เราเคยมีเเฟนมาแล้วหลายคนคะ10คนก็ว่าได้แต่คบได้ไม่เคยถึงเดือนเพราะคบกันแบบเด็้กๆแต่ไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวเรยค่ะจนมีคนๆหนึงเจอกันในชมรมคะเราเป็นคนไปจีบเขาเองกว่าจะจีบได้ก็นานน้ะเขาอายุน้อยกว่า1ปี มีความคิดเป็นผู้ใหญ่เรียนเก่งขยันทำอาหารเก่งเอาตัวเองรอดเเละเรียนเก่งมากๆค่ะ แล้วเราก้ได้คบกันจนมา3ปีเกิดความใว้ใจมากๆเพราะครอบครัวฝ่ายชายก็รับรู้ทุกอย่างคะเเล้วเราก้มีอะไรกันเพราะคิดว่าจะหยุดที่คนนี้เพราะเขาทำดีกับเรามากๆตอนเเรกที่ได้กันก้ยังดีๆดูแลอย่างดี แต่พอผ่านมานานๆเขาเปลี่ยนไปเจ้าชู้บ้างไม่ค่อยตอบเเชทอารมร้อนใส่เราชอบด่าชอบว่าเวลาไม่ได้ดั่งใจเขาจนบางครั้งโดนบอกเลิกตลอดเเต่เราก้ไม่กล้าไปมีคนใหม่ แต่มีคนเข้ามาในชีวิตเราเยอะมากที่ไม่กล้าไปเพราะกลัวเขารับไม่ได้ที่เราผ่านผู้ชายมาแล้วครั้งหนึงแต่เเฟนเราก้กลับมาขอคืนดีตลอดเวลาที่เราตัดสินใจจะมีใหม่แต่ไปไม่ได้ก็รู้ใช่มั้ยคะว่าเพราะอะไรเราอายคะที่ชิงสุกก้อนห่ามเรากลัวเขาไปพูดให้เราเสียหาย ก็เรยกลัวว่าถ้าวันนึงผู้ชายคนใหม่ที่เข้ามาเขาจะรับเราได้มั้ยคะมันน่ารังเกียจมั้ยผู้หญิงแบบเราแต่เราไม่คิดจะมีอะไรกับใครน้ะจนกว่าจะมีคนที่ใช่มาขอเเต่งงานแต่จะมีคนที่รับในตัวเราได้หรอเราผิดพลาดไปเพราะความใว้ใจเราไม่ควรใว้ใจใครง่ายๆเรยเข็ดแล้วคะมันเจ็บเหมือนใจจะขาดเรยที่โดนทำแบบนี้😢
คิดยังใงกับผู้หญิงที่ผ่านผู้ชายมาครั้งหนึงเพราะความใว้ใจสุดท้ายโดนทิ้งคะ