สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องอยากจะระบาย เพราะเราไม่รู้จะเล่าให้ใครฟังดี ถ้าเนื้อหามันวกวนหรือยังไงขออภัยล่วงหน้านะคะ
เราจะเเทนเเฟนของเราว่า ข.
เเทนเเฟนเก่าของเเฟนว่า อ.
เเละเเทนตัวเราเองว่า เรา นะคะจะได้ไม่งง
เกริ่นก่อนนะคะ เรากับ ข.เคยคบกันครั้งนึงก่อนหน้านี้ แล้วก็เลิกกันไปเพราะ ข. กลับไปหา อ. หลังจากผ่านช่วงนั้นมาประมาณ 6 เดือน ข. กลับมาขอคืนดีกับเรา เเล้วก็คบกันอีกครั้ง และ อ. ก็มีแฟนใหม่ไปแล้ว
เรากับ ข. เรียนอยู่จังหวัดเดียวกัน แต่เรียนคนละสถาบัน และ ข.จะกลับบ้าน(ที่ตจว.)ทุกๆเสาร์-อาทิตย์ เราจะกลับด้วยเป็นบางครั้ง เพราะบ้านเกิดเราก็อยู่จังหวัดเดียวกัน
-บ้านเรากับ ข. อยู่คนละอำเภอ
-บ้าน ข. กับ อ. อยู่อำเภอเดียวกัน
เรื่องเกิดเมื่อวันสิ้นปีค่ะ เรากับ ข. กลับบ้านเพื่อไปฉลองปีใหม่กับครอบครัว ข.มาส่งเราที่บ้าน ก่อนกลับไปบ้านตัวเอง เราไม่ได้ฉลอง
ปีใหม่ด้วยกัน
ในวันนั้น อ. กับเพื่อนทักเฟสเรามาแนวๆหาเรื่องว่าจะทวง ข. คืนทั้งๆที่ อ. เองก็มีเเฟนใหม่แล้ว แต่เราก็ทำเฉยๆไว้ เพราะเชื่อใจ ข.
เรากับ ข. แชทคุยกันตลอด ข. กินเหล้ากับเพื่อนเของเขา เราคุยกันดี บอกรักกันตลอด
เวลาประมาณ 22.30 ข. เริ่มเมา แล้วบอกเราว่ามีเรื่อง แล้วก็หายไป เราเลยลองเข้าเฟส ข. ไปส่องดูแชท เลยรู้ว่า ข. กับ อ. เจอกัน อ.ทักมาบอก ข. ว่าคิดถึงประมาณว่าอยากกลับไปคบ แต่ ข. ปฏิเสธ แล้ว ข.กับ อ. ก็ทะเลาะกัน อ.บอกให้ ข. มาเอานาฬิกาที่เคยซื้อให้คืน ตอนนั้นเราจุกมากทำอะไรไม่ถูก ไปหาก็ไม่ได้เพราะไกลมากและมันดึกแล้ว
เวลาเดียวกัน อ. กับเพื่อนก็ยังทักเฟสมาปั่นเราไม่หยุด ตอนนั้นใจเราอ่อนแอมากๆ แต่ยังดีที่อยู่กับเพื่อน เราพยายามเชื่อใจ ข. พยายามปลอบตัวเองว่าไม่มีอะไร บ้านเค้าอยู่ใกล้กัน เจอกันได้ก็ไม่แปลก
ข. หายไปนานมากจนใกล้เที่ยงคืน เราโทรไปไม่รับ เราทักเพื่อน ข. ไปถามแต่ ข.ไม่ได้อยู่กับเพื่อน จนเริ่มเค้าท์ดาวน์ เพื่อนของ อ. วีดีโอคอลมาหาเรา ภาพที่เห็นคือ ข. กับ อ.กอดกันอยู่ ใจเราพังมากตัวชาทำอะไรไม่ถูก ร้องไห้ไม่ออก เราพยายามเรียก ข. พยายามคุยกับเค้าว่าจะเอายังไง แต่ ข. พูดไม่รู้เรื่องเพราะเมามาก เราทำอะไรไม่ได้เลย จนฝั่งนู้นวางสายไป เพื่อน อ. ก็แชทมาด่าเราสารพัด บอกว่าเราโง่บ้าง บอกให้เราถอยบ้าง ตอนนั้นเราได้เเต่ปลอบใจตัวเองว่า ข. เเค่เมา เราพยายามทำใจเฉยๆ เรารู้ว่าเราโง่ แต่เรายังเชื่อใจ ข. อยู่
เรารอ ข. ทั้งคืน จนเวลา 02:00 อ.ส่งรูปอยู่รีสอร์ทกับ ข. มาในแชทเรา วันนั้นเรานอนไม่หลับ เราไม่ได้ตอบโต้ อ. เลย คิดมาก ฟุ้งซ่านทำอะไรไม่ได้สักอย่างจะไปหายังทำไม่ได้เลย เราคิดว่าเราโง่มาก ทำไมเราต้องมาเจออะไรแบบนี้วันปีใหม่ มันควรจะเป็นวันที่ดีแต่มันแย่มากๆ เราได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า ข.เเค่เมา
จนเช้า ข. ทักมาขอโทษเรา บอกเราว่าเมาไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป ข.บอกว่าเลือกเรา เเละจะไม่กลับไปหา อ. เราให้อภัย ข. ปลอบเค้าบอกว่าไม่เป็นไร เราโง่มากมั้ยไม่รู้ แต่เรารักเค้ามาก
เรามารู้ทีหลังว่า อ. วางแผนให้ ข. ไปหาแล้วมอมเหล้า หลังจากนั้นก็ขับรถ พา ข.ไปรีสอร์ท เราไม่รู้จะว่ายังไงกับผู้หญิงคนนี้ดี ทั้งๆที่ตัวเองก็มีแฟนใหม่อยู่แล้ว
เรากลับมาดีกับ ข. เราไม่ได้สนใจที่ อ. กับเพื่อนปั่นเราเลย
เรารู้สึกว่า ข. แปลกๆไปนิดหน่อย เค้าบอกว่าเค้ายังไม่ลืม อ. แต่ไม่คิดจะกลับไป เค้าบอกว่าเค้ารักเราเค้าเลือกเรา แต่เค้าหวั่นไหวกับ อ. สับสนเเละเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เราเจ็บใจมากๆที่เกิดเรื่องแบบนี้ เราอยากอยู่ตรงนั้นข้างๆเค้าอยากกอดเค้า เราทำได้เเค่ปลอบใจเค้า ว่าไม่ใช่ความผิดเค้า ทั้งๆที่ใจเราก็อ่อนแอเหลือเกินเเต่เราไม่เคยคิดจะปล่อยมือเลย เราเจ็บจังเลยค่ะ เค้าเริ่มไม่เหมือนเดิม แต่เราไม่อยากให้มันพัง เราไม่อยากให้มันเป็นไปตามเกมของ อ.
ปีใหม่นี้เราโดนหนักมาก เราโง่ไหมที่ยังเชื่อใจเค้า เรากลัวใจ ข. มากๆ กลัวเค้าจะยอมเเพ้ก่อน
แล้วเราจะทำยังไงกับผู้หญิงแบบ อ.ดี ที่ผ่านมาเราไม่ได้ตอบโต้อะไรเลยแต่เรารู้สึกว่า อ. ยังไม่จบ เเต่เราไม่อยากต่อปากต่อคำ เราเหนื่อยมากๆ
ถึงตอนนี้ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ เราพยายามย่อเรื่องให้มันไม่ยาวไป ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยค่ะ
เรื่องเกิดเมื่อวันปีใหม่
เราจะเเทนเเฟนของเราว่า ข.
เเทนเเฟนเก่าของเเฟนว่า อ.
เเละเเทนตัวเราเองว่า เรา นะคะจะได้ไม่งง
เกริ่นก่อนนะคะ เรากับ ข.เคยคบกันครั้งนึงก่อนหน้านี้ แล้วก็เลิกกันไปเพราะ ข. กลับไปหา อ. หลังจากผ่านช่วงนั้นมาประมาณ 6 เดือน ข. กลับมาขอคืนดีกับเรา เเล้วก็คบกันอีกครั้ง และ อ. ก็มีแฟนใหม่ไปแล้ว
เรากับ ข. เรียนอยู่จังหวัดเดียวกัน แต่เรียนคนละสถาบัน และ ข.จะกลับบ้าน(ที่ตจว.)ทุกๆเสาร์-อาทิตย์ เราจะกลับด้วยเป็นบางครั้ง เพราะบ้านเกิดเราก็อยู่จังหวัดเดียวกัน
-บ้านเรากับ ข. อยู่คนละอำเภอ
-บ้าน ข. กับ อ. อยู่อำเภอเดียวกัน
เรื่องเกิดเมื่อวันสิ้นปีค่ะ เรากับ ข. กลับบ้านเพื่อไปฉลองปีใหม่กับครอบครัว ข.มาส่งเราที่บ้าน ก่อนกลับไปบ้านตัวเอง เราไม่ได้ฉลอง
ปีใหม่ด้วยกัน
ในวันนั้น อ. กับเพื่อนทักเฟสเรามาแนวๆหาเรื่องว่าจะทวง ข. คืนทั้งๆที่ อ. เองก็มีเเฟนใหม่แล้ว แต่เราก็ทำเฉยๆไว้ เพราะเชื่อใจ ข.
เรากับ ข. แชทคุยกันตลอด ข. กินเหล้ากับเพื่อนเของเขา เราคุยกันดี บอกรักกันตลอด
เวลาประมาณ 22.30 ข. เริ่มเมา แล้วบอกเราว่ามีเรื่อง แล้วก็หายไป เราเลยลองเข้าเฟส ข. ไปส่องดูแชท เลยรู้ว่า ข. กับ อ. เจอกัน อ.ทักมาบอก ข. ว่าคิดถึงประมาณว่าอยากกลับไปคบ แต่ ข. ปฏิเสธ แล้ว ข.กับ อ. ก็ทะเลาะกัน อ.บอกให้ ข. มาเอานาฬิกาที่เคยซื้อให้คืน ตอนนั้นเราจุกมากทำอะไรไม่ถูก ไปหาก็ไม่ได้เพราะไกลมากและมันดึกแล้ว
เวลาเดียวกัน อ. กับเพื่อนก็ยังทักเฟสมาปั่นเราไม่หยุด ตอนนั้นใจเราอ่อนแอมากๆ แต่ยังดีที่อยู่กับเพื่อน เราพยายามเชื่อใจ ข. พยายามปลอบตัวเองว่าไม่มีอะไร บ้านเค้าอยู่ใกล้กัน เจอกันได้ก็ไม่แปลก
ข. หายไปนานมากจนใกล้เที่ยงคืน เราโทรไปไม่รับ เราทักเพื่อน ข. ไปถามแต่ ข.ไม่ได้อยู่กับเพื่อน จนเริ่มเค้าท์ดาวน์ เพื่อนของ อ. วีดีโอคอลมาหาเรา ภาพที่เห็นคือ ข. กับ อ.กอดกันอยู่ ใจเราพังมากตัวชาทำอะไรไม่ถูก ร้องไห้ไม่ออก เราพยายามเรียก ข. พยายามคุยกับเค้าว่าจะเอายังไง แต่ ข. พูดไม่รู้เรื่องเพราะเมามาก เราทำอะไรไม่ได้เลย จนฝั่งนู้นวางสายไป เพื่อน อ. ก็แชทมาด่าเราสารพัด บอกว่าเราโง่บ้าง บอกให้เราถอยบ้าง ตอนนั้นเราได้เเต่ปลอบใจตัวเองว่า ข. เเค่เมา เราพยายามทำใจเฉยๆ เรารู้ว่าเราโง่ แต่เรายังเชื่อใจ ข. อยู่
เรารอ ข. ทั้งคืน จนเวลา 02:00 อ.ส่งรูปอยู่รีสอร์ทกับ ข. มาในแชทเรา วันนั้นเรานอนไม่หลับ เราไม่ได้ตอบโต้ อ. เลย คิดมาก ฟุ้งซ่านทำอะไรไม่ได้สักอย่างจะไปหายังทำไม่ได้เลย เราคิดว่าเราโง่มาก ทำไมเราต้องมาเจออะไรแบบนี้วันปีใหม่ มันควรจะเป็นวันที่ดีแต่มันแย่มากๆ เราได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า ข.เเค่เมา
จนเช้า ข. ทักมาขอโทษเรา บอกเราว่าเมาไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป ข.บอกว่าเลือกเรา เเละจะไม่กลับไปหา อ. เราให้อภัย ข. ปลอบเค้าบอกว่าไม่เป็นไร เราโง่มากมั้ยไม่รู้ แต่เรารักเค้ามาก
เรามารู้ทีหลังว่า อ. วางแผนให้ ข. ไปหาแล้วมอมเหล้า หลังจากนั้นก็ขับรถ พา ข.ไปรีสอร์ท เราไม่รู้จะว่ายังไงกับผู้หญิงคนนี้ดี ทั้งๆที่ตัวเองก็มีแฟนใหม่อยู่แล้ว
เรากลับมาดีกับ ข. เราไม่ได้สนใจที่ อ. กับเพื่อนปั่นเราเลย
เรารู้สึกว่า ข. แปลกๆไปนิดหน่อย เค้าบอกว่าเค้ายังไม่ลืม อ. แต่ไม่คิดจะกลับไป เค้าบอกว่าเค้ารักเราเค้าเลือกเรา แต่เค้าหวั่นไหวกับ อ. สับสนเเละเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เราเจ็บใจมากๆที่เกิดเรื่องแบบนี้ เราอยากอยู่ตรงนั้นข้างๆเค้าอยากกอดเค้า เราทำได้เเค่ปลอบใจเค้า ว่าไม่ใช่ความผิดเค้า ทั้งๆที่ใจเราก็อ่อนแอเหลือเกินเเต่เราไม่เคยคิดจะปล่อยมือเลย เราเจ็บจังเลยค่ะ เค้าเริ่มไม่เหมือนเดิม แต่เราไม่อยากให้มันพัง เราไม่อยากให้มันเป็นไปตามเกมของ อ.
ปีใหม่นี้เราโดนหนักมาก เราโง่ไหมที่ยังเชื่อใจเค้า เรากลัวใจ ข. มากๆ กลัวเค้าจะยอมเเพ้ก่อน
แล้วเราจะทำยังไงกับผู้หญิงแบบ อ.ดี ที่ผ่านมาเราไม่ได้ตอบโต้อะไรเลยแต่เรารู้สึกว่า อ. ยังไม่จบ เเต่เราไม่อยากต่อปากต่อคำ เราเหนื่อยมากๆ
ถึงตอนนี้ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ เราพยายามย่อเรื่องให้มันไม่ยาวไป ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยค่ะ