ระบายค่ะคนที่ืเราชอบกำลังจะมีแฟน

คือเราคุยกับพี่คนนึงตั้งแต่ตอนที่พี่เค้าเรียนมอปลายจนตอนนี้ีเขาอยู่ปี2เขาเป็นคนกรุงเทพ เราเป็นคนตจว.พี่เขาเป็นคนดังมีคนตืดตามหลักแสนแล้วเป็นคนหน้าตาดีมากแต่นางจะติ๊งต๊องไม่หน่อย เรารู้จักกับพี่เค้ามานานแล้ว4ปีกว่าแล้วกับอีกที่มาทีหลังเขาเพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงปีอ่ัแต่เขาอยู่กรุงเทพเหมือนกันเลยได้เจอกันบ่อยแต่เรามันคนตจว.เรียนก็ต้องเรียนไม่หาก็ไม่ได้อีก พอพี่เขามาเราก็ไม่ว่างออกไปเจอเพราะเป็นช่วงสอบอีกจนสุดท้ายพี่เค้าบอกว่าเนี่ยพี่กำลังจะมีแฟนน่ะ เรานี่โคตรเจ็บเลยเราก็ถามพี่เขาว่าคนนั้นเป็นใครเหรอโชคดีจัง ทั้งๆที่พี่เขาก็รู้ว่าเราชอบทำไมมาพูดอวดแบบนี้จุกเลยทีเดียว เราถามชื่อคนนั้นแต่พี่เขาบอกว่าคนนั้นบอกว่าอย่าบอกเรากลัวเราไม่ชอบ จริงใครมันจะไปชอบว่ะ แต่เรากลับตอบไปว่าพี่ชอบใครเราก็ชอบด้วยแค่เห็นพี่มีความสุขก็พอใจ แต่ข้างในมันกลับบอกว่าถึงจะพูดออกไปว่าชอบแต่ข้างใครคือไม่ชอบแต่ก็ไม่ถึงเกลียดเพราะรู้น่ะว่าเค้าไม่ผิดไรแต่ใครว่ะจะพูดอะไรแบบนี้โดยไม่เสียใจได้ทั้งๆที่เราเค้ากันคุยกันตลอดเราชนะทุกอย่างยกเว้นใจ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นก่อนที่คนนั้นจะเข้ามาเรายังคุยกันรักกันดีถึงจะอยู่ในสถานะไม่มีชื่อเรียกก็เถอะ เขาเคยเชื่อฟัง ไว้ใจ สัญญาว่าจะไม่นอกใจเราทั้งที่เราก็ไม่เป็นแฟนกัน ถ้าไม่ได้คิดอะไรมาให้ความหวังทำไม ไหนบอกว่าจะไม่นอกใจถึงเราจะอยู่ในสถานะที่ไม่มีชื่อเรียกแต่เราก็มีหัวใจน่ะ ถ้าไม่คิดอะไรจะพูดแบบนั้นทำไม พี่ไม่คิดแต่เราคิดไง รักมากกว่าแพ้