ผมเรียนอยู่ม.1ตอนนั้นผมทะเลาะกับเพื่อนด้วยแต่ความบังเอิญหรือเปล่าที่ทำให้ผมรู้จักกับผู้หญิงคนนี้เธอน่ารักนิสัยดีมีอารมณ์ที่สดใสเธอทำให้ผมมีความสุขยิ้มได้หัวเราะได้ โดยปกติผมจะไม่ค่อยยิ้มไม่ค่อยหัวเราะหรือมีความสุขสักเท่าไหร่นัก นานๆไปมันกลายมาเป็นความรัก ผมรักเธอมากเพราะผมไม่เคยรักใครมาก่อน เธอคือคนแรกของผม อยู่มาวันหนึ่งผมก็อยู่ม.2เรารักกันคบกันมันมีความสุขมากได้ทำอะไรด้วยกันหยอกล้อกัน ผมคิดว่านี่แหละใช่ที่สุดแล้วแต่แล้วสิ่งผมคิดไม่ถึงก็เกิดขึ้นเมื่อผมอยู่ม.3แฟนของเธอตัวจริงก็ปปรากฏตัวให้ผมเห็น ผมเสียใจมากแทบเป็นแทบตาย ผมเคยเกือบตายมาหลายครั้งแต่รอด เพราะผมยังมีครอบครัวอยู่ จากนั้นมาผมเลยไม่อยากรักใครอีกเลย อยู่ตั้งนานพึ่งจะรู้เป็นแค่คนคั่นเวลา....
ความรักของคนๆหนึ่ง....