มีคนๆนึงเข้ามาในชีวิตเรามาทำให้เรารุ้สึกดีแบบไม่อยากมีใครเข้ามาอยากอยู่กับเขาช่วงเเรกๆมันก็ดีนั่นแหละมีความสุขแต่ก็ไมาได้คุยกันมากเท่าไหร่นานๆถึงคุยมันทำให้เรารอเขารอจนเราทิ้งหมดทุกคนเพื่อเขามีคนทักมาเท่าไหร่ก็ไม่ตอบรอเพราะเขาคนเดียวมันก็มีบางครั้งก็เจอกันบ้างแต่ก็ไม่บ่อยนานๆเจอทีเวลาที่ได้คุยกันก็2-3วันคุยทีแล้วไม่ได้คุยนานมากหรอกคุยแค่สองสามประโยคเขาก็ไปแล้วแต่เราไม่เคยท้อไม่เคยเบื่อที่จะต้องรอดีใจที่ได้คุยถึงมันจะนิดเดียวแต่เวลาเจอกันนี่เเทบไม่ได้คุยกันเลยน่ายังไม่มองกันเลยไม่รู้ว่าทำไมเวลาคุยกันกับเจอน่ากันมันไม่เหมือนกันเราก็ปล่อยไปเราถือว่ามันเรื่องเล็กพอเคาว์ดาวเราก็ไปกับเขานะแต่ก็แทบจะไม่ได้คุยกันก็เหมือนคนรู้จักทั่วไปแหละพอมาวันนี้วันที่สองของปีเขาก็ทักเรามาแหละคุยกันปกติเหมือนเดิมแต่อยู่ดีดีเขาก็อ่านไม่ตอบมันไม่ดีเลยเราไม่รู้ว่าเขาคิดไรอยู่ไม่รู้เลยมันตันมันจุกหมดเราเลยคิดตัดใจแล้วว่าเราจะไม่รอเขามันจะดีหรือป่าวถ้าเราทำแบบนี้เราคิดว่าเราไม่มีเขาเราก็น่าจะอยู่ได้อยากบอกให้เขารู้ถึงความรู้สึกเรามากแต่ก็ทำให้เขารู้ไมาได้เรามันฟรอมจัดเก็บความรู้สึกไว้คนเดียวรักเขาแต่เขารักเราบ้างมั้ยไม่รู้อยากจะลบเธอออกไปจากใจแต่ทำไม่ได้เลยเวลาไม่ได้คุยไม่ได้เจอนี่คิดถึงจะขาดจแต่ก็เก็บไว้คนเดียว
ควรตัดใจมั้ย