เริ่มเลยนะค่ะ
เรากับเเฟนรู้จักกันที่ต่างประเทศที่โรงเรียนสอนภาษาแห่งหนึ่งในเมืองหนาวแห่งนึงค่ะ แฟนของเราเปนฝ่ายชอบเราก่อน เแต่เค้าจีบคนไม่เป็น เราเลยถามเค้าตรงๆๆ หลังจากนั้นเราก้คุยกันมาเรื่อยๆ จนมีอะไรกัน แล้วก้ตกลงเปนเเฟนกันค่ะ คือ เค้าเป็นแฟนคนแรกของเรานะค่ะ ส่วนเราเป็นคนที่สองของเค้า เค้าเลิกกันแฟนที่คบกันมา 9 ปี เค้าเคยบอกเราว่าเค้าชอบเรามาก แต่เค้ายังไม่อยากมีแฟนตอนนี้ (เค้ามีเเผนที่จะเรียนต่อปริญญาโทที่อเมริกา 2 ปีค่ะ) คบกันได้สักพัก เราก็รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ดูชิวเกิ๊น บางที่เราดูเค้าไม่ค่อยสนใจเราด้วยซ้ำ ยกตัวอย่างนะค่ะ เวลาที่เรานัดกัน เค้าจะชอบตื่นสายถึงสายมาก บางที่เราก้ต้องไปรอเค้า 2-3 ชั่วโมง มีครั้งนึงเราต้องไปรอเค้าที่ร้านสเต็ก พอเราถามเค้าว่าอยู่ไหนแล้ว เค้ายังไม่ตื่นเลยค่ะ นัดทุกครั้งเราก้ต้องไปรอทุกครั้งเลยค่ะ
หลังจากนั้นไม่นาน เค้าได้ตอบรับให้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่เมืองอื่นค่ะ พอดีตอนนั้นเราจบคอร์สภาษาที่โรงเรียนเก่าประกอบกับอยู่มาได้สักพักแล้ว เริ่มเบื่อชิคาโก เราก้เลยตัดสินใจย้ายตามเค้าไป โดยเราเเพลนว่าจะไปทำงานเก็บเงินแล้วเรียนต่อโทที่นั้น เค้าดูดีใจมากนะค่ะตอนที่เราบอกว่าเราจะย้ายไปกับเค้าด้วย ช่วงเเรกที่เราย้ายไป เราไปอาศัยอยู่บ้านญาติเค้าค่ะ ช่วงนั้นเค้าก้ช่วยเราหาบ้านพักนะค่ะ ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่เราเห็นความรักที่เค้ามีให้เราค่ะ เค้าช่วเราเดินตากแดดหาบ้าน นั่งรถเมล์ไกลๆ (เเฟนเราค่อนข้างเป็นลูกคุณหนูค่ะ ทางบ้านมีฐานะ ไม่ค่อยได้ทำอะไรลำบากเท่าไร) เราได้บ้านเช่าหลังนึงค่ะ แต่ตอนนั้นลึกๆๆเราอยากอยู่กะเเฟนเรา ซึ่งเค้าต้องอยู่หอพักที่มหาลัย เราเลยขอเค้าว่าให้เราอยู่ด้วยได้มั้ย ช่วงเเรกเค้าก้ลำบากใจค่ะ เพราะกัวคนดูแลหอจับ แต่ตอนหลังเค้าก้ยอมค่ะ (ช่วงนั้นเริ่มมีทะเลาะกันนิดหน่อยแล้วค่ะ)
ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน เเฟนเราเค้าก้น่ารักมากนะค่ะ เราไม่เคยทะเลาะกันข้ามวันเลยค่ะ เรารู้ว่าเรามักจะเริ่มงี่เง่าก่อน แบบเรียกร้องความสนใจให้เคามาง้อเรา พอเค้ามาง้อเราก้จะหายโกด งอแงใส่บ้าง โมโหหิวบ้าง เวลาเค้าไปไหนกับเพื่อนเค้าก้จะพาเราไปด้วยหรือบอกเราก่อนเสมอ เรารักเค้ามากนะค่ะ เค้าเคยบอกเราว่าให้รอเค้าเรียนจแล้วได้งานในแบบที่เค้าอยากทำหน่อยได้มั้ย เค้าอยากแต่งงานกับเรา เราโคดหวังให้มันเปนแบบนั้นเลยค่ะ
หลังจากนั้นเราเริ่มไม่เห็นทางว่าถ้าเราฝืนอยู่ที่อเมริกาแล้วจะมีประโยชน์ ประกอบกับเริ่มเปนห่วงแม่ที่อยู่ที่ไทย เราเลยตัดสินใจกลับไทย เค้าก้บอกว่าไม่ต้องห่วงเค้านะ เค้าจะโทรหาเราบ่อยๆๆ เค้าก้ดูเศร้าๆนิดหน่อยนะค่ะ ตอนนั้นเราก้กัวนะค่ะ เพราะเรากับแฟนเปนคนไม่ชอบคุยโทรสับ พอถึงไทยเราก้คุยกับทุกวันค่ะ ส่งข้อความหากัน โดยเรามักจะเป็นคนที่เริ่มก่อน ตอนนั้นเราก้เริ่มรู้สึกถึงความไม่ใส่ใจ ไม่สนใจของเค้าค่ะ เค้าดูไม่เเคร์เาเหมือนตอนอยู่ด้วยกัน ประกอบกับช่วงแรกรายังไม่ได้ทำงาน ความจิตตกมีความเปนพิเศษ แต่เค้าก้ยังน่ารักนะค่ะ วันครบรอบเค้าก้ส่งดอกไม้มาให้ค่ะ เวลาไปไหนมาไหนก้บอกเราเหมือนเดิม คือการที่เค้าไปไหนมาไหน แล้วเราอยากให้เค้าบอกเรา เราไม่ได้อยากจะจับผิดเค้านะค่ะ เราแค่ไม่อยากรบกวนเค้าเวลาเค้าอยู่กับเพื่อน เรามักจะบอกเค้าแบบนี้เสมอ เรามักจะทะเลาะกันบ้างค่ะ คือเราน้อยใจจิงๆนะค่ะ เรารู้สึกเค้าไม่ใส่ใจเรา เค้าคุยกับเราน้อยมากค่ะ วันละ 5 -10 นาที บางมีก้น้อยก่านั้น
พอเค้าเรียนจบปริญญาใบแรก แล้วต้องเรียนใบที่สองต่อ เค้าต้องย้ายไปอีกเมืองหนึ่งค่ะ ช่วงแรกเค้าก้โทรหาเราปกติดี ยังบอกรักเราดี จนวันนึงค่ะก้เริ่มพูดถึงผู้หญิงคนนึง คือผู้หญิงคนนีเค้าแปลกๆ ชอบโกหกคนอื่นค่ะ เราก้บอกแฟนเราว่าอย่าไปยุ่งกับผู้หญิงคนนี้ มีแต่เสียกับเสีย แต่เค้าบอกว่าคงทำแบบนั้นไม่ได้เพราะ ต้องเรียนห้องเดียวกัน เราก้พยายามเข้าใจในค่ะ แต่ความพีคมันอยู่ที่ วันนึงแฟนเราเล่าให้เราฟังว่า ผู้หญิงคนนี้ เดินกับแฟนเราแล้วเปียกบ้าง หรือบอกแฟนเราว่ามื่อคืนเกือบโทรหาแฟนเรา เพราะทนไม่ไหว (เราเนี่ยแหละค่ะ ทนไม่ไหว) เราเลยเอาเฟสบุ๊คแอดเฟรนเพื่อนของเค้าที่อยู่ที่นั้น ปรากฏว่าไม่มีใครรับแอดค่ะ แต่ทันทีที่เราแอดไป ผู้หญิงคนนั้นแคปหน้าจอที่เราแอดเค้าไปส่งให้แฟนเรา แบบแฟนเราด่าเราเสียดายเลยค่ะ เช่น เทอโง่หรือเปล่า ทำไมเทอทำแบบนี้ เทอจะไม่ให้เรามีที่ยืนในสังคมเลยเหรอ ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากขอโทอแล้วกังวลว่าเค้าจะไม่มีเพื่อนคนอื่นคบเค้า แต่ลึกๆๆก้ไม่ได้คิดว่ามันจะเปนเรื่องใหญ่ขนาดนั้น ทะเลาะกันพักใหญ่ เค้าก้หันมาคุยกับเราแบบปกตินะค่ะ จนเราไปเหนเค้ากดไลค์รูปผู้หญิงคนนั้น เราก้กังวลค่ะ เราไม่ได้กังวลว่าแฟนจะนอกใจนะค่ะ แต่กัวผู้หญิงคนนั้น หลังจากนั้นเราก้เริ่มโทรจิกค่ะ ถามเค้าตลอดว่าทำไรอยู่ ไปกินข้าวกับใคร (เค้าชอบตอบว่ากินกะเพื่อน ซึ่งตอนหลังมารู้ว่าไปกินกับผู้หญิงคนนั้นสองคน)
พอเราจิก เราก้รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนปลงค่ะ เค้าดูเบื่อ ดูเซง ดูไม่รักเราเหมือนเดิมจนเค้าขอห่างจากเราสักพัก แต่เราไม่ให้ค่ะ เรากัว เรากัวเค้าหายไปเลย จนในที่สุดเค้าก้ขอเลิกค่ะ เราก้ตื้อนะค่ะ ทั้งโทรไลน์ เฟส สไกด์ เฟสไทม์ รวมถึงส่งอีเมลล์ เค้าก้บอกว่าไม่เอาไม่ไหว ก่อนเลิกเราเคยขู่เค้าค่ะว่าจะตามรังควานให้ถึงที่สุด จะบอกเพื่อนเค้า คือเรารู้ว่าเค้าเปนพวกห่วงหน้าตาตัวเอง ตอนนั้นคิดแค่ว่าทำยังไงก้ได้ให้เค้ายังติดต่อเราอยู่ สุดท้ายก้ไปค่ะ เราก้ทำใจไม่ได้จนคิดได้ว่า เอาว่ะ ถ้าถึงวันเกิดเรา เราจะตัดใจ
รักระยะไกล คบแล้วเลิก สุดท้ายเราเป็นคนที่ไม่ใช่
เรากับเเฟนรู้จักกันที่ต่างประเทศที่โรงเรียนสอนภาษาแห่งหนึ่งในเมืองหนาวแห่งนึงค่ะ แฟนของเราเปนฝ่ายชอบเราก่อน เแต่เค้าจีบคนไม่เป็น เราเลยถามเค้าตรงๆๆ หลังจากนั้นเราก้คุยกันมาเรื่อยๆ จนมีอะไรกัน แล้วก้ตกลงเปนเเฟนกันค่ะ คือ เค้าเป็นแฟนคนแรกของเรานะค่ะ ส่วนเราเป็นคนที่สองของเค้า เค้าเลิกกันแฟนที่คบกันมา 9 ปี เค้าเคยบอกเราว่าเค้าชอบเรามาก แต่เค้ายังไม่อยากมีแฟนตอนนี้ (เค้ามีเเผนที่จะเรียนต่อปริญญาโทที่อเมริกา 2 ปีค่ะ) คบกันได้สักพัก เราก็รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ดูชิวเกิ๊น บางที่เราดูเค้าไม่ค่อยสนใจเราด้วยซ้ำ ยกตัวอย่างนะค่ะ เวลาที่เรานัดกัน เค้าจะชอบตื่นสายถึงสายมาก บางที่เราก้ต้องไปรอเค้า 2-3 ชั่วโมง มีครั้งนึงเราต้องไปรอเค้าที่ร้านสเต็ก พอเราถามเค้าว่าอยู่ไหนแล้ว เค้ายังไม่ตื่นเลยค่ะ นัดทุกครั้งเราก้ต้องไปรอทุกครั้งเลยค่ะ
หลังจากนั้นไม่นาน เค้าได้ตอบรับให้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่เมืองอื่นค่ะ พอดีตอนนั้นเราจบคอร์สภาษาที่โรงเรียนเก่าประกอบกับอยู่มาได้สักพักแล้ว เริ่มเบื่อชิคาโก เราก้เลยตัดสินใจย้ายตามเค้าไป โดยเราเเพลนว่าจะไปทำงานเก็บเงินแล้วเรียนต่อโทที่นั้น เค้าดูดีใจมากนะค่ะตอนที่เราบอกว่าเราจะย้ายไปกับเค้าด้วย ช่วงเเรกที่เราย้ายไป เราไปอาศัยอยู่บ้านญาติเค้าค่ะ ช่วงนั้นเค้าก้ช่วยเราหาบ้านพักนะค่ะ ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่เราเห็นความรักที่เค้ามีให้เราค่ะ เค้าช่วเราเดินตากแดดหาบ้าน นั่งรถเมล์ไกลๆ (เเฟนเราค่อนข้างเป็นลูกคุณหนูค่ะ ทางบ้านมีฐานะ ไม่ค่อยได้ทำอะไรลำบากเท่าไร) เราได้บ้านเช่าหลังนึงค่ะ แต่ตอนนั้นลึกๆๆเราอยากอยู่กะเเฟนเรา ซึ่งเค้าต้องอยู่หอพักที่มหาลัย เราเลยขอเค้าว่าให้เราอยู่ด้วยได้มั้ย ช่วงเเรกเค้าก้ลำบากใจค่ะ เพราะกัวคนดูแลหอจับ แต่ตอนหลังเค้าก้ยอมค่ะ (ช่วงนั้นเริ่มมีทะเลาะกันนิดหน่อยแล้วค่ะ)
ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน เเฟนเราเค้าก้น่ารักมากนะค่ะ เราไม่เคยทะเลาะกันข้ามวันเลยค่ะ เรารู้ว่าเรามักจะเริ่มงี่เง่าก่อน แบบเรียกร้องความสนใจให้เคามาง้อเรา พอเค้ามาง้อเราก้จะหายโกด งอแงใส่บ้าง โมโหหิวบ้าง เวลาเค้าไปไหนกับเพื่อนเค้าก้จะพาเราไปด้วยหรือบอกเราก่อนเสมอ เรารักเค้ามากนะค่ะ เค้าเคยบอกเราว่าให้รอเค้าเรียนจแล้วได้งานในแบบที่เค้าอยากทำหน่อยได้มั้ย เค้าอยากแต่งงานกับเรา เราโคดหวังให้มันเปนแบบนั้นเลยค่ะ
หลังจากนั้นเราเริ่มไม่เห็นทางว่าถ้าเราฝืนอยู่ที่อเมริกาแล้วจะมีประโยชน์ ประกอบกับเริ่มเปนห่วงแม่ที่อยู่ที่ไทย เราเลยตัดสินใจกลับไทย เค้าก้บอกว่าไม่ต้องห่วงเค้านะ เค้าจะโทรหาเราบ่อยๆๆ เค้าก้ดูเศร้าๆนิดหน่อยนะค่ะ ตอนนั้นเราก้กัวนะค่ะ เพราะเรากับแฟนเปนคนไม่ชอบคุยโทรสับ พอถึงไทยเราก้คุยกับทุกวันค่ะ ส่งข้อความหากัน โดยเรามักจะเป็นคนที่เริ่มก่อน ตอนนั้นเราก้เริ่มรู้สึกถึงความไม่ใส่ใจ ไม่สนใจของเค้าค่ะ เค้าดูไม่เเคร์เาเหมือนตอนอยู่ด้วยกัน ประกอบกับช่วงแรกรายังไม่ได้ทำงาน ความจิตตกมีความเปนพิเศษ แต่เค้าก้ยังน่ารักนะค่ะ วันครบรอบเค้าก้ส่งดอกไม้มาให้ค่ะ เวลาไปไหนมาไหนก้บอกเราเหมือนเดิม คือการที่เค้าไปไหนมาไหน แล้วเราอยากให้เค้าบอกเรา เราไม่ได้อยากจะจับผิดเค้านะค่ะ เราแค่ไม่อยากรบกวนเค้าเวลาเค้าอยู่กับเพื่อน เรามักจะบอกเค้าแบบนี้เสมอ เรามักจะทะเลาะกันบ้างค่ะ คือเราน้อยใจจิงๆนะค่ะ เรารู้สึกเค้าไม่ใส่ใจเรา เค้าคุยกับเราน้อยมากค่ะ วันละ 5 -10 นาที บางมีก้น้อยก่านั้น
พอเค้าเรียนจบปริญญาใบแรก แล้วต้องเรียนใบที่สองต่อ เค้าต้องย้ายไปอีกเมืองหนึ่งค่ะ ช่วงแรกเค้าก้โทรหาเราปกติดี ยังบอกรักเราดี จนวันนึงค่ะก้เริ่มพูดถึงผู้หญิงคนนึง คือผู้หญิงคนนีเค้าแปลกๆ ชอบโกหกคนอื่นค่ะ เราก้บอกแฟนเราว่าอย่าไปยุ่งกับผู้หญิงคนนี้ มีแต่เสียกับเสีย แต่เค้าบอกว่าคงทำแบบนั้นไม่ได้เพราะ ต้องเรียนห้องเดียวกัน เราก้พยายามเข้าใจในค่ะ แต่ความพีคมันอยู่ที่ วันนึงแฟนเราเล่าให้เราฟังว่า ผู้หญิงคนนี้ เดินกับแฟนเราแล้วเปียกบ้าง หรือบอกแฟนเราว่ามื่อคืนเกือบโทรหาแฟนเรา เพราะทนไม่ไหว (เราเนี่ยแหละค่ะ ทนไม่ไหว) เราเลยเอาเฟสบุ๊คแอดเฟรนเพื่อนของเค้าที่อยู่ที่นั้น ปรากฏว่าไม่มีใครรับแอดค่ะ แต่ทันทีที่เราแอดไป ผู้หญิงคนนั้นแคปหน้าจอที่เราแอดเค้าไปส่งให้แฟนเรา แบบแฟนเราด่าเราเสียดายเลยค่ะ เช่น เทอโง่หรือเปล่า ทำไมเทอทำแบบนี้ เทอจะไม่ให้เรามีที่ยืนในสังคมเลยเหรอ ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากขอโทอแล้วกังวลว่าเค้าจะไม่มีเพื่อนคนอื่นคบเค้า แต่ลึกๆๆก้ไม่ได้คิดว่ามันจะเปนเรื่องใหญ่ขนาดนั้น ทะเลาะกันพักใหญ่ เค้าก้หันมาคุยกับเราแบบปกตินะค่ะ จนเราไปเหนเค้ากดไลค์รูปผู้หญิงคนนั้น เราก้กังวลค่ะ เราไม่ได้กังวลว่าแฟนจะนอกใจนะค่ะ แต่กัวผู้หญิงคนนั้น หลังจากนั้นเราก้เริ่มโทรจิกค่ะ ถามเค้าตลอดว่าทำไรอยู่ ไปกินข้าวกับใคร (เค้าชอบตอบว่ากินกะเพื่อน ซึ่งตอนหลังมารู้ว่าไปกินกับผู้หญิงคนนั้นสองคน)
พอเราจิก เราก้รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนปลงค่ะ เค้าดูเบื่อ ดูเซง ดูไม่รักเราเหมือนเดิมจนเค้าขอห่างจากเราสักพัก แต่เราไม่ให้ค่ะ เรากัว เรากัวเค้าหายไปเลย จนในที่สุดเค้าก้ขอเลิกค่ะ เราก้ตื้อนะค่ะ ทั้งโทรไลน์ เฟส สไกด์ เฟสไทม์ รวมถึงส่งอีเมลล์ เค้าก้บอกว่าไม่เอาไม่ไหว ก่อนเลิกเราเคยขู่เค้าค่ะว่าจะตามรังควานให้ถึงที่สุด จะบอกเพื่อนเค้า คือเรารู้ว่าเค้าเปนพวกห่วงหน้าตาตัวเอง ตอนนั้นคิดแค่ว่าทำยังไงก้ได้ให้เค้ายังติดต่อเราอยู่ สุดท้ายก้ไปค่ะ เราก้ทำใจไม่ได้จนคิดได้ว่า เอาว่ะ ถ้าถึงวันเกิดเรา เราจะตัดใจ