ขอพื้นที่ระบายหน่อยค่ะ ไม่ไหวแล้วกับตัวเอง

ตอนนี้เราไม่สบายใจเลยยค่ะ มีหลายเรื่องวนในหัวมาก แบบคิดไม่ตกเลย 1.เรื่องความรัก เรายังไม่เคยสมหวังในความรักเลยค่ะตั้งแต่เกิดมา เราอายุ 15 อยู่ม.4 ตอนนี้ก็ผิดหวังแบบจังๆติดกันมา 4 ครั้งค่ะ ครั้งที่1-3 พอจบลงก็ปิดกั้นตัวเองแล้วนะ มีกำแพงมาแบบสูงมากเลย ต่อมาก็เริ่มมีความรักครั้งที่ 4 ค่ะ ครั้งนี้ดูเหมือนจะดีนะคะ เค้าเป็นรุ่นพี่ค่ะ เป็นคนที่ค่อนข้างจริงจังกับชีวิตมากเลยค่ะ ไม่ค่อยยืดหยุ่นให้ตัวเองเท่าไร แต่เราก็เป็นคนแบบเค้าเลยค่ะ ไม่ยืดหยุ่นกับตัวเองเท่าไร เราก็คุยกับเค้ามาเดือนกว่า เค้าดีมากเลยนะคะ แบบโคตรดีเลยอ้ะ เป็นคนคุยคนแรกด้วย เค้าแบบใส่ใจเรามากเลยนะ แบบเออหวง ห่วง มีอะไรส่งมาให้ดูตลอด แบบคือคนที่เป็นแฟนเค้าทำเลย เรายอมรับเลยนะ เรามีความสุขจริงๆ แต่เราก็เป็นพี่น้องกันอยู่ดีเนอะ พอหลังๆ เราก็เริ่มทะเลาะกันบ่อยๆจนตอนนี้ก็เลิกคุยไปแล้ว เป็นรักที่ลืมยากมากๆไปไหนก็เห็นเค้าตลอดเลย พอสัก 2 เดือนเราก็ลืมเค้าได้ค่ะ พอลืมเค้าได้ใจเราก็ว่างเลยค่ะ แบบไม่มีใครเลย แล้วก็มีรุ่นน้องคนนึงมาบอกชอบ เราก็เห้ยจริงอ่อ เอาจริงๆเราเป็นคนที่หน้าตาแย่มากเลยแบบรูปลักษณ์ภายในนอกไม่มีอะไรดีเลยอ้ะ น้องเค้าก้บอกเรานะว่าผมชอบพี่ที่เเปนพี่นะ เรารู้สึกดีนะ ก็เลยคบดูก็ได้ แต่เราไม่ได้รู้สึกอะไรกับน้องเค้าเลยนะ พอคบมาสัก 4 วัน เราก็เริ่มรู้สึกว่าในใจเรามันมีกำแพงอะไรสักอย่างที่ขวางกั้นอยู่ เหมือนกำแพงความกลัว ที่แบบมันกลัวมากๆ เหมือนรับน้องเค้าเข้ามาชีวิตแต่เอาเข้ามาในใจไม่ได้ เอาจริงๆตอนนี้เรากำลังแบบรู้สึกผิดกับน้องมากเลย ดูเหมือนเราแย่อ้ะ เราอยากจะทำลายกำแพงในใจเรามาก เราไม่ชอบตัวเองเท่าไรที่แบบ ไปอิจฉาเพิ่อนงี้ คือเราผิดหวังมาตลอด4 ครั้ง แต่เพื่อนเราอ้ะ ชอบใครก็แล้วแต่สมหวังหมดเลยนะ เข้าใจเฟลที่แบบแม้งโคตรน้อยใจ คือแบบอยากได้ความสุขแบบนี้บ้างได้ไหม 2.เรื่อง ความรู้สึก คือเอาจริงๆเราเป็นคนที่อ่อนไหวง่ายมาก คือง่ายมากจริงๆนะ แค่เพื่อนแบบเออตะคอกมาคำเดียวงี้ เครียดแล้ว เป็นคนที่เครียดง่าย แล้วเวลาเครียดจะเครียดนาน เป็น 3-5 ชั่วโมง พอเครียดก็มไม่สามารถทำอะไรได้เลยได้แต่นอนน้ำตาไหล เราปล่อยวางไม่ได้เลยค่ะ เราก็ไม่รู้จะจัดการกับตัวเองยังไงเลย อยากเครียดให้น้อยลง แต่ก่อนเราเป็นคนที่ขยันมากเลย แต่พอขึ้นม.4 มา คุณพ่อเสียไป เรียนหนัก งานเยอะ ทะเลาะกับแม่ ทุกคนไม่ค่อยเข้าใจ มีอยู่ช่วงนึง เครียดติดต่อกันเดือนเต็มๆ ช่วงนั้คือแย่มาก แบบนอนอร้องไห้ทุกวัน การบ้านไม่ทำ ไม่ทำอะไรเลย ความรับผิดชอบหายไปหมด พอมันหายเครียดเหมือนร่างกายเราเปลี่ยนไปเลย นิสัยก็เปลี่ยน จากคนขยัน กลับไม่ยอมทำอะไรเลย เราก็แบบจะทำยังไง เราไม่ชอบที่เป็นแบบนี้