สาเหตุที่ทำให้นอนไม่หลับ มานั่งพิมพ์อยู่เนี่ย
เริ่มเล่านะคะ
บ้านเรามีพี่น้อง4คน พี่ชายคนโต พี่สาวอีก2คน และเราเป็นคนเล็ก
ขอแทน พี่ชาย ว่า พี่ป พี่สาวคนรองว่า พี่ ม พี่สาวคนกลาง ว่าพี่ น นะคะ
จะพยายามเล่าให้กระชับแต่เข้าใจนะ
พี่ป เป็นพี่ชายเจ้าอารมณ์ แต่รักน้อง รักพ่อรักแม่ แต่ไม่ค่อยมีน้องเข้าใกล้
เพราะพูดจาไม่ดีเอาซะเลย
พี่ ม เป็นคนรักครอบครัวมาก พ่อ แม่ น้อง หลาน นี่รักเอาใจใส่มาก[ไม่มีลูกมีไม่ได้]
เรานี่รักเหมือนแม่คนที่2เลย
พี่ น นี่สืตัวจี้ดดดดด ลูกติด2 ชาย 1 หญิง 1 เอาตัวไม่รอด วีรกรรมเพียบ แต่ทุกคนในบ้าน
ไม่ติดใจให้อภัย และไม่เคยพูดถึงเรื่องที่ไม่ดีของนางเลย
สรุป ทั้งบ้านมี หลาน 2 คนคือลูกพี่ น [พี่ป ไม่มีไม่รู้ทำไมไม่กล้าถาม เราไม่มีเพราะไม่อยากมี]
พี่ ม กับพี่ น มักมีเรื่องผิดใจกันแรงๆ แบบไม่คุยกันเป็นปี [แต่อยู่คนละบ้านนะ อำเภอเดียวกัน]
เวลาเราเจอพี่ น ก็จะเอาแต่ด่าๆๆๆๆๆๆพี่ ม แบบไม่มีความเป็นพี่เหลืออยู่เลย
ฟังมันเป็นปีๆ ฟังหูซ้ายทะลุออกหูขวา ไม่เคยเอามาใส่ใจ แต่บางทีนางด่าแรงๆก็มีเครียดนะ แต่ไม่เถียง ไม่อยากเป็นเรื่อง
นางขี้วีน ขี้เหวี่ยงสุดๆ ส่วนพี่ ม ถ้ารู้จากเราหรือจากแม่ ว่า พี่ น ลำบาก ก็จะรีบช่วยแต่ต้องไม่ให้รู้นะว่ามาจาก พี่ ม ไม่วั้นนางไม่รับ
ยังไงล่ะ คนนึงวีนเหวี่ยง ด่าเค้าสาดเสียเทเสีย คนนึงนิ่งคอยให้ความช่วยเหลือ นิยายชัดๆ
ตลอดเวลาที่เค้าไม่คุยกัน ไม่สื่อสารกัน เราก็ต้องเป็นคนกลางระหว่างพี่2คน
รับฟังพี่ น ด่าพี่ ม แล้วเก็บไว้ไม่พูด รับความช่วยเหลือจากพี่ ม ไปให้พี่ น แบบไม่ให้ พี่ น รู้
แต่มีโอกาสจะค่อยๆบอกแบบ เออ รู้ไหม อันนั้น ตอนนั้นที่ให้ไปของพี่ ม นะ ไรเงี้ย
ส่วนพี่ ม ก็อยากรู้ว่า พี่ น พูดถึงยังไงบ้าง เราไม่เคยปริปากพูดเลยนะ
แล้วมาวันนึง [ฉันจึงเข้าใจ]555
เค้าคุยกัน ดีใจคุยกันซะที แต่ๆๆๆๆ เค้าคุยกันได้สัพัก อ้าวววว “อยู่ดีๆก็กลายเป็นหมา”
พี่ ม มีท่าทีเปลี่ยนไปจากเรามากมาย จากสนิทกันมากนิ่ง ไม่มาหาเลย ไม่ถามไมาไถ่ อ่ะไม่เป็นไร เฉยไว้
จนรู้สึกได้ชัดว่า……………โดนกันออก คือ กลายเป็นคนนอก รู้ทีหลังทุกเรื่อง ไปเที่ยวกัน ก็มารู้วันเดินทางไรเงี้ย
หมาชัดๆ น้อยใจสุดติ่ง แต่เก็บไว้ คือเราเป็นน้ องที่ยอมพี่ ใช้ก็ทำทุกอย่าง ไม่เคยมีคำว่า ไม่ได้ จากเรา
เหนื่อยแค่ไหน ต้องทิ้งงาน อดนอน ถ้าพี่เรียกใช้เป็นต้องไป[สามีเราเป็นคนใช้ง่ายด้วย เรารักใครเค้าก็รักด้วย]
มีความอึมครึม มึนตึงกันอยู่ระหว่างเรากับพี่ ม แต่พี่ น นี่บั้ลลาสุดฤทธ์ มีความสุขมาก เลียพี่ ม เห็นๆ
แม่ยังหมั่นไส้ 5555
และแล้วจุดแตกหักมาจนได้ วันนั้น หลานสาวอยู่ รพ. และเป็นวันเกิดหลาน เราถามแม่มันว่า มีอะไรพิเศษไหม
นางตอบไม่มี อ่ะโอเคไม่มี วันนั้นเรายุ่งมาก แต่พี่ น บอกว่าหลานน่าจะได้กลับบ้านวันนี้นะ เรากับแฟนก็อยากไปรับหลาน
กลับบ้านรีบๆๆๆทำธุระบ่ายไป รพ . กะไปรับหลานกลับบ้าน เปิดประตูห้องคนไข้เข้าไป ภาพที่เห็นคือ ทุกคน [พี่ น แฟนใหม่ พี่ น หลานสาว
พี่ ม สามี พี่ ม ] กำลังเป่าเค้กวันเกิด สั่งพิซซ่ามากิน พอเห็นหน้าเราปุป สตั๊นกันไป 2วิ เราทำอะไรไม่ถูก เดินไปนั่งที่เก้าอี้ พี่ น นี่ออกอาการมาก
เสียงดังเฮฮาเกินร้อย หลานเราที่หน้าเสียเลยนะ เห็นอาการเรา เล้วพี่ ม ก็ตัดเค้กให้พี่ น เดินมาให้เราใครจะกินลง เราบอกกลับล่ะ มีธุระต่อ
นึกว่าหลานจะได้กลับบ้านเลย มารับ จังหวะเดินออกมาเหลือบตาไปมอง เห็นพี่ทั้ง2มองหน้ากัน แฟนเรานี่จับมือไว้แน่นเลย ลงลิฟ ขึ้นรถได้
ร้องไห้ดังมาก เสียใจอะไรปานนี้ 2วันไปไหนไม่ได้เลย ร้องไห้ตาบวม เราไม่ยุ่ง ไม่คุย ไม่มอง ไม่สน อยู่ 5 เดือน ตอนแรกทรมานมากเสียใจ
แต่ก็ต้องเข้มแข็ง ทำไมถึง5 เดือน พอดีแม่ไม่ค่อยสบาย เราจำเป็นต้องสื่อสารกับพี่ คือมีเหตุการณ์ว่า เราไป ญี่ปุ่น สั่งหลานไว้ว่า น้าจะcallมาหานะ จะคุยกับยาย แต่ถึงเวลา ไม่รับสาย คิดถึงเป็นห่วงแม่มาก จำได้เลยนอนร้องไห้ ฟูจิสวยๆก็ช่วยอะไรไม่ได้ เลยตัดใจโทรหา พี่ น รับสายแบบ ฮัวโหลวววววววว เนี่ยมีปาตี้ที่บ้าน อิ๊ม อิ่ม [กูถามยัง] คือจะให้รู้ว่าแฮปปี้มากนะ
เล่ามาถึงตรงนี้ ใครอ่านถึงอยากให้รู้ว่า เศร้า ทุกข์ใจมาก เจอแบบนี้ รำคาญอิพี่ น ไง คือ5เดือน ไม่คุยกับพี่ ม รักมากไง เจ็บมาก ไม่พูดด้วย
แต่พี่ น มีคุยบ้างเพราะนางอยู่บ้านเดียวกับแม่ มานั่งทบทวน ทำไงจะได้รู้เรื่องแม่ ทำไงเข้าบ้านแม่ได้แบบไม่ต้องหลบหน้าใคร
ตัดสินใจเดินเข้าไปหาพี่ ม ไปหานางที่บ้านนางเอาของฝากไปให้ คุยเหมือนไม่มีอะไร เค้าเป็นผู้ใหญ่ เค้าก็คุยปกติ [ห่างกัน11ปี]
พี่ น คงกรี้ดดดในใจ 5555 วันเวลาล่วงเลยผ่านมา พี่ น มาเล่าให้ฟังว่า “แก…ชั้นว่าพี่ม ไปนะ เรื่องไปเที่ยวอ่ะ”
กู ว่า แล้ว คือเราไปเที่ยวกับพี่ ม แฟนพี่ ม แล้วมีบางเรื่องไม่โอเค ถ้าเล่าเพื่อนๆอ่านก็จะ หือ มีงี้ด้วย แต่มันจะยาวไป
พูดง่ายๆ เราเอามาระบายกับ พี่ น ซึ่งตอนนั้นเค้ายังสาปส่งกันอยู่ เรานี่เป็นคนชนคนไม่เป็น ปากหนัก ไม่เถียง วันนั้นว่าเลย
พูดอะไร พูดไป ได้ยังไง นางตอบ ก็มันผิดนี่ชั้นก็เตือนมัน ชั้นพูดเรื่องจริงนี่ หืมมมมมมม ขึ้นมะ ท่านผู้ชมมมมมมม
เราเสียงแข็งเลย
“พี่ น อย่างงี้ พี่ ม เค้าก็รู้สืว่าเราเ อามาพูด ทำงี้ได้ไง”
“เอ้า ไม่รู้ พูดไปแล้ว “
“พี่ น เป็นพี่กูนะ ทำไมคิดไม่เป็น ตลอดเป็นปีที่ด่าเค้าเสียพี่ให้กูฟังเนี่ย ไปถามเค้าสิเคยได้ยินจากปากกูไหมสักคำ ไปถามเลย
ทำไมคิดไม่ได้” จ๋อยสิ ขอโทษ โธ่ แก้ไขอะไรได้ รู้ว่าใส่ไข่พิเศษไปอีกเยอะเลย
ตอนนี้ เรา กับ พี่ ม ยังไงก็ไม่เหมือนเดิม ทั้งๆที่38ปีที่ผ่านมานี่ สนิทกันมากๆๆๆๆ
พี่ ม เอาใจ พี่ น มากมาย ย้ำว่า มากมาย ยอมทุกอย่างเห็นอกเห็นใจมาก
เราถามเพื่อนสนิทที่รู้ทุกเรื่องละเอียดยิบ มันตอบว่า
ไม่เป๋นเหมือนพี่ น ตรงไปตรงมา
อ้าวเหรอ กูต้อง
ใช่ไหม
ตอนนี้สงครามประสาทคือ เก็บข้อมูล ไ ปไหนมาไหน พ่อ แม่ หลาน ไม่บอก มีปาตี้ไม่ชวน ไม่บอก
หลานนี่ติดเรามาก ตอนนี้ไม่เลย อันนี้เสียใจที่สุด ไม่มีลูกไง รักมันมาก[สมเลือกไปรักลูกเค้า]
ตัดสินใจ ทำใจให้เข้มแข็งตั้งแต่ 3 สิงหา ปีที่แล้ว ดีขึ้นนะ แต่ไม่ดีพอ ไม่งั้นเวลานี้คงนอนหลับไปแล้ว
เกลียดตัวเองที่แคร์มากไป อยากทำใจให้ได้ดีกว่านี้ จะมีใครอ่านถึงตรงนี้ไหม
ขอบคุณนะที่อ่าน
เจอสงครามประสาทกับพี่สาว อยากระบาย
เริ่มเล่านะคะ
บ้านเรามีพี่น้อง4คน พี่ชายคนโต พี่สาวอีก2คน และเราเป็นคนเล็ก
ขอแทน พี่ชาย ว่า พี่ป พี่สาวคนรองว่า พี่ ม พี่สาวคนกลาง ว่าพี่ น นะคะ
จะพยายามเล่าให้กระชับแต่เข้าใจนะ
พี่ป เป็นพี่ชายเจ้าอารมณ์ แต่รักน้อง รักพ่อรักแม่ แต่ไม่ค่อยมีน้องเข้าใกล้
เพราะพูดจาไม่ดีเอาซะเลย
พี่ ม เป็นคนรักครอบครัวมาก พ่อ แม่ น้อง หลาน นี่รักเอาใจใส่มาก[ไม่มีลูกมีไม่ได้]
เรานี่รักเหมือนแม่คนที่2เลย
พี่ น นี่สืตัวจี้ดดดดด ลูกติด2 ชาย 1 หญิง 1 เอาตัวไม่รอด วีรกรรมเพียบ แต่ทุกคนในบ้าน
ไม่ติดใจให้อภัย และไม่เคยพูดถึงเรื่องที่ไม่ดีของนางเลย
สรุป ทั้งบ้านมี หลาน 2 คนคือลูกพี่ น [พี่ป ไม่มีไม่รู้ทำไมไม่กล้าถาม เราไม่มีเพราะไม่อยากมี]
พี่ ม กับพี่ น มักมีเรื่องผิดใจกันแรงๆ แบบไม่คุยกันเป็นปี [แต่อยู่คนละบ้านนะ อำเภอเดียวกัน]
เวลาเราเจอพี่ น ก็จะเอาแต่ด่าๆๆๆๆๆๆพี่ ม แบบไม่มีความเป็นพี่เหลืออยู่เลย
ฟังมันเป็นปีๆ ฟังหูซ้ายทะลุออกหูขวา ไม่เคยเอามาใส่ใจ แต่บางทีนางด่าแรงๆก็มีเครียดนะ แต่ไม่เถียง ไม่อยากเป็นเรื่อง
นางขี้วีน ขี้เหวี่ยงสุดๆ ส่วนพี่ ม ถ้ารู้จากเราหรือจากแม่ ว่า พี่ น ลำบาก ก็จะรีบช่วยแต่ต้องไม่ให้รู้นะว่ามาจาก พี่ ม ไม่วั้นนางไม่รับ
ยังไงล่ะ คนนึงวีนเหวี่ยง ด่าเค้าสาดเสียเทเสีย คนนึงนิ่งคอยให้ความช่วยเหลือ นิยายชัดๆ
ตลอดเวลาที่เค้าไม่คุยกัน ไม่สื่อสารกัน เราก็ต้องเป็นคนกลางระหว่างพี่2คน
รับฟังพี่ น ด่าพี่ ม แล้วเก็บไว้ไม่พูด รับความช่วยเหลือจากพี่ ม ไปให้พี่ น แบบไม่ให้ พี่ น รู้
แต่มีโอกาสจะค่อยๆบอกแบบ เออ รู้ไหม อันนั้น ตอนนั้นที่ให้ไปของพี่ ม นะ ไรเงี้ย
ส่วนพี่ ม ก็อยากรู้ว่า พี่ น พูดถึงยังไงบ้าง เราไม่เคยปริปากพูดเลยนะ
แล้วมาวันนึง [ฉันจึงเข้าใจ]555
เค้าคุยกัน ดีใจคุยกันซะที แต่ๆๆๆๆ เค้าคุยกันได้สัพัก อ้าวววว “อยู่ดีๆก็กลายเป็นหมา”
พี่ ม มีท่าทีเปลี่ยนไปจากเรามากมาย จากสนิทกันมากนิ่ง ไม่มาหาเลย ไม่ถามไมาไถ่ อ่ะไม่เป็นไร เฉยไว้
จนรู้สึกได้ชัดว่า……………โดนกันออก คือ กลายเป็นคนนอก รู้ทีหลังทุกเรื่อง ไปเที่ยวกัน ก็มารู้วันเดินทางไรเงี้ย
หมาชัดๆ น้อยใจสุดติ่ง แต่เก็บไว้ คือเราเป็นน้ องที่ยอมพี่ ใช้ก็ทำทุกอย่าง ไม่เคยมีคำว่า ไม่ได้ จากเรา
เหนื่อยแค่ไหน ต้องทิ้งงาน อดนอน ถ้าพี่เรียกใช้เป็นต้องไป[สามีเราเป็นคนใช้ง่ายด้วย เรารักใครเค้าก็รักด้วย]
มีความอึมครึม มึนตึงกันอยู่ระหว่างเรากับพี่ ม แต่พี่ น นี่บั้ลลาสุดฤทธ์ มีความสุขมาก เลียพี่ ม เห็นๆ
แม่ยังหมั่นไส้ 5555
และแล้วจุดแตกหักมาจนได้ วันนั้น หลานสาวอยู่ รพ. และเป็นวันเกิดหลาน เราถามแม่มันว่า มีอะไรพิเศษไหม
นางตอบไม่มี อ่ะโอเคไม่มี วันนั้นเรายุ่งมาก แต่พี่ น บอกว่าหลานน่าจะได้กลับบ้านวันนี้นะ เรากับแฟนก็อยากไปรับหลาน
กลับบ้านรีบๆๆๆทำธุระบ่ายไป รพ . กะไปรับหลานกลับบ้าน เปิดประตูห้องคนไข้เข้าไป ภาพที่เห็นคือ ทุกคน [พี่ น แฟนใหม่ พี่ น หลานสาว
พี่ ม สามี พี่ ม ] กำลังเป่าเค้กวันเกิด สั่งพิซซ่ามากิน พอเห็นหน้าเราปุป สตั๊นกันไป 2วิ เราทำอะไรไม่ถูก เดินไปนั่งที่เก้าอี้ พี่ น นี่ออกอาการมาก
เสียงดังเฮฮาเกินร้อย หลานเราที่หน้าเสียเลยนะ เห็นอาการเรา เล้วพี่ ม ก็ตัดเค้กให้พี่ น เดินมาให้เราใครจะกินลง เราบอกกลับล่ะ มีธุระต่อ
นึกว่าหลานจะได้กลับบ้านเลย มารับ จังหวะเดินออกมาเหลือบตาไปมอง เห็นพี่ทั้ง2มองหน้ากัน แฟนเรานี่จับมือไว้แน่นเลย ลงลิฟ ขึ้นรถได้
ร้องไห้ดังมาก เสียใจอะไรปานนี้ 2วันไปไหนไม่ได้เลย ร้องไห้ตาบวม เราไม่ยุ่ง ไม่คุย ไม่มอง ไม่สน อยู่ 5 เดือน ตอนแรกทรมานมากเสียใจ
แต่ก็ต้องเข้มแข็ง ทำไมถึง5 เดือน พอดีแม่ไม่ค่อยสบาย เราจำเป็นต้องสื่อสารกับพี่ คือมีเหตุการณ์ว่า เราไป ญี่ปุ่น สั่งหลานไว้ว่า น้าจะcallมาหานะ จะคุยกับยาย แต่ถึงเวลา ไม่รับสาย คิดถึงเป็นห่วงแม่มาก จำได้เลยนอนร้องไห้ ฟูจิสวยๆก็ช่วยอะไรไม่ได้ เลยตัดใจโทรหา พี่ น รับสายแบบ ฮัวโหลวววววววว เนี่ยมีปาตี้ที่บ้าน อิ๊ม อิ่ม [กูถามยัง] คือจะให้รู้ว่าแฮปปี้มากนะ
เล่ามาถึงตรงนี้ ใครอ่านถึงอยากให้รู้ว่า เศร้า ทุกข์ใจมาก เจอแบบนี้ รำคาญอิพี่ น ไง คือ5เดือน ไม่คุยกับพี่ ม รักมากไง เจ็บมาก ไม่พูดด้วย
แต่พี่ น มีคุยบ้างเพราะนางอยู่บ้านเดียวกับแม่ มานั่งทบทวน ทำไงจะได้รู้เรื่องแม่ ทำไงเข้าบ้านแม่ได้แบบไม่ต้องหลบหน้าใคร
ตัดสินใจเดินเข้าไปหาพี่ ม ไปหานางที่บ้านนางเอาของฝากไปให้ คุยเหมือนไม่มีอะไร เค้าเป็นผู้ใหญ่ เค้าก็คุยปกติ [ห่างกัน11ปี]
พี่ น คงกรี้ดดดในใจ 5555 วันเวลาล่วงเลยผ่านมา พี่ น มาเล่าให้ฟังว่า “แก…ชั้นว่าพี่ม ไปนะ เรื่องไปเที่ยวอ่ะ”
กู ว่า แล้ว คือเราไปเที่ยวกับพี่ ม แฟนพี่ ม แล้วมีบางเรื่องไม่โอเค ถ้าเล่าเพื่อนๆอ่านก็จะ หือ มีงี้ด้วย แต่มันจะยาวไป
พูดง่ายๆ เราเอามาระบายกับ พี่ น ซึ่งตอนนั้นเค้ายังสาปส่งกันอยู่ เรานี่เป็นคนชนคนไม่เป็น ปากหนัก ไม่เถียง วันนั้นว่าเลย
พูดอะไร พูดไป ได้ยังไง นางตอบ ก็มันผิดนี่ชั้นก็เตือนมัน ชั้นพูดเรื่องจริงนี่ หืมมมมมมม ขึ้นมะ ท่านผู้ชมมมมมมม
เราเสียงแข็งเลย
“พี่ น อย่างงี้ พี่ ม เค้าก็รู้สืว่าเราเ อามาพูด ทำงี้ได้ไง”
“เอ้า ไม่รู้ พูดไปแล้ว “
“พี่ น เป็นพี่กูนะ ทำไมคิดไม่เป็น ตลอดเป็นปีที่ด่าเค้าเสียพี่ให้กูฟังเนี่ย ไปถามเค้าสิเคยได้ยินจากปากกูไหมสักคำ ไปถามเลย
ทำไมคิดไม่ได้” จ๋อยสิ ขอโทษ โธ่ แก้ไขอะไรได้ รู้ว่าใส่ไข่พิเศษไปอีกเยอะเลย
ตอนนี้ เรา กับ พี่ ม ยังไงก็ไม่เหมือนเดิม ทั้งๆที่38ปีที่ผ่านมานี่ สนิทกันมากๆๆๆๆ
พี่ ม เอาใจ พี่ น มากมาย ย้ำว่า มากมาย ยอมทุกอย่างเห็นอกเห็นใจมาก
เราถามเพื่อนสนิทที่รู้ทุกเรื่องละเอียดยิบ มันตอบว่า
อ้าวเหรอ กูต้อง
ตอนนี้สงครามประสาทคือ เก็บข้อมูล ไ ปไหนมาไหน พ่อ แม่ หลาน ไม่บอก มีปาตี้ไม่ชวน ไม่บอก
หลานนี่ติดเรามาก ตอนนี้ไม่เลย อันนี้เสียใจที่สุด ไม่มีลูกไง รักมันมาก[สมเลือกไปรักลูกเค้า]
ตัดสินใจ ทำใจให้เข้มแข็งตั้งแต่ 3 สิงหา ปีที่แล้ว ดีขึ้นนะ แต่ไม่ดีพอ ไม่งั้นเวลานี้คงนอนหลับไปแล้ว
เกลียดตัวเองที่แคร์มากไป อยากทำใจให้ได้ดีกว่านี้ จะมีใครอ่านถึงตรงนี้ไหม
ขอบคุณนะที่อ่าน