กลับมาคบกัน แต่แฟนเฉยชากว่าเดิม

😢😢 ถ้าย้อนเวลาไปได้คงไม่ทำ. เเละเราไม่ยอมเลิก และห้ามเขามีใครด้วย เขาก็ไม่มีนะคะ เเล้วเราก็ห่างกันไม่ได้เจอกันแบบนี้2เดือนค่ะ โทรไปไม่รับ เราทักแชทไปก็อ่านตอบบ้างไม่ตอบบ้าง และเขาก็เหมือนจะให้โอกาสเรา เขาบอกว่าหางานทำใกล้ๆเขา  ถ้าเราได้งานทำ เขาจะมาขอเราจากที่บ้านจะขอหมั้นำไว้ เราก็พยายามหางานนะค่ะแต่ต้องเข้าใจว่างานที่ต่างจังหวัดหายากมาก. และทางบ้ารก็ไม่อยากให้ทำงานแถวนี้ด้วย. เพราะเรามีพี่ยุกทม. ค่ะ ที่บ้านจะให้มาอยู่กับพี่ เราก็เลยบอกเขาไปว่าที่บ้านไม่ยอม เราต้องได้ไปยุกรุงเทพฯ แล้วเขาก็บอกว่าถ้าไปเราก็คงต้องเลิกกัน สักวันเราต้องมีใหม่ยุดี แค่ไปฝึกงาน4 เดือนเรายังมีเลย เราบอกเขาว่าเรไม่มีแล้วเรารักเขา เราอยากมีอนาคตมีครอบครัวกับเขา และเราก็บอกว่าห่างกันแต่เราไม่เลิกนะ และไม่ให้เขามีใครด้วย แล้วเราก็มาทำงานที่กรุงเทพฯ เราก็พยายามโทรหาแน่เขาไม่รับ. ไลน์ไปก็อ่านแต่ ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง นานทีตอบ จนถึงวันลอยกระทงที่ผ่านมาค่ะ อยู่ดีๆเขาก็เฟสมาหาเรา เราพึ่งเลิกงานพอดี เขาก็ดูทรงจะกินเบียร์เข้าไป แล้วเขาก็เฟสมาหาเราแล้วบอกว่า วันนี้ทำอะไรอยู่ไหน ไปลอยกระทงกับใครบอกมา ไปกับผู้ชายคนไหน ยังจำได้ไหมว่าทุกปีไปลอยกระทงด้วยกัน จำได้ไหม ปีนี้คงไปลอยกับคนอื่นละสิ ไอ้เราก็แอบดีใจนะที่ เขายังพูดแบบนี้คือแบบ ทำให้เรารู้ว่าเขายังลืมเราไม่ได้  ( ได้ยินมาว่าคนเมามักจะพูดความจริง) อิอิ ซึ้งตอนช่วงนั้นเราเฮิร์ตพอควรค่ะ โทรนัดเพื่อนเข้าร้านเหล้าอาทิตย์ล่ะ3-4วัน เลิกงานมาก็เข้าค่ะ เพราะคิดว่าเราคงกลับไปคบกันไม่ได้เเล้ว สักวันเราคงง้อเค้าแบบนี้ไม่ได้คอยตามเค้าแบบนี้ไม่ได้ตลอดไปเราคงเหนื่อยตายก็กินเหล้าพยายามทำใจค่ะ. และเค้าจะติดตามเฟสเราตลอดเค้าสมัครเฟสใหม่มาแอดเรา ซึ่งเราไม่รู้ว่าเขาเราก็รับค่ะ เขาก็ติดตามชีวิตเรามาตั้วแต่หลังวันลอยกระทง แต่เราไม่รู้เราไปร้านเหล้าเขาก็รู้  จนวันนึ่งเขาบอกเราในไลน์ว่า จะให้โอกาสเราให้เราแก้ตัว แต่เราต้องเลิกเข้าร้านเหล้า เราก็รับปากนะ และเราก็มีคอลหากันบ้างมันดีขึ้นค่ะ แต่ช่วงต้นเดือนธันวาคม เป็นวันเกิดคนนั้นค่ะคนที่เราเคยเผลอนอกใจเขาไปคบคนนั้รอ่ะค่ะ เราก็เลยอวนพรและแทร้กรูปไปให้ และแฟนเราไปเห็นค่ะ แล้วเขาก็ด่าเราเขาบอกว่าไม่น่าให้โอกาสคนอย่างเรา. เราพยายามอธิบาย เขาไม่ฟังอะไรทั้งนั้นเขาบอกว่าขอโอกาสคืน ไม่ให้แล้ว เราเสียใจมาก เฮิร์ตกว่าเดิมอีก. แต่เราก็ยังง้อและติดต่อไปหาเขาเหมือนเดิม เขาก็อ่านเหมือนเดิมแต่ไม่ตอยเราไลน์หาเขาทุกวัน ถามอะไรไปตั้งเยอะ อ่านแต่ไม่ตอบ มีแต่บอกว่าทำงาน ไม่ว่าง เขาก็บอกเราว่า เราเดินคนละทางแล้วคงไปต่อไม่ได้แล้ว เราก็ยอกว่าเราไม่เลิกเรารักเขา. ไม่ให้เขามีใคร แต่ดีที่เขาไม่มีจริงๆนะคะ ถามน้องถามคนใกล้ตัวเขาก็ไม่มีจริงๆเขาทำงานอย่างเดียวแทบไม่มีเวลานอน ต้องรับงานนอกมาทำด้วย  ตลอดเวลาที่เราพยายามง้อเขาคุยกับเขา เเต่เขาอ่านบ้างตอบบ้างไม่ตอบบ้างเราก็บอกเจาว่าจะลางานกลับไปหานะเขาก็บอกว่าไม่ต้องมา มาก็ไม่ว่างให้หรอก เราก็ไม่ไปค่ะ จนช่วงปีใหม่มะกิเราคิดถึงเขามาก อยากกลับไปเค้าดาวกับเขาเหมือนทุกปี เลยบอกเขาว่าจะกลับไปหานะ ถ้าไม่มา้เจอจะตามถึงบ้านเลย แต่เราก็ไม่ได้กลับค่ะเพราะปีใหม่เราไม่ได้หยุด แล้วช่วงวันที่ 3ค่ะเราได้หยุดงานเลยบอกเขาว่าจะกลับไปหานะ. เขาก็บอกว่าไม่ให้มานะค่เแต่เราก็ฝืนค่ะ กลับไปเลยค่ะ ก็ถ่ายรูปให้ดูว่ากลับจริง พอถึงก็บอกเขามารับเขาก็ไม่มาบอกไม่ว่างออกมารับงานข้างนอก เราเลยบอกว่างั้นไปหาที่บ้านนะจะไปรอ เขาเลยบอกว่าไม่ต้อง งั้นจะเลื่อนงานออกไป. สัก30 นาทีจะไปหา ให้เราไปเปิดห้องที่โรงแรม. เราก็ไปค่ะ สัก40 กว่านาทีเขาก็มาค่ะ เราเห็นเขาทีแรกเรายิ้มไม่หุบเลย. 5เดือนที่ไม่ได้เจอกัน อยากจะร้องไห้ เขามาเขาก็หอบงานมาทำด้วย. เราก็ทำหน้าตาปกติ เราก็เหมือนอมยิ้มด้วย แต่เขาประเภทไม่หวานไม่โรแมนค่ะอันนั้เราชินแล้ว. เขาก็พูดกับเราปกตินะปกติทุกอย่าง เราก็กอดเขา เขาก็บอกกอดได้แต่อย่าโดนแขาเขาทำงานยุ เราก็ยิ้มนะ แต่เขาก็ยังเฉยชาค่ะ จะร้องไห้ก็ตรงเฉยชานี่แหละไม่แคร์เราเหมือนแต่ก่อนมาก คืนนั้นก็นอนด้วยกันนะ เราอาบน้ำเสร็จกำลังจะนอน เขาก็เปิดโน้ตบุคดูสารคดี เรากำลังจะหลับ เขาก็พูดแล้วยิ้มขึ้นว่า ไม่ดูสารคดีด้วยแล้วหรอ เราก็อดยิ้มไม่ได้ค่ะ เพราะปกติอยู่ด้วยกันเราจะชอบนอนดูสารคดีกับเขา. เราก็ขยับไปใกล้เขาแล้วนอนดูด้วยกัน. 1 ชม. ผ่านไปเขาก็หันหน้ามาหาเรา เเล้วพูดว่า ไม่อยากมีอะไรกับเจาเหมือนแต่ก่อนเเล้วหร่อ เราก็ยิ้มค่ะ. แล้วสักพักก็จบด้วยการที่เรามีอะไรกันในคืนนั้นตอนมีอะไรกันเขาก็กอดจูบเราเหมือนเคยทำ (เราไม่คิดว่าเราเป็นของตายนะที่เรายอมคือเรารักเขา และเขาเคยบอกเราว่าเขาจะมีอะไรด้วยก็แค่กับคนที่เขารักเท่านั้น