เรื่องมีอยู่ว่าเราอะชอบผู้หญิงคนหนึ่งมานานแล้ว เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ได้เจอกันบ่อยๆ ไปนู่นนี่ด้วยกัน ความใกล้ชิดมันก็มากขึ้น จนวันหนึ่งเราแอบหลงรักเค้าไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ โดยที่เราไม่เคยบอกเขาเลย มีแต่จะคอยทำให้เขารำคาญ ทำให้เขาเกลียด  และแล้ววันหนึ่งก็มาถึง วันที่เขาถามว่าเราชอบเขา เราจีบเขาหรือเปล่า  คำตอบที่ตอบกลับไปคือ ใช่... เขาก็อึ้งไปพักหนึ่ง  จนผ่านไปวันสองวัน โอเคเขาบอกว่าจะเก็บเอามาคิดละกัน หลังจากนั้นเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ  จนเรารู้สึกว่าความสัมพันธ์ของเราสองคนมันก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ เราบอกถึงความรู้สึกของกันและกัน เราคิดถึง เราเป็นห่วงกัน แต่เขายังไม่ได้ตกลงจะคบกับเราหรอกนะ ในความเป็นจริงคือเราบอกรักเขาไปแล้ว เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร จนมาวันหนึ่งเหมือนจะสนิทกันขึ้น แต่ก็ไม่... เขาบอกว่าเขาให้ผมค่อยๆ รัก ค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป คุยๆ กันไปก่อน ผมก็ยืนยันว่า ผมรักจริงนะ จริงจังด้วย แลดูเขาก็โอเคนะ เวลาผ่านมา ผมก็บอกรักเหมือนเดิม ที่เปลี่ยนไปคือความรักที่เพิ่มขึ้น........ แต่มาวันนี้ เขาบอกว่า อย่าคิดเองสิ ค่อยๆ คุยกันไปก่อน อย่ารีบ เขายังไม่พร้อม ก็บอกนะว่าไม่รีบครับ รอได้ ยังไงก็รอ แต่ช่วงนี้เวลาผมบอกรักไป เขา ชอบพูดว่าอย่าคิดเองๆ ทำไมมารักกันมากขนาดนี้ ผมเลยเกิดคำถามว่า.....???  การที่เราจะรักใครสักคน คือต้องไม่คิดเองหรอ หรือ ต้องมีคนมาบอกให้เราว่า เออ  คุณต้องรัก คุณต้องชอบ แบบนี้หรอ ซึ่งผมไม่เข้าใจจุดนี้ คำว่า  "อย่าคิดเอง"