สวัสดีค่ะเพื่อนๆ คือเรื่องมันมีอยู่ว่า..
เรารู้จักกับเพื่อนสนิทคนนี้มานานมาก เรารู้จักกันตอนเรียนค่ะ
เขาเคยคบเพื่อนเรา เราเคยคบเพื่อนเขา สมัยเรียนนะ
เราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ต่อมาเราก็เลิกกับแฟนเรา เขาก็เหมือนกัน
เราก็ต่างคนต่างหายจากกันไป..
หลังจากนั้น ซักพัก ตอนนั้นเขาสมัครเป็นทหารอากาศค่ะ
ก็ไม่รู้อะไร ทำให้เราได้กลับมาคุยกัน และก็คบกันค่ะ
คบได้ไม่นานเราก็ต้องเลิกกัน ตอนนั้นมันก็อาจจะเด็กด้วยกันทั้งคู่
หลังจากเลิกกันมาซักพัก เราก็เริ่มติดต่อกันอีก แต่ครั้งนี้ในฐานะเพื่อนนะคะ
เราก็คุยบ้าง หายบ้าง ไม่สม่ำเสมอ แต่ทุกครั้งที่เราไม่โอเค เราจะมีเขาเสมอ
เราก็สนิทกันจนถึงขั้น ที่เขาเป็นเพื่อนผู้ชายที่เราสนิทและรักด้วยมากที่สุด
เราก็คบๆเลิกๆกับแฟนเรา เขาก็เหมือนกัน จนวันเกิดเราปีนึง
(ตอนนั้นเราก็ไม่มีใคร แต่ตอนนั้นเรากำลังคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง(เขาเป็นเชฟค่ะ) )
เพื่อนสนิทเราคนนี้ ส่งข้อความมาว่า สุขสันต์วันเกิดนะ เป็นแฟนกันไม๊!!?
เราก็เห้ย เมารึเปล่าเนี่ย เขาก็รอคำตอบจากเรา แต่ตอนนั้นยอมรับค่ะ เราก็ตอบเบี่ยงๆไป
เพราะเรากำลังคุยกับเชฟอยู่ค่ะ เลยไม่ได้สนใจ เขาก็หายไปซักพักใหญ่ๆ เราก็กลับมาคุยกันอีก
ก็เป็นเพื่อนสนิทกันคอยอยู่ข้างกันแบบนี้ มาอีกหลายปี จนเมื่อวันที่ 2 มกราคม 61 สดๆร้อนๆ
อยู่ดีดี เขาก็ส่งข้อความมาอีก .. "เธอ ถ้า30แล้วเรายังไม่มีใคร เรามาแต่งงานกันไหม?" ยอมรับเลยค่ะว่าคิดว่าเขาแค่พูดเล่นๆ
ไอเราก็ตอบไปแบบงง ห้ะ!! คิดดีละหรอ เขาก็บอกคิดดีละ แล้วเขาก็โทรมาหาเดี๋ยวนั้น พูดแบบที่พิมพ์มาเลยค่ะ
เราก็ถามทำไมถึงพิมพ์มาแบบนั้น เขาก็บอกเหตุผล ว่า ถ้า30เราก็อยากสร้างครอบครัวรึเปล่าวะ ไอเราก็ถามต่อ ละทำไมต้องเป็นเราด้วยอะ
เขาก็ตอบมาว่า ก็เธอเป็นคนที่เข้าใจเรามากที่สุด .. เขาก็พูดว่าไง เรามาแต่งกันไม๊ ตอน30 เราก็ถามต่อ อะไรจะแต่งเลยไม่คบก่อนหรอ
เขาตอบว่า ไม่คบแล้วจะแต่งเลย ตกลงว่าไง!!
เหอะๆ ช็อคค่ะ เพื่อนสนิทมาพูดแบบนี้ ถ้าถามเรารู้สึกยังไง ยอมรับค่ะว่าเราก็รู้สึกดีกับเขามากๆ ยอมรับค่ะว่ารัก แต่มองอีกมุม เราก็กลัวต้องเสียเขาไปค่ะ
เพื่อนๆ เคยมีประสบการณ์แบบนี้บ้างไหมคะ แล้วทำยังไงเลือกแบบไหนกันบ้าง ???
เมื่อเพื่อนสนิทมาบอกว่า "อีก3ปีข้างหน้าถ้าไม่มีใคร เรามาแต่งงานกันไม๊?"
เรารู้จักกับเพื่อนสนิทคนนี้มานานมาก เรารู้จักกันตอนเรียนค่ะ
เขาเคยคบเพื่อนเรา เราเคยคบเพื่อนเขา สมัยเรียนนะ
เราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ต่อมาเราก็เลิกกับแฟนเรา เขาก็เหมือนกัน
เราก็ต่างคนต่างหายจากกันไป..
หลังจากนั้น ซักพัก ตอนนั้นเขาสมัครเป็นทหารอากาศค่ะ
ก็ไม่รู้อะไร ทำให้เราได้กลับมาคุยกัน และก็คบกันค่ะ
คบได้ไม่นานเราก็ต้องเลิกกัน ตอนนั้นมันก็อาจจะเด็กด้วยกันทั้งคู่
หลังจากเลิกกันมาซักพัก เราก็เริ่มติดต่อกันอีก แต่ครั้งนี้ในฐานะเพื่อนนะคะ
เราก็คุยบ้าง หายบ้าง ไม่สม่ำเสมอ แต่ทุกครั้งที่เราไม่โอเค เราจะมีเขาเสมอ
เราก็สนิทกันจนถึงขั้น ที่เขาเป็นเพื่อนผู้ชายที่เราสนิทและรักด้วยมากที่สุด
เราก็คบๆเลิกๆกับแฟนเรา เขาก็เหมือนกัน จนวันเกิดเราปีนึง
(ตอนนั้นเราก็ไม่มีใคร แต่ตอนนั้นเรากำลังคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง(เขาเป็นเชฟค่ะ) )
เพื่อนสนิทเราคนนี้ ส่งข้อความมาว่า สุขสันต์วันเกิดนะ เป็นแฟนกันไม๊!!?
เราก็เห้ย เมารึเปล่าเนี่ย เขาก็รอคำตอบจากเรา แต่ตอนนั้นยอมรับค่ะ เราก็ตอบเบี่ยงๆไป
เพราะเรากำลังคุยกับเชฟอยู่ค่ะ เลยไม่ได้สนใจ เขาก็หายไปซักพักใหญ่ๆ เราก็กลับมาคุยกันอีก
ก็เป็นเพื่อนสนิทกันคอยอยู่ข้างกันแบบนี้ มาอีกหลายปี จนเมื่อวันที่ 2 มกราคม 61 สดๆร้อนๆ
อยู่ดีดี เขาก็ส่งข้อความมาอีก .. "เธอ ถ้า30แล้วเรายังไม่มีใคร เรามาแต่งงานกันไหม?" ยอมรับเลยค่ะว่าคิดว่าเขาแค่พูดเล่นๆ
ไอเราก็ตอบไปแบบงง ห้ะ!! คิดดีละหรอ เขาก็บอกคิดดีละ แล้วเขาก็โทรมาหาเดี๋ยวนั้น พูดแบบที่พิมพ์มาเลยค่ะ
เราก็ถามทำไมถึงพิมพ์มาแบบนั้น เขาก็บอกเหตุผล ว่า ถ้า30เราก็อยากสร้างครอบครัวรึเปล่าวะ ไอเราก็ถามต่อ ละทำไมต้องเป็นเราด้วยอะ
เขาก็ตอบมาว่า ก็เธอเป็นคนที่เข้าใจเรามากที่สุด .. เขาก็พูดว่าไง เรามาแต่งกันไม๊ ตอน30 เราก็ถามต่อ อะไรจะแต่งเลยไม่คบก่อนหรอ
เขาตอบว่า ไม่คบแล้วจะแต่งเลย ตกลงว่าไง!!
เหอะๆ ช็อคค่ะ เพื่อนสนิทมาพูดแบบนี้ ถ้าถามเรารู้สึกยังไง ยอมรับค่ะว่าเราก็รู้สึกดีกับเขามากๆ ยอมรับค่ะว่ารัก แต่มองอีกมุม เราก็กลัวต้องเสียเขาไปค่ะ
เพื่อนๆ เคยมีประสบการณ์แบบนี้บ้างไหมคะ แล้วทำยังไงเลือกแบบไหนกันบ้าง ???