนผมที่คณะใหม่มีกันอยู่ 7 คน รู้จักกันตอนปฐมนิเทศคณะ
ชายล้วน มีผมเป็นเกย์อยู่คนเดียว ที่สนิทกันจริง ๆ มี 3 คน
บุคลิกตอนนั้น เพื่อนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ไม่ค้าก็เสพ
ผมไว้ทรงผม Man bun ตัวเล็ก ๆ(เตี้ย) ผอม ๆ หลายคนจะคิดว่าผมเป็นเด็กศิลปกรรม
วันที่ผมบอกเพื่อนในก๊วน เป็นตอนที่นั่งกินข้าวในโรงอาหาร พวกมันก็คุยกันเรื่องผู้หญิง
อวดแฟนกันอะไรตามประสา มีคนในกลุ่มถามผม อะไรสักอย่างเกี่ยวกับผู้หญิง ผมบอกไปว่า "กูชอบผู้ชาย"
แรก ๆ มันคิดว่าผมอำเล่น ทุกคนดูอึน ๆ งง ๆ หลังจากนั่นทุกอย่างปรกติดี ไม่มีใครอึดอัด
ผมก็แอบแปลกใจนิดนึง ที่ไม่มีใครหายไป หรือแสดงท่าทีรังเกียจใด ๆ
อาจเป็นเพราะ การชีวิตของพวกผมไม่แตกต่างกันมากนัก
แต่พอเห็นใครหล่อ ๆ ผมก็เรียก "ผัว" เหมือนกันนะ
ส่วนเพื่อนตอนเรียนรอบแรกมี 5 คน (เพื่อนต่างคณะทั้งหมด) เปิดตัวปุป หายไปเลย 4 คน
อีกคนที่เหลือตอนเรียนรอบแรกกับไอ้ 3 คนที่สนิทมาก ๆ ช่วยผมจีบผู้ชายด้วยซ้ำ
เคยมีคนถามผมบ้างเหมือนกันว่า ผมเป็นไหม ตอนที่ต้องหาขอแก้ตัวว่าไม่ได้เป็น
มันเหนื่อย มันเครียด จนผมต้องถามตัวเองว่า "ทำแบบนี้ไปทำไม"
เมื่อได้คำตอบว่า "ใครจะคิดยังไงก็ช่าง มันเรื่องของเค้า แต่นี่ความสุขของผม ตัวตนของผม"
ถามมาเลย ตอนนี้ผมไม่มีอะไรต้องปิด และผมชอบมันด้วยซ้ำ
เป็นกำลังใจให้ทุกคนก้าวข้ามจุดนั้นมาให้ได้นะครับ
แม้มันจะไม่ราบเรียบเหมือนของผมก็ตาม
Don't give up
เมื่อบอกก๊วนเพื่อนว่าเป็น "เกย์" (ไม่มีดราม่า)
มันคล้ายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผมเมื่อ 2 ปีก่อน
เกริ่น [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
วันที่ผมบอกเพื่อนในก๊วน เป็นตอนที่นั่งกินข้าวในโรงอาหาร พวกมันก็คุยกันเรื่องผู้หญิง
อวดแฟนกันอะไรตามประสา มีคนในกลุ่มถามผม อะไรสักอย่างเกี่ยวกับผู้หญิง ผมบอกไปว่า "กูชอบผู้ชาย"
แรก ๆ มันคิดว่าผมอำเล่น ทุกคนดูอึน ๆ งง ๆ หลังจากนั่นทุกอย่างปรกติดี ไม่มีใครอึดอัด
ผมก็แอบแปลกใจนิดนึง ที่ไม่มีใครหายไป หรือแสดงท่าทีรังเกียจใด ๆ
อาจเป็นเพราะ การชีวิตของพวกผมไม่แตกต่างกันมากนัก
แต่พอเห็นใครหล่อ ๆ ผมก็เรียก "ผัว" เหมือนกันนะ
ส่วนเพื่อนตอนเรียนรอบแรกมี 5 คน (เพื่อนต่างคณะทั้งหมด) เปิดตัวปุป หายไปเลย 4 คน
อีกคนที่เหลือตอนเรียนรอบแรกกับไอ้ 3 คนที่สนิทมาก ๆ ช่วยผมจีบผู้ชายด้วยซ้ำ
เคยมีคนถามผมบ้างเหมือนกันว่า ผมเป็นไหม ตอนที่ต้องหาขอแก้ตัวว่าไม่ได้เป็น
มันเหนื่อย มันเครียด จนผมต้องถามตัวเองว่า "ทำแบบนี้ไปทำไม"
เมื่อได้คำตอบว่า "ใครจะคิดยังไงก็ช่าง มันเรื่องของเค้า แต่นี่ความสุขของผม ตัวตนของผม"
ถามมาเลย ตอนนี้ผมไม่มีอะไรต้องปิด และผมชอบมันด้วยซ้ำ
เป็นกำลังใจให้ทุกคนก้าวข้ามจุดนั้นมาให้ได้นะครับ
แม้มันจะไม่ราบเรียบเหมือนของผมก็ตาม
Don't give up